Co szukasz ?

Zapalenie dziąseł

Aktualizacja: 11/15/2020 - 17:56
Zapalenie dziąseł

Zapalenie dziąseł u dorosłych objawy rozpoznanie przyczyny leczenie

OPIS CHOROBY

Rodzaj procesu zapalnego w dziąsłach, w którym dochodzi do naruszenia integralności tkanek przyzębia, w praktyce medycznej nazywany jest zapaleniem dziąseł. Jeśli nie ma odpowiedniego leczenia w odpowiednim czasie, choroba ta może przekształcić się w zapalenie przyzębia z ryzykiem całkowitej utraty jednostek uzębienia.

Przyczyną zapalenia dziąseł są różne szkodliwe mikroorganizmy: wirusy, grzyby, bakterie. Przy rozpatrywanym problemie najczęściej wykrywane są bakterie Streptococcus oralis, Bacteroides gingivalis i Porphyromonas gingivalis.

Typowym siedliskiem takich organizmów jest jama ustna każdego zdrowego człowieka. Dopóki układ odpornościowy u człowieka jest w pełni funkcjonalny, może bezpiecznie zapobiec zapaleniu dziąseł. Ale jeśli ogólna lub miejscowa odporność organizmu wyraźnie spadła, ryzyko zapalenia dziąseł jest tak wysokie, że często jest to perspektywa nieuchronna.

Jak wygląda zapalenie dziąsła zdjęcie:

jak wygląda zapalenie dziąsła
jak wygląda zapalenie dziąsła

Przyczyny zapalenia dziąseł

Najczęstszą przyczyną zapalenia dziąseł jest niewłaściwa higiena jamy ustnej. Naruszenie zasad może polegać na niewłaściwej technice, nieregularnym szczotkowaniu zębów, nie używaniu nici dentystycznej i płukaniu jamy ustnej po posiłkach. W rezultacie między zębami gromadzą się cząsteczki jedzenia, a na powierzchni zębów tworzy się duża ilość miękkiej płytki nazębnej. Jest to korzystne środowisko dla namnażania się bakterii, co prowadzi do procesu zapalnego.

Miękka płytka nazębna, która nie usuwa się długo, mineralizuje i twardnieje z czasem. Pojawia się kamień nazębny - aktywnie namnażają się na nim również patogenne mikroorganizmy. Ponadto ostre krawędzie twardych osadów uszkadzają brzeg dziąsła, co zmniejsza miejscową ochronę.

 

Mikroorganizmy chorobotwórcze atakują dziąsła i powodują stan zapalny. Istnieje wiele czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju choroby.

Przyczyny zewnętrzne obejmują:

  • niewystarczająca higiena, infekcje - stany zapalne powstają z powodu resztek jedzenia, bakterii z brudnych rąk, szczoteczek do zębów, zabawek, sutków, łyżek, w obecności chorób zakaźnych wieku dziecięcego szkarlatyny, ospy wietrznej, różyczki i podobnych patologii;

  • kamień nazębny ubita płytka nazębna, która odkłada się w kieszonkach przyzębnych, rani, infekuje tkanki miękkie;

  • zaawansowana próchnica jest źródłem infekcji;

  • słaba jakość leczenia stomatologicznego  urazy błon śluzowych, nieprawidłowo założone wypełnienia, protezy (odstają i uszkadzają dziąsła), niewystarczająca antyseptyka, odrzucenie implantu;

  • uraz tkanek miękkich podczas czyszczenia twardymi szczotkami, pokarmem stałym;

  • urazy chemiczne lekami, gorącymi przyprawami, kwasami spożywczymi i innymi substancjami;

  • zatrucie metalami ciężkimi (ołów, rtęć itp.);

  • dym papierosowy obniża poziom odporności miejscowej, upośledza odżywianie tkanek, ślinienie, działa drażniąco;

  • naruszenie oddychania przez nos przyczynia się do wysuszenia błon śluzowych, a zatem zwiększa ryzyko infekcji.

