Co szukasz ?

Zanik plamisty skóry - Anetoderma

Aktualizacja: 01/10/2021 - 21:13
Zanik plamisty skóry

Zanik plamisty skóry - anetoderma

OPIS CHOROBY

Zanik plamisty skóry (łac. anetoderma, z gr. ανετος = "luźny") to choroba dermatologiczna, w której dochodzi do zaniku ogniskowego z uszkodzeniem włókien elastycznych. Podczas choroby na ciele pojawiają się obszary z uszkodzoną skórą, w zależności od rodzaju, znajdują się poniżej lub powyżej powierzchni zdrowej skóry. Występuje rzadko , głównie u kobiet w młodym i średnim wieku . Etiologia nie jest znana . W niektórych przypadkach zidentyfikowano związek z przewlekłą infekcją ( gruźlica , trąd ). Czasami są pozytywne wyniki leczenia penicyliną , co potwierdza teoria zakaźna. Zakłada się wpływ zaburzeń neuroendokrynnych.

Anetoderma to uszkodzenie i degradacja włókien elastycznych w połączeniu z przerzedzeniem skóry i anomaliami naczyniowymi. Najczęściej diagnozuje się go u kobiet mieszkających w Europie Środkowej w wieku 20-40 lat, au Europejczyków mieszkających w innych częściach świata rozwija się bardzo rzadko. To częściowo obala genetyczny charakter choroby.

Istnieją dwie formy anetodermii:

  • Podstawowa anetoderma - przyczyny są nadal nieznane.

  • Wtórna anetoderma- rozwija się na tle ciężkiego zapalenia skóry.

Anetoderma może rozwinąć się jako odrębna choroba lub być częścią zespołu objawowego choroby Blegwada-Haxthausena - choroby genetycznej, w której obserwuje się patologię skóry, osteoporozę i zaćmę.

W zależności od zewnętrznych objawów wyróżnia się następujące typy zaniku plamistego skóry:

  • Rumieniowaty.

  • Pokrzywkowy.

  • Przypominający guz.

U chorego może rozwinąć jeden, dwa lub trzy typy w tym samym czasie.

  • Rumieniowaty. Zmiany nie mają lokalizacji. Na powierzchni skóry pojawiają się jasnoróżowe plamy wielkości 5-20 mm. Stopniowo bledną, stają się białawe lub niebieskawe. Dotknięta skóra jest pomarszczona i tak cienka, że ​​po naciśnięciu pozostaje dołek. Brak pojedynczych lub wielu zmian, swędzenia, zaczerwienienia, bólu.

  • Guzowaty. Zmiany są zlokalizowane na ramionach i plecach, nie ma oznak zapalenia. Nad powierzchnią skóry pojawiają się małe guzy z teleangiektazjami (siatką rozszerzonych naczyń krwionośnych).

  • Pokrzywkowy. Najrzadszy rodzaj choroby. Na początku pojawia się wysypka, która przypomina wysypkę z pokrzywką. Są to pęcherze lub guzki, w których rozwija się atrofia.

 

Galeria zdjęć =>  Zanik plamisty skóry 

 

Przyczyny zaniku plamistego skóry

Anetoderma jest pierwotna i wtórna. Przyczyny pierwotnej formy nie są dokładnie znane.

Przypuszczalne przyczyny to:

  • Dziedziczność, o czym świadczy rodzinny charakter choroby.

  • Przewlekłe choroby zakaźne.

  • Zakłócenie układu hormonalnego.

  • Zły metabolizm.

  • Niewystarczająca produkcja elastyny.

  • Zmniejszona odporność.

  • Niewłaściwa odpowiedź komórek odpornościowych na tkanki organizmu.

Najczęstszymi przyczynami wtórnej anetodermii są:

  • Rozpoczęty trądzik.

  • Opryszczkowa wysypka.

  • Ospa wietrzna.

  • Skórne objawy tocznia rumieniowatego.

  • Trąd (trąd), kiła, gruźlica skóry, sarkoidoza.

  • Zespół antyfosfolipidowy, borelioza, zakażenie wirusem HIV.

  • Choroby Addisona, Sjogrena, Gravesa.

