Co szukasz ?

Czyraki

Aktualizacja: 01/17/2021 - 20:20
czyrak

Czyrak dawniej furunkuł dlaczego się pojawia objawy rozpoznanie choroby przyczyny występowania zapobieganie

OPIS CHOROBY

Czyrak inaczej dawniej nazywany  furunkuł (łac. furunculus). W przypadku licznych czyraków stosuje się termin czyraczność lub czyrak mnogi (łac. furunculosis), a jeśli znajdują się one blisko siebie i łączą w jedną zmianę, nazywa się je karbunkułem lub czyrakiem gromadnym (łac. carbunculus).

Jak wygląda czyrak zdjęcie poniżej:

czyrak zdjęcie
Czyrak zdjęcie

Czyraczność na twarzy zdjęcia:

czyraczność
Jak wygląda czyraczność

 

ZOBACZ WIĘCEJ ZDJEĆ =>> CZYRAKI 

 

Czyraki występują częściej u mężczyzn niż u kobiet, częściej w okresie jesienno-wiosennym. Specyfika tej choroby związana z jej lokalizacją: nigdy nie znajdziesz czyraka na stopach i dłoniach, a wszystko dlatego, że nie ma tu włosów, a tylko na skórze z włosami pojawiają się czyraki.

Czyrak może wystąpić wszędzie tam, gdzie rosną włosy, zwłaszcza w miejscach narażonych na tarcie. Ulubiona lokalizacja czyraka to: obszary mikrourazów skóry na ramionach, pośladkach, udach, tułów; częściej na twarzy, w okolicy trójkąta nosowo-wargowego, brodzie, szyi ,karku, pachy, mogą występować w miejscach intymnych u kobiet i mężczyzn.

Czyrak to stan zapalny mieszków włosowych - „woreczek” zanurzony w skórze, który zawiera cebulkę włosa i zaopatrujące go naczynia krwionośne. Chorobę wywołuje flora bakteryjna, która wnika w grubość skóry poprzez mikropęknięcia na jej powierzchni. Czyraki pojawiają się z powodu przenikania bakterii, wirusów lub grzybów do mieszka włosowego (worka pod skórą, z którego wyrastają włosy), co wywołuje rozwój stanu zapalnego i powstawanie ropy. Najczęściej na pęcherzyki atakuje Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Bakteria ta żyje na powierzchni skóry i błony śluzowej nosa i zwykle nie powoduje problemów.

Infekcja rozwija się, gdy gronkowiec złocisty dostanie się do skóry przez zadrapanie, skaleczenie, ukąszenie lub podrażnienie przez owada. W odpowiedzi na inwazję układ odpornościowy zaczyna wytwarzać białe krwinki, które powinny zabijać bakterie i powstrzymać rozwój infekcji. Z biegiem czasu mieszanina martwych bakterii, białych krwinek i komórek skóry gromadzi się wewnątrz wrzenia, tworząc ropę. Im więcej ropy tworzy się wewnątrz wrzenia, tym bardziej staje się bolesny.

Czyrak wygląda jak czerwony „guz” unoszący się nad skórą, który może osiągnąć nawet 5 cm średnicy. Ropień jest bolesny, a skóra wokół niego jest czerwona i opuchnięta. W ciągu kilku dni wielkość wrzodu stopniowo rośnie, ponieważ gromadzi się w nim ropa, która następnie tworzy żółtawo-białą końcówkę w środku.

Jak odróżnić czyrak od pryszcza ?

Odróżnienie czyraka od pryszcza jest czasami trudne, zwłaszcza gdy stan zapalny jest nadal niewielki, ale czyraki zwykle stopniowo powiększają się , wypełniając ropą i bolą. Inną różnicą między czyrakiem a pryszczem jest to, że skóra wokół niego czerwienieje i puchnie. Po głębokim trądziku podskórnym na skórze mogą pozostać czerwone plamy lub blizny, a czyraki goją się zwykle bez śladu.