Patologię mogą wywołać przyczyny wewnętrzne:

  • anomalie w rozwoju zębów, szczęki, wady zgryzu uraz błon śluzowych podczas żucia pokarmu;

  • choroby przewodu pokarmowego, inwazje robaków pasożytniczych prowadzą do niedoboru składników odżywczych, witamin, zmniejszenia wydzielania śliny i reakcji immunopatologicznych;

  • niedobór witamin, zwłaszcza brak witamin C, E, A, z grupy B;

  • obniżona odporność, przewlekłe choroby układu oddechowego, zapalenie wątroby, niedobór odporności, gruźlica;

  • cukrzyca, zaburzenia hormonalne w czasie ciąży, choroby tarczycy, zmniejszona produkcja hormonów płciowych;

  • zmiany hormonalne, takie jak w czasie ciąży i menopauzy;

  • niektóre nowotwory lub inne choroby jamy ustnej;

  • hipowitaminoza, brak minerałów z powodu ścisłej diety lub upośledzonego wchłaniania składników odżywczych;

  • choroby układu pokarmowego - refluks żołądkowo-przełykowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego itp.

 

Czy zapalenie dziąseł jest zaraźliwe ? Odpowiedź jest jednoznaczna: „nie”! Choroba ta nie może być przenoszona z chorego na zdrowego ani w gospodarstwie domowym, ani w żaden inny sposób. Jest jednak jeden wyjątek: zapalenie dziąseł wywołane wirusem opryszczki.

Objawy i oznaki zapalenia dziąseł:

Patologię można łatwo wykryć po śladach krwi na szczoteczce do zębów głównym objawie zapalenia dziąseł. Im wyraźniejszy proces zapalny, tym silniejsze krwawienie z dziąseł. W zaawansowanych przypadkach krwawienie może wystąpić nawet bez mechanicznego uderzenia, zwłaszcza po przebudzeniu się ze snu. Objawy mogą się różnić w zależności od rodzaju choroby.

Choroba zapalenie dziąseł charakteryzuje się:

  • obrzękiem dziąseł, zaczerwienieniem dziąseł, krwawienie z dziąseł;

  • dziąsła stają się spuchnięte, pogrubione, powiększone i zmienione kształtem;

  • ból związany z dotykiem mechanicznym;

  • ból podczas przyjmowanie gorących i zimnych lub pikantnych potraw;

  • nieprzyjemny zapach z ust, którego nie eliminują produkty higieniczne;

  • wrzody, ropnie (w niektórych typach);

  • objawy charakterystyczne dla zatrucia organizmu gorączka, nudności, zmniejszony apetyt, osłabienie.

Nieleczone mogą tworzyć się kieszonki dziąsłowe. Infekcja wnika głęboko, wpływając na przyzębia. Grozi to rozwojem poważnych powikłań i utratą zębów.

 

Rodzaje i postacie choroby (klasyfikacja)

Zapalenie dziąseł ma następujące typy:

  • przewlekłe (pojawia się, gdy brakuje wymaganej higieny jamy ustnej, a także na zębach występuje znaczna ilość osadów),

  • ostry (różni się bardziej wyraźnymi objawami; istnieje tutaj dodatkowa klasyfikacja, według której ostre zapalenie dziąseł dzieli się na nieżytowe, przerostowe, wrzodziejące, wrzodziejące martwicze i zanikowe).

 

Nieżytowe zapalenie dziąseł

Może być ostry i przewlekły. Poważne zapalenie dziąseł - powstawanie wysięku, obrzęk, przekrwienie, krwawienie, bolesność. Najczęstszą postacią patologii jest do 90% wszystkich przypadków klinicznych.

Ostra forma

Częściej rozpoznaje się go u dzieci, młodzieży, młodzieży poniżej 30. roku życia. Rozwija się szybko, ma wyraźne objawy. Dziąsła silnie krwawią, są bolesne, wiotczą, a czasami mogą pojawić się małe wrzody. Po zabiegu w pełni wracają do zdrowia. Nieleczona choroba może stać się przewlekła.

Ostre martwicze wrzodziejące zapalenie dziąseł

Wrzodziejąca postać martwicza nazywana jest inaczej zapaleniem dziąseł Vincenta. Ma ciężki kurs. Symptomatologia jest wyraźna. Chorobie towarzyszy martwica brodawek międzyzębowych, gorączka, wzrost regionalnych węzłów chłonnych, objawy zatrucia.

Przewlekła forma

Procesy zapalne mają powolny przebieg, objawy są łagodne lub nieobecne. Podczas mycia zębów regularnie pojawia się krwawienie. Może towarzyszyć nieprzyjemny zapach, metaliczny posmak. Wraz z zaostrzeniem błony śluzowe stają się czerwone, puchną, odczuwalne jest ciśnienie od wewnątrz. Zwykle na zębach znajduje się gęsta płytka nazębna, kamień nazębny. 

