Co szukasz ?

Ropień zagardłowy

Aktualizacja: 02/06/2021 - 04:02
Ropień zagardłowy

Ropień zagardłowy objawy rozpoznanie leczenie

OPIS CHOROBY

Ropień zagardłowy (łac. abscessus retropharyngeus) jest chorobą charakteryzującą się ropnym zapaleniem tkanek miękkich i węzłów chłonnych w przestrzeni gardłowej.

Występuje częściej u dzieci w pierwszych latach życia, u dorosłych jest znacznie rzadziej obserwowany i ma charakter głównie wtórny.

Przyczyny ropnia zagardłowego

Na pojawienie się ropnia zagardłowego wpływa szereg czynników:

  • choroba zakaźna;

  • urazy górnych kręgów kręgosłupa szyjnego;

  • obniżona odporność;

  • uraz tylnej ściany gardła (z intubacją tchawicy, połknięciem ciała obcego itp.);

  • ropny proces w trąbce Eustachiusza, zwana także trąbką słuchową i jamie bębenkowej;

  • złośliwe nowotwory;

  • zaburzenia metaboliczne.

Najczęstszą przyczyną rozwoju ropnia pozagardłowego u dzieci jest rozprzestrzenianie się procesu infekcyjnego do węzłów chłonnych w ostrych chorobach układu oddechowego na tle obniżonej odporności.

U dorosłych choroba ropnia okołogardłowy rozwija się głównie na tle zmian chorobowych kręgów szyjnych z kiłą i gruźlicą. Osoby z cukrzycą i niedoborami odporności są bardziej podatne na wystąpienie ropnia gardła.

W przypadku braku leczenia ropnia pozagardłowego istnieje ryzyko rozwoju odoskrzelowego zapalenia płuc, ropnia mózgu, zapalenia śródpiersia, posocznicy, uszkodzeń ściany tętnicy szyjnej, niedrożności dróg oddechowych i ropnego zapalenia opon mózgowych.

Ropień zagardłowy objawy

U dzieci choroba często objawia się bólem gardła, który nasila się przy połykaniu. Temperatura ciała 39 ° C i więcej; chorobie towarzyszy ogólne osłabienie, wyraźne oznaki zatrucia.

Objawy ropnia gardła zależą od postaci choroby. Najczęstsze objawy choroby:

  • trudności w oddychaniu przez nos;

  • gwałtowne pogorszenie stanu ogólnego;

  • trudności z połykaniem;

  • świszczący oddech podczas oddychania;

  • zmniejszony apetyt;

  • chrypka głosu;

  • umiarkowanie sztywne mięśnie karku;

  • obrzęk i bolesność węzłów chłonnych szyi, co powoduje wymuszone ustawienie głowy;

  • nadmierne ślinienie; itd.

W przypadku ropnia zagardłowego u dorosłych, który rozwinął się na tle uszkodzeń kręgów szyjnych z kiłą lub gruźlicą, charakterystyczny jest przedłużony powolny przebieg choroby z zamazanym, łagodnym obrazem klinicznym.

Ropień zagardłowy rozpoznanie

Rozpoznanie ropnia pozagardłowego opiera się na danych uzyskanych w wyniku następujących czynności:

  • wywiad od chorego;

  • obiektywne badanie, badanie dotykowe;

  • faryngoskopia;

  • ogólna analiza krwi;

  • tomografia komputerowa, radiografia;

  • nakłucie nacieku, a następnie badanie bakteriologiczne;

  • diagnostyka PCR; itp.

Ponadto zaleca się wykonanie badań na kiłę i gruźlicę.

Konieczna jest diagnostyka różnicowa choroby z powiększeniem węzłów chłonnych gardła, zapaleniem wyściółki krtani, zapaleniem kości i szpiku, onkopatologiami.

Ropień zagardłowy leczenie

Pacjenci z ropniem zagardłowym wymagają hospitalizacji w szpitalu laryngologicznym. Aby uniknąć samoistnego otwarcia ropnia, leczenie rozpoczyna się natychmiast po postawieniu diagnozy. Główne metody, w zależności od czasu trwania i postaci choroby, to:

  • procedury fizjoterapeutyczne;

  • płukanie roztworami antyseptycznymi;

  • terapia odtwórcza;

  • terapia lekowa lekami przeciwbakteryjnymi i przeciwhistaminowymi;

  • interwencja chirurgiczna.

Chirurgiczne otwarcie ropnia wykonuje się przez jamę ustną w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Zawartość ropnia jest zasysana przez odsysanie. W okresie pooperacyjnym wskazane jest płukanie gardła roztworami antyseptycznymi i terapia lekami przeciwbakteryjnymi.

Ropień zagardłowy możliwe komplikacje i konsekwencje

W przypadku braku koniecznego leczenia i dalszego rozprzestrzeniania się procesu zapalnego istnieje ryzyko wystąpienia odoskrzelowego zapalenia płuc, ropnia mózgu, zapalenia śródpiersia, posocznicy, uszkodzenia ściany tętnicy szyjnej, niedrożności dróg oddechowych i ropnego zapalenia opon mózgowych. Śmiertelny wynik nie jest wykluczony.

Przy szybkiej diagnozie i odpowiednim leczeniu rokowanie jest zwykle dobre. Pacjent jest wyłączony na 1-2 tygodnie.

 

Ropień zagardłowy zapobieganie

W celu zapobieżenia rozwojowi ropnia zagardłowego zaleca się:

  • terminowa diagnostyka i leczenie chorób otorynolaryngologicznych;

  • pełny sen od 6 do 9 godzin;

  • zbilansowana dieta;

  • przyjmowanie kompleksów witaminowych w okresie jesienno-zimowym;

  • wzmocnienie odporności;

  • stwardnienie ciała.

 

Klasyfikacja ICD-10: J39.0 - Ropień pozagardłowy i okołogardłowy
J39.0 - Ropień pozagardłowy i okołogardłowy
Ropień okołogardłowy
Nie obejmuje:ropień okołomigdałkowy (J36)
Literatura: http://onkologia-online.pl/icd10/show/3945,ropien_pozagardlowy_i_okologardlowy

OBJAWY
Ból gardła, Gorączka

Katalog chorób: Choroby układu oddechowego
Back to Top