Co szukasz ?

Żółta gorączka

Aktualizacja: 02/06/2021 - 02:12
Żółta gorączka, żółta febra

Żółta gorączka, żółta febra objawy rozpoznanie leczenie

OPIS CHOROBY

Żółta gorączka, żółta febra (łac. febris flava) to ostra choroba zakaźna przenoszona przez komary, wywoływana przez wirusa z rodzaju Flavivirus i charakteryzująca się zespołem ciężkiego zatrucia, ciężkiego zespołu krwotocznego, uszkodzenia wątroby i nerek.
Czynnik wywołujący żółtą febrę , zawierający RNA arbowirus, należy do rodziny Flaviviridae, rodzaju Flavivirus. Arbowirusy – grupa wirusów przenoszonych przez stawonogi, przede wszystkim przez kleszcze. Nazwa grupy jest skrótem angielskiego określenia arthropod borne viruses.  Żółta gorączka jest chorobą wirusową o ostrym przebiegu, występującą w 34 krajach Afryki Subsaharyjskiej oraz 13 państwach ameryki Środkowej i Południowej (od Panamy po północne części Argentyny). Choroba ta nie występuje w Azji, choć komary mogące być wektorami wirusa żółtej gorączki są obecne na południu oraz na południowym wschodzie tego kontynentu. Szacuje się, że rocznie wirus ten zaraża około 200 tys. Ludzi na świecie, z czego 30 tys. Kończy się śmiercią. W ciągu ostatnich dwudziestu lat obserwowano tendencję wzrostową w zakresie zakażeń żółtą febrą z powodu spadku odporności, urbanizacji, wylesiania, migracji ludności i zmian klimatycznych.


Rodzaje zakażeń u ludzi


Istnieją trzy rodzaje żółtej febry u ludzi.

  • Żółta gorączka leśna: w wilgotnych lasach tropikalnych małpy, które są głównym rezerwuarem infekcji, zostają zarażone przez ukąszenie dzikich komarów z gatunków Aedes i Haemogogus i przenoszą wirusa na inne małpy. Okresowo zarażone komary gryzą ludzi, którzy pracują lub przebywają w lesie, po czym ludzie rozwijają żółtą gorączkę.

  • Pośrednia żółta gorączka: w tym przypadku pół-domowe komary (te, które rozmnażają się zarówno na wolności, jak i w pobliżu mieszkań) zarażają zarówno małpy, jak i ludzi. Częstszy kontakt między ludźmi i zarażonymi komarami prowadzi do częstszych przypadków przenoszenia, a ogniska choroby mogą wystąpić jednocześnie w wielu odizolowanych wioskach na poszczególnych obszarach. Jest to najczęstszy rodzaj epidemii w Afryce.

  • Miejska żółta gorączka: poważne epidemie mają miejsce, gdy zarażeni ludzie zarażają wirusa na gęsto zaludnionych obszarach o wysokiej gęstości populacji komarów Aedes i Haemogogus i niskiej lub zerowej odporności na tę chorobę u większości ludzi z powodu braku szczepień lub wcześniejszej żółtej gorączki. W tych warunkach zainfekowane komary przenoszą wirusa od osoby do osoby

Objawy żółtej gorączki

Wirus żółtej gorączki w okresie inkubacji trwa około 3-6 dni, po czym infekcja zaczyna się uaktywniać. Choroba może mieć jeden lub dwa etapy.

Pierwszy etap charakteryzuje się:

  • gorączką,

  • dreszczami,

  • bólem krzyża,

  • bólem mięśni,

  • bólem głowy,

  • utratą apetytu,

  • wymiotami lub nudnościami.

U większości pacjentów choroba ogranicza się tylko do tego etapu - po 3-4 dniach ustępują objawy żółtej febry. Jednak w 15% przypadków, dzień po remisji, pacjenci spodziewają się drugiego etapu, który jest bardziej toksyczny niż poprzedni. Na tym etapie temperatura ciała ponownie wzrasta, układy organizmu są uszkodzone, żółtaczka zaczyna się szybko rozwijać, pacjent cierpi na wymioty i ból brzucha.

