Co szukasz ?

Ropień

Czynnikiem sprawczym ropnia jest mieszana mikroflora (paciorkowce, gronkowce, Escherichia coli itp.).

Ropień może wystąpić zarówno na powierzchni skóry, mięśni i tkanki podskórnej, jak i w tkankach narządów wewnętrznych. W tym drugim przypadku obecność ropnia jest najtrudniejsza do zdiagnozowania. Ropień zaczyna się od twardego „węzła” otoczonego zaczerwienieniem skóry; następnie tworzy się kapsułka wypełniona ropą. W końcowym etapie ropień pęka i ropne masy wychodzą na zewnątrz. W sprzyjających warunkach proces zatrzymuje się, w miejscu ogniska ropnego nie powstaje. Samoistne otwarcie ropnia narządów wewnętrznych może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji, aż do zatrucia krwi i posocznicy.

 

Aktualizacja: 01/01/2021 - 13:52
Ropień

Ropień rodzaje objawy rozpoznanie leczenie

OPIS CHOROBY

Ropień to miejscowe nagromadzenie ropy w wgłębieniu powstałym w wyniku zniszczenia tkanki przez bakterie lub wirusy. Ropień występuje, gdy bakterie takie jak gronkowce lub paciorkowce uzyskują dostęp do tkanek twardych (na przykład przez mikropęknięcia w skórze). Toksyny uwalniane przez te namnażające się bakterie niszczą komórki i powodują ostry stan zapalny z charakterystycznymi objawami zaczerwienienia, bólu, obrzęku. W zależności od lokalizacji występują ropnie powierzchowne (podskórne) i głębokie (w narządach, tkankach i jamach). Ropnie u chorego człowieka mogą pojawić się na powierzchni skóry, języka lub na narządach wewnętrznych, takich jak płuca, mózg, nerki lub migdałki.

Ropień należy odróżnić od ropowicy (rozlane ropne zapalenie tkanek) i ropniaka (nagromadzenie ropy w jamach ciała i narządach wydrążonych).

W pewnym sensie ropień pełni rolę ochrony organizmu przed infekcją. Gromadzi infekcję w określonym obszarze skóry, chroniąc tkanki jeszcze nie dotknięte stanem zapalnym, w wyniku którego powstaje ropień.

Jak wygląda ropień na skórze zdjęcie poniżej:

ropień
Ropień wygląd

Drogi przenikania drobnoustrojów i dróg rozwoju ropni są liczne: uszkodzenie skóry (mikrourazy), rozprzestrzenianie się infekcji z ogniska pierwotnego (czyrak), ropienie krwiaka (ograniczone gromadzenie się wypływającej krwi), torbiele (gromadzenie się płynu ograniczone przez torebkę), wprowadzanie stężonych roztworów leków do tkanek miękkich, limfogenne przerzuty ropnej infekcji i inne.

Cechą ropnia jest obecność błony ropnej - wewnętrznej ściany ropnej jamy, tworzonej przez tkanki otaczające ognisko zapalne (przejaw normalnej reakcji ochronnej organizmu). Błona ropotwórcza jest wyłożona tkanką ziarninową, ogranicza proces ropno-martwicze i wytwarza wysięk.

 

Przyczyny ropni:

  • jako niezależna choroba najczęściej występują ropnie skóry i tkanek miękkich, spowodowane zablokowaniem otworów gruczołów łojowych i potowych, tworzeniem się cyst i rozmnażaniem się tam patogenów;

  • ropny ropień tkanek miękkich może być powikłaniem uszkodzenia skóry;

  • ropień po zastrzyku rozwija się, gdy lek jest wstrzykiwany niejałową strzykawką, w ciężkich przypadkach możliwe jest rozprzestrzenianie się ropnego procesu - ropowicy;

  • taki proces często komplikuje przebieg wszelkich chorób zakaźnych o charakterze bakteryjnym, na przykład ropień okołomigdałkowy rozwija się jako powikłanie dławicy piersiowej ;

  • ropnie brzucha mogą się rozwijać, gdy drobnoustroje są przenoszone przez naczynia krwionośne;

  • w niektórych przypadkach przyczyną choroby nie są bakterie, ale najprostsze mikroorganizmy, na przykład pełzakowy ropień wątroby ;

  • patologia może powstać głównie z powodu wniknięcia dużej liczby patogenów o wysokiej zjadliwości (zdolności uszkadzania) do tkanek, co może spowodować ropień płuc.


