Opis zdjęcia chorób =>>  TWOJA CHOROBA

Pelagra

Aktualizacja:
Pelagra

 

Pelagra, rumień lombardzki  to niedobór witamin spowodowany niedoborem witaminy PP ( niacyny ), aminokwasu tryptofanu. Niacyna, nazywana także witaminą B3 lub witaminą PP jest związkiem kwasu nikotynowego oraz jego amidu.  

Pelagra inna nazwa rumień lombardzki, to choroba skóry.

 

Rumień lombardzki zdjęcie:

Rumień lombardzki zdjęcie
Rumień lombardzki 

 

Pelagra to choroba skórna, jej  nazwa pochodzi od włoskiego wyrażenia „pelle agra”, oznaczającego tyle, co „skóra szorstka”. Schorzenie to zostało opisane pierwszy raz przez Gaspera Carsala w 1735 roku, jako stan chorego, cierpiącego jednocześnie z powodu zapalenia skóry, biegunki oraz objawów demencji. 

Pelagra nazywana jest również chorobą biedoty. Przez ponad 300 lat na świecie była chorobą śmiertelną, na którą umierało ponad 70% chorych ludzi. Pelagra atakowała ludność ubogą, biedną która żywiła się kukurydzą. W warzywie tym znajduje się czynnik uczulający na światło.

Pelagra jest często diagnozowana w krajach rozwijających się w Afryce i Ameryce Południowej. Większość pacjentów to osoby dorosłe żyjące w złych warunkach sanitarnych i mające problemy żywieniowe. Z tych powodów podczas wojny wśród jeńców wojennych odnotowano powszechne występowanie pelagry.

W XIX wieku pelagra była szeroko rozpowszechniona w południowej Europie i południowych Stanach Zjednoczonych – w regionach o monotonnej diecie i przewadze warzyw skrobiowych. Obecnie wskaźniki epidemiologiczne są najwyższe w słabo rozwiniętych krajach Afryki i Ameryki Południowej. Na całym świecie rumień lombardzki jest częściej diagnozowana u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem.

Przyczyny pelagry

Wystąpienie niedoboru kwasu nikotynowego może być konsekwencją następujących czynników:

  • Uporczywa przewlekła depresja;

  • Choroby układu pokarmowego - zapalenie żołądka, wrzody, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki;

  •  Postępujące nowotwory złośliwe, które przekształcają tryptofan w serotoninę;

  • Złe odżywianie: niewłaściwa dieta;

  • Przebieg ciąży i okres laktacji;

  • Przepracowanie organizmu z niewłaściwym odżywianiem;

  • Nadużywanie alkoholu;

  • Uszkodzenie skóry przez promieniowanie ultrafioletowe (istotne dla miłośników solarium);

  • Choroby zakaźne.

 

Brak białka w organizmie jest bezpośrednią przyczyną słabego wchłaniania niacyny. Dlatego jest wydalany z moczem. A sam organizm zaczyna cierpieć na zaburzenia metabolizmu i występowanie pelagry.

 

Pelagra objawy:

Rumień lombardzki negatywnie wpływa na cały organizm, wpływając na ważne narządy i układy:

  • Skóra;

  • Przewód pokarmowy;

  • Układ nerwowy.

 

Głównym zewnętrznym objawem pelagry jest zapalenie skóry. Rumień lombardzki we wczesnych stadiach powoduje zaczerwienienie zlokalizowane na twarzy, przedramionach i dłoniach.

 

Pelagra zmiany skórne zdjęcie:

pelagra zmiany skórne
Pelagra zmiany skórne

 

U dzieci pelagra może powodować zaczerwienienie języka. W miarę postępu rumienia lombardzkiego dotknięte obszary stają się czerwone i opuchnięte, a uszkodzona skóra złuszcza się. Wraz z zaostrzeniem się choroby tworzą się czerwono-brązowe pęcherze, po ich otwarciu pozostają owrzodzenia lub erozja. Rumień lombardzki wywołuje wysypki na twarzy, szyi, rękach i nogach, które zamieniają się w łuszczące się obszary z przebarwieniami. Owrzodzenia błon śluzowych i języka są również objawami pelagry. Zapalenie błony śluzowej jelit wywołuje biegunkę, ponieważ powstaje duża ilość płynu.