Charakterystyczne objawy drugiego etapu żółtej febry to:

  • krwawienie z nosa,

  • krwawienie z ust,

  • krwawienie z oczu,

  • możliwe jest krwawienie z żołądka, które objawia się obecnością krwi w kale i wymiotach.

Ponadto na tym etapie choroby funkcja nerek ulega pogorszeniu. Około 50% pacjentów z toksycznym stadium choroby umiera w ciągu 10-14 dni, a pozostali w większości przypadków wracają do zdrowia bez znacznego uszkodzenia narządów. Tylko czasami możliwe są powikłania choroby w postaci zapalenia płuc, zapalenia mięśnia sercowego, zgorzeli kończyn lub tkanek miękkich. Możliwe jest również rozwinięcie się sepsy w wyniku dodania wtórnej flory bakteryjnej.

 

Objawy żółtej febry są podobne do objawów ciężkiej malarii, leptospirozy, wirusowego zapalenia wątroby, innych gorączek krwotocznych i zatrucia, dlatego bardzo trudno jest zdiagnozować tę chorobę. Tylko wysoko wykwalifikowani pracownicy służby zdrowia mogą wykryć wirusa żółtej febry, przeprowadzając testy laboratoryjne próbek krwi lub tkanki wątroby pośmiertnie.

Leczenie żółtej febry

Do chwili obecnej nie opracowano konkretnych leków do leczenia żółtej febry, więc możliwa jest tylko objawowa terapia choroby. Pacjenci powinni pozostać w łóżku i przestrzegać oszczędnej diety bogatej w wysokokaloryczne potrawy. Leczenie żółtej febry obejmuje masową terapię witaminową, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego), zażywanie substytutów osocza i leków adsorbujących. Jeśli krwawienie jest ciężkie, można przepisać transfuzję krwi.

Zapobieganie chorobie  żółtej gorączce

Od wszystkich podróżujących do Afryki lub Ameryki Łacińskiej wymagane jest zaświadczenie o szczepieniu przeciwko żółtej febrze. Jeżeli szczepienie jest przeciwwskazane dla podróżującego ze względów medycznych, zwolnienie musi być poświadczone przez właściwe władze.

Szczepionka przeciwko żółtej febrze, zawierająca osłabiony wirus, pozwala 95% zaszczepionych na uzyskanie niezawodnej odporności na chorobę w ciągu tygodnia, który utrzymuje się przez 30-35 lat, a czasem do końca życia. Pomimo tego, że szczepionka jest uznawana za jedną z najbardziej skutecznych i bezpiecznych w historii wakcynologii, posiada szczepionkę przeciw żółtej febrze i przeciwwskazania. Ta szczepionka nie jest przeznaczona dla:

  • dzieci poniżej 9 miesiąca życia w przypadku regularnych szczepień;

  • dzieci poniżej 6 miesiąca życia w przypadku epidemii;

  • kobiety w ciąży - wyjątek stanowią ogniska choroby;

  • osoby cierpiące na ciężką alergię na białko jaja;

  • osoby z ciężkim niedoborem odporności spowodowanym objawowym wirusem HIV / AIDS lub innymi przyczynami lub cierpiące na choroby grasicy.

Osoba zarażona, nawet z łagodną postacią żółtej febry, stanowi zagrożenie dla innych, dlatego aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się wirusa, pacjentowi zapewnia się maksymalną ochronę przed ukąszeniami komarów. Izolacja pacjenta jest wskazana tylko w ciągu pierwszych 4 dni, ponieważ później nie jest on już źródłem infekcji komarów.

Zwalczanie komarów to niespecyficzna metoda zapobiegania żółtej febrze, która obejmuje zabijanie lęgowisk tych owadów, rozpylanie środków owadobójczych w celu zabicia dorosłych oraz dodawanie tych chemikaliów do źródeł wody, w których zaczynają się rozwijać komary.

Klasyfikacja ICD-10: A95 - Żółta gorączka [żółta febra]
 A95.0 - Leśna żółta gorączka
Żółta gorączka, postać dżunglowa
A95.1 - Żółta gorączka, postać miejska
A95.9 - Żółta gorączka, nie określona

Literatura: http://onkologia-online.pl/icd10/index/442,zolta_goraczka_[zolta_febra]

OBJAWY
Gorączka, Dreszcze

Katalog chorób: Choroby zakaźne
Back to Top