Pojawienie się ropnia występują częściej u osób z osłabionym układem odpornościowym. Czynniki ryzyka rozwoju choroby ropnia:

  • długotrwałe leczenie glikokortykoidami i lekami chemioterapeutycznymi;

  • cukrzyca u chorego, nowotwory złośliwe;

  • choroby krwi i hematopoeza - anemia sierpowata, białaczka, zakażenie wirusem HIV;

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy;

  • poważne obrażenia lub oparzenia skóry;

  • alkoholizm, nadużywanie narkotyków

Gdy normalna bariera skórna zostanie naruszona, nawet w wyniku drobnych urazów lub zapalenia, bakterie mogą dostać się do skóry. Ropień może powstać, gdy mechanizmy obronne organizmu człowieka próbują unieszkodliwić zarazki swoją reakcją (białe krwinki = ropa). Niedrożność gruczołu potowego, gruczołu łojowego, mieszka włosowego lub torbieli może również wywołać ropień skóry.

Środek ropnia staje się płynny i zawiera martwe komórki, bakterie i inne szkodliwe substancje. Obszar ten zaczyna się powiększać, powodując napięcie w skórze i późniejszy stan zapalny otaczającej tkanki. Ciśnienie i stan zapalny powodują ból w obrębie ropnia.

 

Główne przyczyny ropnia:

Choroby bakteriologiczne

Staphylococcus aureus to najczęstsza bakteryjna przyczyna ropni skóry, która występuje, gdy bakterie Staphylococcus aureus dostają się do organizmu przez mieszek włosowy lub przez ranę, uraz, nakłucie lub uszkodzenie skóry.

Ryzyko zakażenia bakteryjnego jest zwiększone, jeśli:

  • bliski kontakt z osobą zakażoną infekcją gronkowcową;

  • przewlekły stan skóry, taki jak trądzik lub egzema;

  • cukrzyca;

  • osłabiony układ odpornościowy, który może być spowodowany infekcjami takimi jak HIV

  • niewłaściwa higiena;

Zainfekowane mieszki włosowe

Zainfekowane mieszki włosowe lub zapalenie mieszków włosowych mogą powodować krosty w mieszku włosowym. Zablokowane mieszki włosowe, bardziej znane jako wrastające włosy, mogą prowadzić do infekcji. Zapalenie mieszków włosowych może również wystąpić po spędzeniu czasu w niewystarczająco chlorowanym basenie lub wannie z hydromasażem.

 

Inne czynniki ryzyka powstania ropni u ludzi to narażenie na zanieczyszczone środowisko, narażenie na kurz, węglowodory, zła higiena skóry, miażdżyca tętnic obwodowych lub ciężkie żylaki.

Przeczytaj też =>> ROPIEŃ PŁUCA

Ogólne objawy kliniczne ropni są typowe dla procesów ropo-zapalnych o dowolnej lokalizacji:

  • wzrost temperatury ciała od stanu podgorączkowego do 41 ° (w ciężkich przypadkach),

  • ogólne złe samopoczucie,

  • osłabienie,

  • utrata apetytu,

  • ból głowy,

  • obrzęk skóry,

  • zmiany na skórze,

  • skóra może być zaogniona,

  • występowanie obiektów podskórnych, wewnątrz których znajduje się ropa (często występuje zaczerwienienie w tych miejscach, bolesne odczucia i obrzęk).

 

Większość ropni skóry jest nieszkodliwa i może ustąpić bez leczenia. Dostępne bez recepty kremy i leki to wszystko, czego potrzebujesz, aby przyspieszyć proces gojenia drobnego ropnia na skórze. Czasami owrzodzenia skóry są trudniejsze do leczenia i mogą wymagać operacji lub drenażu.