 

Ze względu na brak niacyny – witaminy B6 – u pacjentów rozwija się otępienie. Substancja ta jest bezpośrednio zaangażowana w tworzenie błon neuronów w mózgu. Jeśli nie ma wystarczającej ilości kwasu nikotynowego, mechanizm przekazywania impulsów w mózgu zostaje zakłócony. Postępująca demencja bez leczenia i suplementacji witaminą B6 może prowadzić do śmierci w ciągu 5-8 lat.

 

Brak tryptofanu i witamin prowadzi do wysokiego poziomu cukru we krwi. Pelagra zmniejsza również produkcję hormonów płciowych, tyroksyny, insuliny, kortyzolu. Z kolei brak hormonów wywołuje zakłócenia w pracy układu hormonalnego. Rumień lombardzki może powodować anemię, miażdżycę, hiperglikemię, zapalenie wielonerwowe, świerzb.

 

Pacjenci z pelagrą charakteryzują się zwiększonym zmęczeniem, zmęczeniem, osłabieniem, sennością, depresją, drażliwością. Występuje hipertonia mięśniowa, drętwienie kończyn. U pacjentów temperatura ciała może wzrosnąć i następuje zmętnienie świadomości. W ciężkich stadiach pelagry zaczynają się halucynacje, pojawia się stan psychozy. Bez leczenia rumień lombardzki postępuje, prowadząc do powikłań w postaci szkorbutu, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, a następnie śmierci.

 

Galeria zdjęcia  =>>   Pelagra 

 

Pelagra rozpoznanie

Z podejrzeniem pelagry pacjenci zwracają się do kilku specjalistów - dermatologa, gastroenterologa, psychiatry i neurologa. Aby ustalić rumień lombardzki, lekarz przepisuje kompleksowe badania:

  • Badanie pacjenta - określenie zewnętrznych objawów zapalenia skóry, jego charakterystycznych objawów;

  • Badanie anamnezy pacjenta - w celu wykluczenia szeregu innych chorób, które mają podobne objawy zewnętrzne. Termin anamneza oznacza „pamięć” i wywodzi się z języka greckiego. Termin ten stosuje się w medycynie. Oznacza pozyskiwanie informacji medycznych od pacjenta i dokumentowanie ich. Historia medyczna pozwala ustalić aktualny stan zdrowia pacjenta i pomaga lekarzowi postawić jednoznaczną diagnozę. Anamneza jest zawsze przeprowadzana podczas pierwszej wizyty pacjenta w gabinecie lub po długiej przerwie i prezentacji nowych objawów. Z reguły jednak jest to pierwszy kontakt pacjenta z lekarzem.

  • Badanie - identyfikacja takich czynników prowokujących, jak niedobory żywieniowe, nadużywanie alkoholu;

  • Biochemiczne badanie krwi - do badania pobiera się krew i mocz pacjenta. Na pelagrę wskazuje niedobór tryptofanu, spadek stężenia NAD i NADP.

 

Pelagra leczenia

Po zdiagnozowaniu i zróżnicowaniu tej choroby lekarz przepisuje kompleksowe leczenie. Obejmuje terapię lekową tabletki na pelagrę lub inne środki, które uzupełniają brak witamin i aminokwasów w organizmie. Często pacjentowi przepisuje się leczenie szpitalne pod nadzorem specjalistów. Ci, którzy cierpią na pelagrę, potrzebują odpoczynku, aby zmobilizować swój układ immunologiczny. Potrzebna będzie również specjalna dieta o wysokiej kaloryczności i wystarczającej zawartości pożytecznych makro- i mikroelementów. Lekarz przepisuje terapię witaminową, dobierając indywidualne dawki. W późniejszych etapach stosuje się transfuzję krwi. Należy pamiętać, że nie można samodzielnie wybierać i stosować leków na pelagrę. Choroba rumień lombardzki  jest złożona, powoduje nieodwracalne zmiany i wymaga poważnego leczenia.

 

Pelagra zapobieganie

Aby zapobiec pelagrze, konieczne jest włączenie do diety pokarmów bogatych w witaminy B3 (PP), B1, B2, B6, B12 i białko. Trzeba zadbać o regularny dobry odpoczynek, aby w miarę możliwości uniknąć niepotrzebnego wysiłku fizycznego i stresu. Konieczne jest systematyczne poddawanie się badaniom krwi, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, kobiet w ciąży i karmiących. Po konsultacji z lekarzem możesz uzyskać zalecenia dotyczące profilaktycznego przyjmowania kompleksów witaminowych.

 

OBJAWY
Swędzenie skóry, Plamy na skórze, Guzki na skórze, Narośl na skórze, Wysypka na skórze
Katalog chorób: Choroby skóry