Rodzaje kursów przewlekłych:

  • Złuszczające - obfite złuszczanie nabłonka błony śluzowej dziąseł, silne zaczerwienienie powierzchniowej warstwy tkanek miękkich.

  • Wrzodziejące - owrzodzenie, pieczenie, swędzenie, krwawienie.

  • Hiperplastyczny (przerostowy) - zwiększa się objętość brodawek, powstają fałszywie patologiczne kieszonki przyzębne, uwalnia się krew, zawartość ropna, błony śluzowe nabierają fioletowo-cyjanotycznego odcienia. Dziąsło rozszerza się, pokrywając koronę zęba. Hiperplazję rozpoznaje się w trzech stadiach ciężkości, przy czym trzeci, ponad połowa korony jest zamknięta.

  • Prosty marginalny - występuje częściej niż inne typy. Ma standardowe objawy kliniczne - krwawienie, obrzęk dziąseł, ból podczas żucia i nieprzyjemny zapach. Zwykle diagnozowany w dzieciństwie ze złą higieną jamy ustnej.

  • Atroficzny - charakteryzuje się zmniejszeniem (zwyrodnieniem) dziąseł. Objawy są łagodne lub nie występują, ponieważ nie obserwuje się zapalenia. Z biegiem czasu zanikają brodawki międzyzębowe, odsłonięta zostaje szyjka i korzenie zęba. Występuje w starszym wieku, rzadziej u młodych ludzi z nieprawidłowościami w rozwoju uzębienia lub nieprawidłowym leczeniem ortodontycznym.

Hormonalne zapalenie dziąseł

Hormony i ich stosunek w organizmie nie wpływają bezpośrednio na rozwój choroby. Jednak zaburzenia hormonalne mogą być czynnikiem prowokującym w przypadku obecności płytki nazębnej lub braku odpowiedniej higieny.

W zależności od przyczyn zaburzeń hormonalnych istnieją:

  • zapalenie dziąseł u kobiet w ciąży;

  • dojrzewanie w okresie dojrzewania;

  • podczas przyjmowania środków antykoncepcyjnych.

Klasyfikacja zapalenia dziąseł obejmuje również takie typy, jak odmiany limfocytarne, plazmacytyczne, wirusowe, opryszczkowe i inne.

Rozpoznanie zapalenia dziąseł:

Zapalenie dziąseł można rozpoznać wizualnie czasami wystarczy jedno badanie przez stomatologa. Należy jednak upewnić się, że nie ma poważniejszych patologii, dlatego diagnostyka może obejmować nie tylko wizualną ocenę stanu jamy ustnej, ale także inne badania:

Do oceny choroby może wystarczyć badanie wzrokowe dentysty. Jeśli objawy są wyraźne, lekarz może skierować pacjenta na prześwietlenie. Jest to konieczne, jeśli istnieje podejrzenie zakażenia miazgi, przyzębia i tkanki kostnej.

W przypadku wrzodów lub przewlekłego stanu zapalnego wykonuje się badanie mikrobiologiczne, które określa rodzaj bakterii i ich oporność na antybiotyki. W przypadku rozpoznania postaci uogólnionej, dodatkową diagnostykę przeprowadzają odpowiedni specjaliści: lekarz laryngolog, gastroenterolog, immunolog i inni specjaliści. Pacjent oddaje krew do badań ogólnych, cukru, zakażenia wirusem HIV, kiły.

 

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę obecność chorób przewlekłych, przyjmowanie leków. Tylko przy pełnej informacji lekarz może postawić dokładną diagnozę i opracować skuteczny schemat leczenia.

Leczenie zapalenia dziąseł

Waga indywidualnego podejścia do każdego problemu chorobowego i jego leczenia jest niezaprzeczalna. Procedury lecznicze również nie są wyjątkiem od tej reguły, ponieważ są ustalane indywidualnie w zależności od rodzaju i przyczyn choroby. Uwzględnia się również lokalizację i nasilenie choroby dziąseł.

Najważniejszym punktem, który stanowi pierwszy etap procesu leczenia zapalenia dziąseł, jest eliminacja stanu zapalnego. Aby osiągnąć ten cel, stosuje się leki przeciwgrzybicze i przeciwdrobnoustrojowe. Jeśli stan zapalny jest zlokalizowany w danym miejscu, stosuje się środki miejscowe: kremy, pastylki do ssania, żele i maści. Należy również dokładnie wypłukać usta zarówno czystą wodą, jak i specjalistycznymi preparatami.