ZDJĘCIA =>>  CZYRAKI

Przyczyny czyraków:

Główną przyczyną powstawania czyraków jest infekcja gronkowcowa. Gronkowce normalnie występują w niewielkich ilościach na ludzkiej skórze, ale gdy mikroflora skóry jest zaburzona, wzrasta liczba patogennych mikroorganizmów, co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego. Czynniki prowokujące to zjawisko:

  • obniżona odporność organizmu;

  • nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej;

  • przewlekłe choroby zakaźne;

  • zaburzenia metaboliczne;

  • długotrwałe stosowanie niektórych leków;

  • zwiększone pocenie się;

  • częste mikrourazy;

  • niezdrowa dieta uboga w witaminy i minerały;

  • przewlekłe infekcje;

  • praca w niektórych branżach;

  • złe nawyki żywieniowe (nadużywanie słonych, słodkich, tłustych potraw o niskiej zawartości błonnika);

  • pacjenci otrzymujący terapię immunosupresyjną lub chemioterapię;

  • osoby z chorobami skóry, w których występuje swędzenie i uszkodzenie naskórka (egzema, świerzb);

  • przyczyną wrzenia może być również mikrourazy skóry twarzy, na przykład podczas golenia;

  • HIV;

  • hipotermia lub odwrotnie, przegrzanie. Hipotermia często staje się czynnikiem wywołującym powstawanie wrzodów u nastolatków.

Czyraki w okolicy nosa i uszu mogą powstawać w wyniku ciągłego narażenia skóry na śluzowo-ropne wydzieliny z nosa lub ucha w przewlekłym nieżycie nosa, zapaleniu zatok lub zapaleniu ucha środkowego .

Objawy etapy czyraków:

W rozwoju choroby rozróżnia się trzy etapy:
- etap rozwoju nacieku formowania czyraka;
- etap ropienia i martwicy;
- etap gojenia.


Jak powstaje czyrak:

powstawanie czyraka
Etapy powstawania czyraka wyglądają mniej więcej tak

 

Początkowo wokół mieszka włosowego pojawia się podniesiony, twardy naciek o jasnoczerwonym kolorze z rozmytymi granicami, któremu towarzyszy uczucie mrowienia lub lekka bolesność. Stopniowo naciek przybiera postać gęstego guza, który rozszerza się, staje się bardziej bolesny; otaczające tkanki puchną (w okolicy powiek, policzków, ust, może być wyraźny obrzęk). 

W 3-4 dniu rozpoczyna się drugi etap: wrzód osiąga od 1 do 3 cm średnicy, w jego środku tworzy się ropno-martwicze pręcik z krostą na powierzchni. Czyrak ma postać guza w kształcie stożka o gładkiej, błyszczącej skórze. W tym okresie ból staje się ostry, temperatura może wzrosnąć do 37-38 ° C, mogą pojawić się objawy zatrucia (ogólne złe samopoczucie, osłabienie, bóle głowy itp.). Po pewnym czasie guzek otwiera się i na uszkodzonym miejscu widać odrzucony trzon włosa otoczony ropą - fragmentami normalnej zawartości mieszka włosowego. Wrzód zostaje opróżniony, a w miejscu wygojonego wrzodu pozostaje niewielka blizna. Nie mylić wrzenia z objawami trądziku: trądzik to zapalenie gruczołów łojowych, do kanałów, do których dostają się zanieczyszczenia z powierzchni skóry. Proces ten jest typowy dla okresu dojrzewania, kiedy z powodu zwiększonej produkcji sebum i niedostatecznego oczyszczania skóry dochodzi do zatykania porów. Jak wiadomo, trądzik znika bez śladu i nie powoduje znacznego bólu. Czyrak może pojawić się u osób w każdym wieku, a jego leczenie często wymaga pomocy lekarskiej.

Diagnoza czyraków:

Diagnozę stawia dermatolog gdy podejrzewasz czyraki możesz też udać się do rodzinnego lekarza. Czyrak zawsze znajduje się w obszarze skóry, w którym znajdują się włosy. Na początku wygląda jak bolesny, czerwonawy guz, w którym później pojawia się ropna treść. 

W prostych przypadkach pacjent jest badany, przepisywane są ogólne i biochemiczne badania krwi, posiewy krwi pod kątem sterylności, ogólna analiza moczu , badanie mikroskopowe ze zmiany i wysiew materiału testowego na pożywkę. Wykonują również badanie poziomu cukru we krwi i określają wrażliwość patogenu na antybiotyk .

