Co szukasz ?

Zapalenie kości zębodołu, suchy zębodół

Aktualizacja: 04/17/2021 - 19:40
suchy zębodół

Suchy zębodół, poekstrakcyjne zapalenie zębodołu, alveolitis objawy ropzonanie leczenie

OPIS CHOROBY

Alveolitis czyli tzw. suchy zębodół (łac. alveolitis sicca) poekstrakcyjne zapalenie zębodołu

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu
Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu

to stan zapalny zębodołu (zębodołów) pozostawionego po ekstrakcji zęba. Ta patologia nie zawsze się rozwija, jej rozwój zależy od wielu czynników. Choroba zapalenie kości zębodołu charakteryzuje się silnym bólem w okolicy otworu powstałego po ekstrakcji, ogólnym osłabieniem, gorączką, bólem głowy, powiększeniem węzłów chłonnych podżuchwowych, nieświeżym oddechem i innymi nieprzyjemnymi objawami.

Suchy zębodół

suchy zębodół
suchy zębodół

jest nie tylko bolesny fizycznie, ale także niebezpieczną chorobą. W przypadku braku odpowiedniego leczenia przez kilka dni proces zapalny może skutkować ograniczeniem zapalenia kości i szpiku, ropnym zrostem kości szczęki, po czym konieczna jest ponowna interwencja chirurgiczna. Dzięki terminowej diagnozie patologii i kompetentnej rehabilitacji otworu rokowanie leczenia jest korzystne. Najważniejsze jest, aby wykryć objawy choroby na czas i rozpocząć jej leczenie. Zapalenie kości zębodołu zdjęcie:

zapalenie kości zębodołu
Zapalenie kości zębodołu

Klasyfikacja choroby suchy zębodół

  • Suchy zębodół surowiczy. Początkowy etap choroby pojawia się zwykle 2-3 dni po ekstrakcji zęba. Ta forma charakteryzuje się ciągłym bólem, który zwiększa się wraz z przyjmowaniem pokarmu. Chociaż pacjent nie skarży się jeszcze na złe samopoczucie, jego węzły chłonne nie są powiększone, ale już czuje, że choroba postępuje. Suchy zębodół surowiczy zdjęcie:

    Suchy zębodół surowiczy zdjęcie.
    Suchy zębodół surowiczy zdjęcie

     

  • Suchy zębodół ropny. W przypadku braku leczenia surowiczej postaci alveolitisu choroba zmienia się w postać ropną. Najczęściej rozpoznawany jest 6-7 dni po ekstrakcji zęba. Bolesnych wrażeń nie można już ignorować, ból nasila się, promieniuje do ucha lub skroni. Badanie dotkniętego obszaru również powoduje silny ból. Ropny suchy zębodół charakteryzuje się brudną szarą płytką wewnątrz otworu, znacznym obrzękiem wokół rany, pogrubieniem wyrostka zębodołowego i innymi problemami. Ogólne samopoczucie pacjenta znacznie się pogarsza. Węzły chłonne powiększają się, stają się bolesne przy badaniu palpacyjnym. Często pacjent nie może nawet jeść ani otwierać ust. Suchy zębodół ropny zdjęcie:

    Suchy zębodół ropny zdjęcie
    Suchy zębodół ropny zdjęcie

     

  • Suchy zębodół przerostowy. Na tym etapie objawy choroby ustępują. Pacjent odnotowuje obniżenie temperatury ciała, poprawę samopoczucia i zmniejszenie bólu. Jednak na etapie przerostu dochodzi do niebezpiecznej proliferacji tkanek, co jest wyraźnie widoczne w badaniu. Po dotknięciu ropa jest uwalniana z obszaru objętego stanem zapalnym, a błona śluzowa nabiera niebieskawego zabarwienia.

 

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu przyczyny

 

Choroba zapalenie kości zębodołu może rozwinąć się dopiero po ekstrakcji zęba. Najczęściej dziura powstała po usunięciu goi się w ciągu doby po operacji, a pacjent czuje się lepiej. Ale jeśli zakrzep krwi pokrywający otwartą ranę przesunie się lub odkształci, infekcja może wniknąć do dziury, w tym przypadku rozwija się poekstrakcyjne zapalenie zębodołu. W rezultacie powierzchnia rany goi się przez długi czas, a pacjent cierpi na złożony dyskomfort.

Czynniki predysponujące do rozwój zapalenia kości zębodołu:

  • Urazy chirurgiczne podczas kompleksowego usuwania. Im trudniejsza była operacja, tym wyraźniejsze będzie pooperacyjne zapalenie tkanki kostnej i tym większe prawdopodobieństwo uwolnienia bezpośrednich aktywatorów plazminogenu.