Ale uogólnione zapalenie dziąseł, które jest powikłane wysoką gorączką, ogólnym osłabieniem i postępującym rozprzestrzenianiem się infekcji, nie może zostać zatrzymane przez takie działania. Tutaj z reguły specjalista przepisuje ogólnoustrojowe przyjmowanie antybiotyków.

Jeśli ból jest wystarczająco silny, co jest szczególnie charakterystyczne dla nieżytowego zapalenia dziąseł w ostrej fazie, to w celu wyeliminowania takich objawów periodontolodzy zalecają środki miejscowo znieczulające, produkowane w postaci maści, żeli, tabletek i kapsułek.

Kolejny (drugi z rzędu) etap leczenia ma na celu wysokiej jakości obróbkę każdego zęba, usunięcie kamienia nazębnego i charakterystycznej płytki nazębnej. Jeśli ta ostatnia jest w stanie utwardzonym, nie można jej wyeliminować zwykłą szczoteczką do zębów. Zabieg ten można przeprowadzić wyłącznie w gabinecie stomatologicznym przy użyciu nowoczesnego specjalistycznego sprzętu.

Zaleca się mycie zębów metodą ultradźwiękową, gdyż metoda mechaniczna jest bardziej bolesna, zwłaszcza przy obecności stanów zapalnych. W wyniku zastosowania ultradźwięków delikatnie usuwa się miękką płytkę nazębną, kamień nazębny, a także różne zanieczyszczenia i ściemnienie szkliwa.

Często praktykuje się łączenie czyszczenia ultradźwiękowego z szeroko stosowanym systemem Air Flow. Strumienie powietrza i wody oczyszczają kieszonki międzyzębowe, pęknięcia i wgłębienia w zębach, a także kieszonki dziąseł.

Z reguły takie procedury są całkowicie bezbolesne. Jednak w ostrym stadium choroby pacjent może nadal odczuwać ból, a także inne towarzyszące mu dolegliwości.

Potem następuje trzeci etap sam zabieg. Według statystyk przebieg zapalenia dziąseł jest niezwykle rzadki bez tak bezstronnych towarzyszy, jak zapalenie miazgi czy próchnica. Te problemy mają tendencję do ukrywania się i bezpiecznego rozwoju pod grubą warstwą istniejących osadów. W przypadku nieprawidłowego wygojenia zębów choroba dziąseł będzie trwała.

Lakowanie bruzd jest praktykowane w leczeniu dziecięcego zapalenia dziąseł. Lakowanie – zabieg profilaktyczny wykonywany w zdrowych zębach stałych i mlecznych, polegający na pokryciu uszczelniaczem (lakiem) bruzd, szczelin i zagłębień.

 

Lakuje się powierzchnie żujące i otwory ślepe w zębach trzonowych stałych i mlecznych, w zębach przedtrzonowych stałych, a także zagłębienia górnych bocznych siekaczy stałych. Miejsca te, ze względu na budowę anatomiczną, sprzyjają zaleganiu resztek pokarmowych. Są także bardzo trudne do oczyszczenia, szczególnie dla dzieci. Dzięki lakowaniu eliminuje się możliwość rozwoju próchnicy w trudno dostępnych miejscach. Ta niezawodna metoda profilaktyczna wykazuje dużą skuteczność w praktyce i najkorzystniej wpływa na stan dziąseł.

W przypadku martwiczego zapalenia dziąseł często konieczna jest interwencja chirurgiczna. Ponieważ martwych obszarów dziąseł nie można odtworzyć, jedynym rozsądnym rozwiązaniem pozostaje usunięcie.

W przypadku ropnego zapalenia dziąseł często wymagany jest również udział chirurga. W trakcie odpowiedniej operacji ropne kapsułki są otwierane, płucząc uformowane wnęki specjalnym roztworem o działaniu antyseptycznym.

Celem operacji przerostowego zapalenia dziąseł jest przywrócenie normalnego stanu przerośniętych dziąseł. Jeśli takie środki nie zostaną podjęte, wymagane wysokiej jakości czyszczenie szkliwa pod tak powiększonymi dziąsłami nie jest możliwe. W rezultacie istnieje duże ryzyko wystąpienia i rozwoju próchnicy szyjki macicy.

Ponadto należy rozumieć, że to samo przerostowe zapalenie dziąseł jest nie tylko niebezpieczne dla zdrowia, ale także znacznie psuje wygląd jednostek uzębienia. W efekcie udział chirurga wymagany jest między innymi dla uzyskania pozytywnego efektu estetycznego.

