Co szukasz ?

Ropień podżuchwowy

Aktualizacja: 03/28/2021 - 21:23
Ropień podżuchwowy

Ropień podżuchwowy objawy rozpoznanie leczenie

OPIS CHOROBY

Ropień podżuchwowy to tworzenie się ropnego ogniska zapalnego w tkankach strefy szczękowo-twarzowej twarzy. Objawia się miejscowym obrzękiem, zaczerwienieniem i fluktuacją (obrzękiem) skóry nad ogniskiem stanu zapalnego, asymetrią twarzy, trudnościami i bólem w połykaniu, objawami zatrucia. Może rozwinąć się w rozlany stan zapalny - ropowica, obejmujący proces okolicy okołogardłowej i podoczodołowej szyi. Nieleczony ropień podszczękowy okołoszczękowy jest niezwykle niebezpieczny, ponieważ dochodzi do ropnej fuzji i późniejszego uszkodzenia tkanek znajdujących się w pobliżu ropnego ogniska. Ropień podskórny podżuchwowy 

Ropień podskórny podżuchwowy
Ropień podskórny podżuchwowy

Przyczyny ropni podżuchwowych

Przyczyną ropni  podżuchwowych jest mieszana flora, najczęściej paciorkowce i gronkowce. Źródłem zakażenia są ogniska zapalne okołowieńcowe i okołowierzchołkowe, kieszonki przyzębne. Często ropień okołoszczękowy jest spowodowany przewlekłym przebiegiem następujących chorób:

  • podrażnienie gardła;

  • zapalenie migdałków;

  • czyraki.

Źródłem tej choroby są drobnoustroje paciorkowców i gronkowców, które same w sobie stają się przyczyną zapalenia kilku lub jednej części szczęki, a także ostrego bólu zęba o silnym charakterze.

W wyniku urazu pojawia się ropień podżuchwowy. Ropnie okołowierzchołkowe występują nie tylko w okolicy szczękowo-twarzowej, ale także w innych częściach ciała. Ropne formacje w narządach lub tkankach, przebiegające z chorobami zakaźnymi, takimi jak posocznica, mogą rozprzestrzeniać się przez krew i limfę, dlatego mikroorganizmy mogą przedostać się do każdej komórki ciała. Ogólne choroby zakaźne przebiegające jak posocznica , w wyniku rozprzestrzeniania się drobnoustrojów przez krew i limfę, powodują liczne ropnie w różnych narządach i tkankach, w tym ropnie okolicy okołoszczękowej. Ropień około szczęki może wystąpić z powodu urazu twarzy. Podczas działań wojennych i klęsk żywiołowych, z powodu braku pierwszej pomocy, zwichnięcia i złamania szczęk są często powikłane ropniami. Ogniska okołowierzchołkowe i okołowieńcowe zapalenia i kieszonki przyzębne podczas zaostrzeń mogą wywołać ropień szczęki z powodu resorpcji kości.

Objawy ropni podżuchwowych

Objawy ropnia w okolicy szczęki są bardzo podobne do tych, które obserwuje się przy zapaleniu przyzębia. Towarzyszy im silny ból, a wraz z palpacją dotkniętego obszaru zwiększa się uczucie bólu. Do pierwszego wymienionego czynnika dodaje się opuchliznę gęstej struktury. Jeśli nowotwór rozwinął się pod błoną śluzową, zdeformuje obszar szczęki z powodu jej wypukłości, co spowoduje asymetrię twarzy. W takim przypadku wyraźne przekrwienie jest nieuniknione. Zdjęcie ropień podżuchwowy 

Zdjęcie ropień podżuchwowy 
Zdjęcie ropień podżuchwowy 

W przypadku braku operacji stan pacjenta będzie się pogarszał każdego dnia i będzie mu towarzyszyć wzrost temperatury ciała, zawroty głowy, bezsenność i brak apetytu. Jednak stan zdrowia szybko się poprawi, jeśli ropień około szczęki zostanie otwarty, wtedy ostry ból ustąpi, a kontur twarzy przyjmie standardowy zarys. Nie należy mylić autopsji spontanicznej i medycznej, gdyż pierwszy typ doprowadzi jedynie do namnożenia bakterii i przewlekłej postaci przebiegu choroby, a drugi pozwoli na kompleksowe podejście do każdego etapu leczenia.

Wraz z osłabieniem układu odpornościowego dochodzi do zaostrzenia ropnia podżuchwowego, co wywołuje:

  • Ropne wydzielanie z przewodu przetokowego. Z jamy ustnej wydobywa się nieprzyjemny i raczej ostry cuchnący zapach, a ropne masy są połykane.

  • Wzmocnienie reakcji alergicznych i uczulenia.