  • Złożone ekstrakcje związane z segmentacją zębów, osteotomią, złuszczaniem płata śluzówkowo-okostnowego. Złożone operacje zwiększają ryzyko rozwoju poekstrakcyjne zapalenie zębodołu 10 razy.

  • Usunięcie zębów mądrości. Gęstsza, mniej unaczyniona tkanka kostna w pobliżu „ósemek” jest podatna na wysychanie zębodołów.

  • Ogólne choroby pacjenta. Alveolitis często występuje na tle współistniejących chorób. Na przykład pacjenci z cukrzycą lub pacjenci z obniżoną odpornością są bardziej podatni na poekstrakcyjne zapalenie zębodołu z powodu zaburzonych procesów gojenia się tkanek.

  • Przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Estrogen zawarty w tych lekach może pośrednio nasilać proces fibrynolizy, powodując rozpad skrzepu krwi.

  • Palenie tytoniu. Bezpośredni związek między paleniem a poekstrakcyjnym zapaleniem zębodołu został wielokrotnie udowodniony klinicznie. Według badań ryzyko zapalenia zębodołu u palaczy wzrosło 4-5 razy w porównaniu z osobami niepalącymi. Częstość występowania choroby wzrosła o ponad 20% u pacjentów palących 1 paczkę dziennie oraz o 40% u pacjentów, którzy palili bezpośrednio przed i po operacji.

  • Zwichnięcie skrzepu. W przypadku niedokładnego obchodzenia się z otworem po ekstrakcji i podciśnienia (na przykład podczas picia przez słomkę) może rozwinąć się zapalenie kości zębodołu.

  • Infekcje bakteryjne. Dentyści zgadzają się, że infekcje bakteryjne są głównym czynnikiem ryzyka dla suchego zębodołu.

  • Zła higiena jamy ustnej. Częstość występowania poekstrakcyjnego zapalenie zębodołu znacznie wzrasta przy złej higienie jamy ustnej.

  • Nadużywanie środków znieczulających miejscowo. Według niektórych badań nadużywanie środka znieczulającego o wysokim stężeniu środka zwężającego naczynia może wywołać niedokrwienie i utrudnić wypełnienie dołka krwią. Stan ten zwiększa również ryzyko poekstrakcyjne zapalenie zębodołu.

  • Spożywanie gorących, pikantnych lub stałych potraw bezpośrednio po ekstrakcji zęba.

  • Przedostanie się pokarmu do dołka w wyniku nieprzestrzegania zasad higieny jamy ustnej.

  • Obecność próchnicy w sąsiednich zębach.

  • Niewłaściwa pielęgnacja zębodołu pooperacyjnego polegająca na wypłukaniu jamy ustnej, po czym następuje wypłukanie skrzepu krwi stanowiącego barierę przed infekcją i wniknięcie do otworu drobnoustrojów chorobotwórczych. Skrzep po wyrwaniu zęba:

    Skrzep po wyrwaniu zęba.jpg
    Skrzep po wyrwaniu zęba

     

W rzeczywistości poekstrakcyjne zapalenie zębodołu jest raczej rzadką chorobą. Według statystyk cierpi na nią około 3% pacjentów, którzy przeszli operację ekstrakcji zęba. Częściej gniazdo nie tworzy się prawidłowo po usunięciu siekaczy i zębów trzonowych dolnego rzędu.

Ale suchy zębodół występuje szczególnie często, gdy usuwa się żeby ósemki - dolne zęby mądrości: według ekspertów w około 20% przypadków usunięcie „ósemek” z trudnym ząbkowaniem jest skomplikowane przez poekstrakcyjne zapalenie zębodołu. Ponadto uważa się, że ryzyko rozwoju choroby jest nierozerwalnie związane z wiekiem. Wynika to z faktu spowolnienia metabolizmu, osłabienia odporności i pogorszenia zdolności regeneracyjnych organizmu.

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu objawy

Z reguły pierwsze objawy zapalenia kości zębodołu pacjent pozostawia bez należytej uwagi, uznając je za normę po operacji. Po ekstrakcji zęba, jak już wspomniano, bolesne odczucia są uważane za normę w ciągu dnia. W miarę zagojenia się dziury ból ustępuje i całkowicie znika po kilku dniach.

Jeśli u pacjenta rozwinie się proces zapalny, dyskomfort nie ustępuje ani po dniu, ani po dwóch, a 3-5 dni po operacji pojawia się silny, pulsujący ból w otworze, który nasila się w miarę rozwoju infekcji, dziąsło obok dziury jest bolesne, jaskrawoczerwone, co wskazuje na jego udział w procesie zapalnym, brak zakrzepu krwi lub jego części w otworze.

W przypadku poekstrakcyjnego zapalenia zębodołu pacjenci mogą narzekać zarówno na nieznośny, jak i umiarkowany ból. Pulsacja i bolesność zwykle koncentrują się tylko w obszarze usuwania. Jednak w rzadkich przypadkach ból promieniuje do połowy twarzy.