  • Wrodzony zespół Blegvad-Haksthausen.

  • Efekt uboczny podczas przyjmowania penicylaminy.

  • Naczyniak krwionośny u niemowląt, młodzieńczy ziarniniak ziarniniakowy, chłoniak skórny z komórek B, plazmocytoma, pilomatrixoma, nerwiak nerwiaka i niektóre inne nowotwory.

 

Zanik plamisty skóry u dzieci

Najczęściej u dzieci rozpoznaje się pierwotną postać anetodermii. W większości przypadków jest to choroba rodzinna, w której oprócz charakterystycznych objawów obserwuje się inne patologie: wysokie wąskie podniebienie, słabe więzadła i stawy, nadmierne ugięcie dolnej części pleców (hiperlordoza lędźwiowa), nieprawidłowy rozwój kostek. W przypadku zespołu Blegvad-Haxthausen kości stają się bardziej kruche, twardówka nabiera niebieskawego zabarwienia i rozwija się zaćma. Zanik plamist skóry u dzieci można łączyć z innymi chorobami dermatologicznymi, co komplikuje diagnostykę i leczenie.

Objawy anetodermii

Zanik plamisty skóry  jest klasyfikowany według postaci klinicznych i objawów. Oznaki różnych typów chorób wynikają z wielu czynników. To jest reaktywność organizmu, etiologia choroby, stan odporności, stabilność układu hormonalnego.

Istnieją 3 typy kliniczne anetodermii:

  • Najpopularniejszy jest klasyczny (Jadassohna). Najpierw na tułowiu, kończynach i twarzy pojawiają się różowawe plamy wielkości 5-10 mm. Warto zauważyć, że nie ma takich plam na dłoniach i podeszwach. Po półtora tygodnia zmiany powiększają się do 20-30 mm, następnie bledną, skóra staje się cienka, łatwo się marszczy. Plamy wystają ponad powierzchnię, swędzenie, pieczenie, brak bólu. Atrofia rozprzestrzenia się od środka do krawędzi. Anetoderma klasyczna Jadassohna zdjęcie:

    Anetoderma klasyczna Jadassohna
    Anetoderma klasyczna Jadassohna

     

  • Schweningera i Buzziego - nie występuje stan zapalny, na plecach i kończynach górnych pojawiają się plamy wielkości 20-30 mm wystające ponad powierzchnię skóry. Początkowo są dość gęste, ale potem miękną, pokrywają się zmarszczkami, często przez cienką skórę widoczna jest sieć drobnych naczyń krwionośnych, w środku plamek tworzą się guzki - rozszerzenie naczyń włosowatych. Anetoderma Schweningera i Buzziego zdjęcie:

    Anetoderma Schweningera i Buzziego
    Anetoderma Schweningera i Buzziego 

     

  • Pellizariego  (pokrzywkowo-obrzękowy) - na skórze na początku pojawiają się pęcherze, podobne do wysypki z pokrzywką. Jednak świąd, pieczenie i zaczerwienienie są nieobecne. Po dwóch do trzech dniach w miejscu pęcherzy rozwija się atrofia charakterystyczna dla plamistego zaniku skóry. Anetoderma Pellizariego  (pokrzywkowo-obrzękowy) zdjęcie:

    Anetoderma Pellizariego  (pokrzywkowo-obrzęk)
    Anetoderma Pellizariego  (pokrzywkowo-obrzęk) 

     

Diagnostyka zaniku plamistego skóry

Najczęściej diagnozę stawia się na podstawie badania dermatologicznego, czasami może być konieczne wykonanie biopsji skóry w zmianach do analizy histologicznej.

 

Zdjęcia =>  Anetoderma

Leczenie zaniku plamistego skóry

W chwili obecnej nie opracowano żadnych konkretnych metod leczenia anetodermii. Spośród leków o działaniu ogólnym, które zmniejszają szybkość atrofii, stosuje się antybiotyki z serii penicylin, niektóre środki przeciwmalaryczne i kompleksy witaminowo-mineralne.

Leczenie miejscowe obejmuje również wprowadzenie hialuronidazy do tkanek dotkniętych anetodermą metodą elektroforezy.

Katalog chorób: Choroby skóry
Back to Top