Powikłania zapalenia dziąseł

Jeśli choroba nie zostanie leczona, infekcja będzie się dalej rozwijać i przenikać do głębokich tkanek. Doprowadzi to do rozwoju paradontozy, torbieli, ropnia tkankowego, uszkodzenia kości szczęki. W dzieciństwie możliwe jest naruszenie prawidłowego wzrostu zębów.

Zapobieganie zapaleniu dziąseł:

Podstawową zasadą skutecznej profilaktyki jest systematyczna higiena zębów i jamy ustnej. Najlepiej czyścić uzębienie dwa razy dziennie, płucząc usta po każdym posiłku.

Pamiętaj też, że szczoteczkę, której używasz, należy regularnie wymieniać na nową i optymalną dla Twoich zębów i jamy ustnej. Nawiasem mówiąc, elektryczne wersje takiego higienicznego urządzenia w rzeczywistości wykazują większą wydajność niż klasyczne. Te pierwsze zapewniają dokładniejsze usuwanie płytki nazębnej, a także dodatkowy masaż dziąseł, zwiększając w ten sposób gęstość tkanek i poprawiając ukrwienie.

Pamiętaj iż wszystkie ciała jamy ustnej takie jak: dziąsła, język, a także wewnętrzne powierzchnie policzków podlegają obowiązkowi dokładnego czyszczenia. Do czyszczenia języka zaleca się zakup specjalnego skrobaka, aby uzyskać najlepszy wynik mycia.

Kolejnym „strategicznym” obszarem, który należy bardzo starannie czyścić, jest przestrzeń międzyzębowa. Najtańszym i skutecznym sposobem osiągnięcia pożądanego rezultatu jest użycie nici dentystycznej i przepłukanie ust dobrym płynie do pielęgnacji jamy ustnej. W takim przypadku wręcz przeciwnie, nie zaleca się używania wykałaczek, ponieważ mogą one spowodować urazy dziąseł i zarysowania szkliwa.

Osobom, które mają skłonność do stanów zapalnych dziąseł, zaleca się stosowanie płukanek do ust ze specjalistycznymi balsamami, które zawierają składniki przeciwzapalne. Wraz z gotowymi preparatami farmaceutycznymi o podobnym celu można ćwiczyć leczenie środkami ludowymi w postaci profilaktycznego stosowania wywarów ziołowych.

Jeśli spożywasz pikantne potrawy, po zażyciu należy przepłukać usta klasycznym środkiem: roztworem sody. Dzięki temu zapewniona jest normalizacja kwasowości i zapobieganie erozji tkanek na skutek działania istniejących kwasów.

W ramach działań profilaktycznych obowiązkowa jest regularna wizyta u dentysty w celu kontroli uzębienia i leczenia oraz usuwaniu płytki nazębnej.

Zapobieganie zapaleniu dziąseł wymaga również kompletnej, zbilansowanej diety zawierającej podstawowy kompleks witamin. Pierwsze miejsce w rankingu ważności w tym przypadku zajmuje witamina C.

W codziennej diecie należy preferować owoce i warzywa. Taka żywność pochodzenia roślinnego zawiera nie tylko wiele witamin, ale także dodatkową korzyść: ze względu na dość gęstą strukturę w procesie żucia skutecznie oczyszcza powierzchnię zębów z płytki nazębnej.

Nie należy też zapominać o spożywaniu pokarmów bogatych w wapń. Ponieważ wystarczające wchłanianie tej ostatniej jest możliwe tylko w połączeniu z witaminą D, zaleca się częstsze spacery na świeżym powietrzu w słoneczne dni lub przynajmniej spożywanie witaminy D pochodzenia syntetycznego, w postaci suplementów diety.

Szkody spowodowane paleniem i spożywaniem alkoholu to osobny temat, który wymaga szczegółowego rozważenia. W tym kontekście należy powiedzieć, że takie złe nawyki nie tylko psują szkliwo zębów, niwecząc naturalne piękno uśmiechu, ale mogą też wywołać zapalenie dziąseł o różnym nasileniu. Na przykład u palaczy najczęściej wykrywa się wrzodziejące i martwicze wrzodziejące zapalenie dziąseł w postaci przewlekłej. W trosce o zdrowie nie tylko zębów i jamy ustnej, ale także całego organizmu, najbardziej rozsądne jest rzucenie palenia wyrobów tytoniowych.

Katalog chorób: Choroby zębów i jamy ustnej
Back to Top