Diagnostyka ropnia podżuchwowego

Kompleksowe badanie ropnia w okolicy szczęki obejmuje oględziny, analizę obrazu klinicznego i objawów. Lekarz powinien również wziąć pod uwagę wszystkie dolegliwości i opis uczuć pacjenta. Nie możesz samodzielnie przyjmować antybiotyków, leki przeciwbólowe możemy przyjmować tylko w razie silnego bólu. Zalecane jest płukanie jamy ustnej roztworami antyseptycznymi.

Po rozpoznaniu lekarz stara się opracować jak najszybszy plan leczenia ropnia okołotwarzowego, ponieważ obecność ropnej masy jest niebezpieczna nie tylko dla okolicy szczęki twarzy, ale także dla całego organizmu.

Leczenie ropni podżuchwowych

Ostatecznym celem leczenia pacjentów z ropniami okołotwarzowymi zawsze będzie usunięcie ogniska infekcji i jak najszybsze całkowite przywrócenie upośledzonej funkcjonalności organizmu. Można to osiągnąć tylko za pomocą złożonej terapii.

Przed wyborem konkretnego schematu leczenia należy wziąć pod uwagę:

  • stadium choroby;

  • cechy procesu zapalnego;

  • zdolność ogniska zakaźnego do infekowania innych tkanek i narządów;

  • rodzaj odpowiedzi organizmu;

  • występowanie zapalenia;

  • wiek pacjenta;

  • obecność współistniejących chorób.

Procedura preparacji chirurgicznej

Otwarcie ropnia okołozębowego okolicy podoczodołowej (poziomy 1, 2, 3 zębów) rozpoczyna się od nacięcia błony śluzowej wzdłuż fałdu przejściowego i ekspansji mięśnia. Ponadto należy zauważyć, że klasyczny drenaż za pomocą paska celofanowego lub gumowego czasami nie wystarcza, ponieważ w jamie ropnia ognisko ropne jest stale wypełnione ropnym wysiękiem. Proces ten wiąże się z naruszeniem paska drenującego poprzez redukcję zmarszczek mimicznych. Najskuteczniejszy drenaż będzie po zastosowaniu wąskiej perforowanej gumowej rurki. Złożone przypadki kliniczne wymuszają rozwarstwienie ropnia około szczęki przez skórę.

Jeżeli nacięcie chirurgiczne wykonuje się w strefie jarzmowej wzdłuż dolnej krawędzi od strony skóry, wówczas bierze się pod uwagę cały obszar lokalizacji ropnia, w tym sąsiednie przestrzenie komórkowe. W takim przypadku racjonalne byłoby wykonanie szerokiego wycięcia dolnej części ropnej formacji przy jednoczesnym zastosowaniu kontrotwarcia. Stosowano również bandaże z gazy z antyseptycznymi, hipertonicznymi roztworami.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie jest obowiązkowe, zaawansowane stadia ropnia około szczęki wymagają kompleksowej terapii. Jeśli interwencja chirurgiczna jest nieistotna, pacjentowi przepisuje się antybiotyki, które występują zarówno w postaci tabletek, jak iw postaci zastrzyków.

Lekarze zdecydowanie zalecają natychmiastowe zwrócenie się o wykwalifikowaną pomoc do dentystów przy pierwszych objawach ropnia około szczękowego, ponieważ w przypadku zapalenia główną rolę odgrywa terminowa eliminacja ropnego ogniska i zęba sprawczego (jeśli to konieczne). Po otwarciu należy zapewnić odpływ wysięku. Wszystkie czynności medyczne wykonywane są w znieczuleniu ogólnym, z uwzględnieniem specyfiki ukrwienia, unerwienia i niuansów strukturalnych okolicy szczękowo-twarzowej.

Następujące leki są przepisywane pozajelitowo lub wewnętrznie:

  • antybiotyki o szerokim spektrum działania;

  • leki przeciwzapalne i przeciwbólowe ;

  • leki sulfonamidowe;

  • leki wzmacniające i przeciwhistaminowe.

Podczas leczenia ropni okołowierzchołkowych ważne jest zapewnienie pacjentowi odpowiedniego odżywienia z dodatkowym podaniem witamin, nie należy zapominać o ogólnej detoksykacji organizmu dużą ilością płynów. Zabieg sanitarny jamy ustnej przeprowadza się dopiero po ostatecznym wyeliminowaniu procesu zapalnego.

Klasyfikacja ICD-10: K12.2 - Zapalenie tkanki łącznej i ropień jamy ustnej
Zapalenie tkanki łącznej ust (dna)
Ropień podżuchwowy
Literatura: http://onkologia-online.pl/icd10/show/4170,zapalenie_tkanki_lacznej_i_ropien_jamy_ustnej

OBJAWY
Ból zęba, Ból głowy, Gorączka

Katalog chorób: Choroby zębów i jamy ustnej
Back to Top