 

Istnieją przypadki, w których ropień może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu człowieka powikłań, jeśli nie jest leczony:

 

  • rozprzestrzenianie się infekcji do mózgu lub rdzenia kręgowego;

  • zatrucie krwi lub posocznica;

  • zapalenie wsierdzia, które jest zakażeniem wewnętrznej wyściółki serca

  • rozwój nowych ropni;

  • śmierć tkanek w okolicy ropnia, na przykład zgorzel;

  • ostra infekcja kości lub zapalenie kości i szpiku;

Staphylococcus aureus – zakażenie gronkowcem. Obecnie znane są 32 gatunki gronkowców, z których 16 powoduje zakażenia u ludzi. Do najczęściej spotykanych należą Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus lugdunensis, Staphylococcus haemolyticus oraz Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty.

Aby zdiagnozować ropnie u pacjenta, istnieje kilka rodzajów testów, w zależności od ich lokalizacji. Rozpoznanie powierzchownych ropni jest zwykle proste; lekarz pierwszego kontaktu bada obszar skóry dotknięty chorobą i wyciąga wnioski na podstawie obecności lub braku określonych objawów. Ponadto lekarz może pobrać próbkę ropnej masy do analizy mikrobiologicznej. Ten test może zidentyfikować bakterie powodujące ropień i pomóc określić najlepszy sposób leczenia ropnia.

Ropnie wewnętrzne u chorego są trudniejsze do zdiagnozowania niż powierzchowne, ponieważ nie są widoczne, a objawy nie zawsze się pojawiają. W takim przypadku lekarz przepisuje dodatkowe badania.

Istnieje kilka sposobów leczenia ropnia, w zależności od jego rodzaju i wielkości. Najważniejsze z nich to antybiotyki, drenaż wydzieliny i operacja.

Małe powierzchowne ropnie skóry mogą się naturalnie otwierać i goić się bez leczenia. Ciepłe okłady mogą pomóc zmniejszyć obrzęk i przyspieszyć gojenie ropni. W tym przypadku możesz zastosować domowe sposoby leczenia ropnia

Kiedy pojawią się duże ropnie, lekarz może przepisać kurację antybiotykową, aby usunąć infekcję i zapobiec jej rozprzestrzenianiu. Jednak same antybiotyki mogą nie wystarczyć i będą wymagały otwarcia ropnia i osuszenia ropnych mas. Zabieg może pozostawić niewielką bliznę.

  • Leczenie ropnia odbywa się w znieczuleniu miejscowym.

  • Dezynfekuje się skórę, wstrzykuje się środek znieczulający, otwiera się ropień.

  • Po opróżnieniu wnęki myje się ją roztworem antyseptycznym i suszy.

  • Do rany zakładany jest drenaż na 1 - 2 dni i zamykany sterylnym bandażem.

Bezpośrednio po takiej operacji samopoczucie pacjenta znacznie się poprawia. Dodatkowo lekarz może przepisać antybiotyki i leki przeciwzapalne. Po kilku dniach drenaż jest usuwany.

W przypadku ropni narządów wewnętrznych zasada leczenia jest taka sama - otwieranie, oczyszczanie, drenaż. Dostęp do narządu docelowego może wymagać rozległej operacji lub zastosowania technik endoskopowych.

Chirurdzy nie zalecają leczenia ropnia w domu, ponieważ może to prowadzić do opóźnienia procesu i rozwoju sepsy.

Nie przebijaj ani nie wyciskaj zawartości ropnia. Możesz więc spowodować rozprzestrzenianie się infekcji przez naczynia krwionośne.

Domowe sposoby leczenia ropnia =>> https://domowe-sposoby.com/choroba/ropien

Aby zapobiec ropniom powinno się:

  • utrzymywać higienę osobistą, myjąc skórę mydłem i wodą;

  • zachowaj ostrożność podczas golenia włosów w dowolnym miejscu;

  • w przypadku uszkodzenia skóry, zakażenia rany lub wystąpienia co najmniej jednego czynnika ryzyka ropnia należy natychmiast zgłosić się do lekarza;

  • bandażować rany i skaleczenia, dezynfekować je;

  • nie udostępniać rzeczy osobistych, takich jak ręczniki, prześcieradła, maszynki do golenia, sprzęt sportowy, kosmetyki i odzież.

OBJAWY
Gorączka, Zaczerwienienie skóry

Katalog chorób: Choroby skóry
Back to Top