Inne charakterystyczne objawy poekstrakcyjnego zapalenie zębodołu to:

  • gwałtowny wzrost temperatury ciała;

  • wrażliwość zębów na gorące / zimne jedzenie;

  • powiększenie podżuchwowych węzłów chłonnych;

  • zmniejszony apetyt;

  • zwiększone wydzielanie śliny;

  • obecność silnego zespołu bólowego w otworze i okolicy dziąseł, zlokalizowanym obok niego. W niektórych przypadkach ból promieniuje do ucha lub skroni od strony procesu zapalnego;

  • nieprzyjemny zapach wydobywający się z otworu po wyrwaniu zęba;

  • obrzęk policzka od strony zapalenia.

W rzadkich przypadkach na tle choroby pojawia się osłabienie, zwiększone zmęczenie, a na błonie śluzowej jamy ustnej pojawiają się wtórne ogniska zakaźne.

 

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu rozpoznanie

Głównym objawem choroby jest pojawienie się ostrego bólu, który nie ustępuje ani po 24 godzinach, ani po 2-3 dniach od ekstrakcji zęba. Czasami dentysta może zidentyfikować poekstrakcyjne zapalenie zębodołu podczas badań profilaktycznych jamy ustnej. W tym przypadku w miejscu usuniętego zęba pojawia się pusty zębodół bez ziarniny. Na dnie otworu kość jest już widoczna. Zakażenie po wyrwaniu zęba:

Zakażenie po wyrwaniu zęba
Zakażenie po wyrwaniu zęba

Dobry stomatolog będzie w stanie określić obecność zmian tkankowych w trakcie badania, można również zlecić zdjęcie rentgenowskie i radiowizjografię dotkniętego obszaru.

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu leczenie

Leczenie poekstrakcyjnego zapalenia zębodołu ma na celu wyeliminowanie ogniska zakaźnego i zapobieganie zaostrzeniu procesu patologicznego. Miejscowe leczenie suchego zębodołu polega na mechanicznym oczyszczeniu otworu i leczeniu roztworami antyseptycznymi. Aby wyeliminować ból, stosuje się miejscowe aplikacje ze środkami znieczulającymi i przeciwbólowymi. Ponadto pacjentom przepisuje się ogólną antybiotykoterapię w połączeniu z lekami przeciwhistaminowymi, które oprócz działania przeciwalergicznego mają właściwości przeciwobrzękowe.  Dzięki terminowej wizycie u dentysty proces zapalny jest szybko eliminowany, a dalsze rokowanie będzie korzystne. Jeśli stan zapalny nie zostanie zdiagnozowany na czas, może przekształcić się w poważniejszy proces patologiczny, którego leczenie zajmie znacznie więcej czasu i wysiłku.

Poekstrakcyjne zapalenie zębodołu zapobieganie

Najlepszą profilaktyką patologii po ekstrakcji zęba będzie uważne podejście i realizacja wszystkich zaleceń chirurga lub lekarza stomatologa. Podczas gojenia otworu po ekstrakcji nie używaj zbyt gorących, pikantnych, słodkich potraw, jeśli to możliwe, zmień jedzenie na puree. A jeśli podejrzewasz stan zapalny, jak najszybciej udaj się do dentysty.

W żadnym wypadku nie należy ignorować pierwszych objawów zapalenie zębodołu. Na tle zapalenia mogą pojawić się poważniejsze problemy:

  • Phlegmon to ostre, rozlane ropne zapalenie.

  • Ropień to ropne zapalenie tkanek z ich topnieniem.

  • Zapalenie kości i szpiku jest procesem ropno-martwiczym, który może rozwinąć się w kościach i szpiku kostnym, a także w otaczających je tkankach miękkich.

  • Zapalenie okostnej to zapalenie okostnej.

  • Sepsa to ciężka ogólnoustrojowa odpowiedź zapalna organizmu.

  • Martwica tkanek to miejscowa śmierć tkanki.

Nowoczesne metody leczenia poekstrakcyjnego zapalenia zębodołu pozwalają szybko zahamować objawy zapalenia i uniknąć złożonych konsekwencji choroby. Im szybciej pacjent szuka stomatologa, tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań.

ZOBACZ =>>  Jakie komplikacje mogą się pojawić po wyrwaniu zęba ?

 

Klasyfikacja ICD-10: K10.3 - Zapalenie zębodołu szczęk i żuchwy
K10.3 - Zapalenie zębodołu szczęk i żuchwy
Zapalenie kości zębodołu
Suchy zębodół
Literatura: http://onkologia-online.pl/icd10/show/4153,zapalenie_zebodolu_szczek_i_zuchwy

OBJAWY
Ból po usunięciu zęba

Katalog chorób: Choroby zębów i jamy ustnej
Back to Top