 

Aby zidentyfikować przyczynę choroby, może być konieczna konsultacja z otorynolaryngologiem , gastroenterologiem , endokrynologiem , fibrogastroduodenoskopią , USG narządów jamy brzusznej, tarczycy, radiografia zatok przynosowych.

Leczenie czyraków:

Nie warto samodzielnie leczyć czyraków. Szczególnie nie zaleca się wyciskania czyraków, ponieważ często w tym przypadku skóra jest dodatkowo obsiana gronkowcami, a wewnątrz pozostaje część ropno-martwiczego rdzenia. Wszystko to prowadzi do przewlekłości choroby. Dlatego lepiej skonsultować się z dobrym dermatologiem.

W większości przypadków wrzody pękają i goją się samodzielnie. Ale jest kilka sytuacji, w których konieczna jest konsultacja lekarska:

  • czyrak znajduje się na twarzy, zwłaszcza na nosie;

  • wielkość wrzenia osiąga 3-10 cm, staje się miękka i gąbczasta w dotyku i nie może w żaden sposób pęknąć;

  • następuje wzrost temperatury i złe samopoczucie.

Lekarz nakłada bandaże ze środkami antyseptycznymi, w dotknięte obszary wstrzykuje się środki znieczulające i antybiotyki, aby złagodzić ból i zapobiec rozprzestrzenianiu się ropnego procesu na zdrowe tkanki. Antybiotyki doustne są przepisywane tylko w przypadku przewlekłej czyraczności lub ropnia w procesie.

Wymagane jest spożywanie wyznaczonych witamin i środki wzmacniających. Osoba cierpiąca na powstawanie czyraków powinna przestrzegać diety, zrezygnować z tłustych, smażonych, pikantnych potraw jak i  alkoholu.

Po utworzeniu ropnia w znieczuleniu miejscowym otwiera się czyrak, usuwa się masy ropno-martwicze, przemywa ranę i nakłada bandaż antybiotykowy.

Zapobieganie czyrakom:

  • Nie wyciskaj czyrak, ponieważ może to prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji. Jeśli ropień pękł sam, należy go delikatnie umyć ciepłą wodą i mydłem (najlepiej antybakteryjnym) i nałożyć bandaż z gazy. Musisz to zmieniać przynajmniej raz dziennie. Opatrunki wykonuje się, aż ropa przestanie wydostawać się z wrzenia;

  • Myj ręce mydłem i wodą (co najmniej 15 sekund) po dotknięciu ropnia, pójściu do toalety, a także przed jedzeniem (bakterie wywołujące czyraki i karbunkuły mogą powodować zatrucie pokarmowe). Jeśli nie masz pod ręką mydła i wody, zaleca się środek odkażający na bazie alkoholu;

  • Prać ubrania, pościel, ręczniki, które dotknęły ropnia, proszkiem i w temperaturze wody najwyższej jaką umożliwia pralka;

  • Przestrzegać zasad higieny osobistej i codziennie brać prysznic;

  • Nie pożyczaj nikomu ręczników, ubrań, maszynki do golenia i innych rzeczy osobistych oraz nie korzystaj z usług obcych;

  • Nie noś obcisłej, obcisłej odzieży wykonanej ze sztucznych materiałów;

  • Nie nadużywaj alkoholu;

  • Utrzymuj układ odpornościowy na optymalnym poziomie;

  • Chroń skórę twarzy i szyi podczas pracy w zapylonym środowisku.

 

Możliwe powikłania po czyrakach:

U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym może spowodować rozprzestrzenianie się infekcji na sąsiednie i leżące poniżej tkanki pojawienie się ropowicy, zapalenia kości i szpiku, wrzodziejącej piodermii. Przenikanie patogenu dokrwi towarzyszy stan septyczny, posocznica i przerzuty infekcje różnych tkanek (kości, kręgosłup, mięśnie), narządy wewnętrzne (częściej nerek), powoduje bakteryjne uszkodzenie wsierdzia, które ostatecznie może być śmiertelne.

 

Zdjęcia => Czyrak

OBJAWY
Zaczerwienienie skóry

Katalog chorób: Choroby skóry
Back to Top