Choroba Forestiera, samoistna hiperostoza szkieletu

Aktualizacja:
CHOROBA FORESTIERA, rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu

 

Choroba Forestiera inna nazwa rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu jest procesem chorobowym charakteryzującym się nadmiernym kościotworzeniem i kostnieniem aparatu więzadłowego kręgosłupa i innych części szkieletu w obszarze przyczepu więzadłowego.

Rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu wpływa na kręgosłup. Zwykle sole wapnia zaczynają wypełniać przednie więzadła podłużne międzykręgowe odcinka piersiowego lub szyjnego. Z biegiem czasu tracą elastyczność, ulegają skostnieniu i łączą się z przednią częścią kręgów. Wraz z postępem choroby Forestiera formacje kostne w ścięgnach i więzadłach kręgów powiększają się, zaginają wokół krążków międzykręgowych i mocno zrastają się. Występuje całkowita lub częściowa utrata ruchomości kręgów (zesztywnienie), kręgosłup jest mocno zdeformowany. Zwykle choroba zaczyna się rozwijać w środkowej części kręgosłupa, stopniowo obejmując odcinek szyjny i lędźwiowy. Chorobowy proces ostatecznie rozprzestrzenia się na cały kręgosłup i inne części narządu ruchu. W rezultacie pacjent otrzymuje grupę osób niepełnosprawnych. Choroba Forestiera nie jest uważana za śmiertelną, ale może znacząco pogorszyć jakość życia pacjenta.
Przyczyny choroby Forestiera nie zostały dokładnie ustalone. Zauważono, że rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu dotyczy osób starszych, to znaczy kostnienia więzadeł kręgosłupa występuje w związku z zachodzącymi w organizmie zmianami związanymi z wiekiem. Inne czynniki przyczyniające się do powstawania rozsianej samoistnej hiperostozy szkieletu to: cukrzyca; otyłość; nadciśnienie; różne przewlekłe zatrucia organizmu (ropne zapalenie ucha środkowego, gruźlica, zapalenie zatok itp.). Choroba Forestiera może rozwijać się stopniowo, obejmując przez długi czas coraz to nowe obszary kręgosłupa.

 

Choroba Forestiera, rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu objawy

Choroba Forestiera charakteryzuje się skargami pacjenta na dyskomfort, sztywność, rzadziej ból w odcinku piersiowym kręgosłupa. Odczucia te nasilają się rano po śnie, pod koniec dnia pracy, po wysiłku fizycznym, dłuższym przebywaniu w jednej pozycji, na zimnie. Kiedy proces rozprzestrzenia się na odcinek szyjny i lędźwiowy kręgosłupa, odczucia te można również odnotować w tych odcinkach. U niektórych pacjentów dyskomfort jest stały, u innych występuje sporadycznie. Ich nasilenie jest różne, ale rzadko jest znaczące.
Często, zwłaszcza w starszym wieku, skargi są całkowicie nieobecne. W pojedynczych przypadkach, przy bardzo znacznym pogrubieniu więzadła podłużnego przedniego kręgosłupa, może dojść do ucisku przełyku, co utrudnia przechodzenie pokarmów stałych.

Pierwsze objawy kliniczne rozsianej samoistnej hiperostozy szkieletu mogą pojawić się 10-15 lat przed pojawieniem się charakterystycznych zmian radiologicznych.

Jednocześnie czasami zespołu bólowego (o różnym nasileniu i charakterze) nie można z pełnym przekonaniem przypisać objawom tej konkretnej choroby, ponieważ pacjenci z reguły mają również inne zmiany dystroficzne w kręgosłupie.

Najczęściej pacjenci skarżą się na:

  • Sztywność kręgosłupa okolice piersiowe (rzadziej w odcinku szyjnym i lędźwiowym) w godzinach porannych i wieczornych

  • Czasami dysfagia (na skutek nacisku na przełyk przez osteofity szyjne)

  • Ból w kościach piętowych, stawach łokciowych i barkowych, rzadziej w okolicy miednicy

  • Stwierdza się miejscowe obszary bólu tkanek miękkich, zwapnienia więzadeł rzepki, ścięgien Achillesa, mięśnia czworogłowego.

W miarę postępu kostnienia tkanek kręgosłupa nasilają się wymienione objawy choroby Forestiera. Znaczne skrzywienie kręgosłupa w późniejszych stadiach rozwoju choroby negatywnie wpływa na położenie i pracę wielu ważnych narządów wewnętrznych, obserwuje się ich ucisk i przemieszczenie. Wyraża się to w zespole pozakręgowym, którego objawy mogą być różne. Przemieszczenie serca może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń w jego funkcjonowaniu. Z powodu okresowego ściskania dużych naczyń krwionośnych dochodzi do niebezpiecznych skoków ciśnienia krwi. W przypadku postępującej hiperostozy często pojawiają się poważne problemy z przełykiem, żołądkiem i gardłem, z powodu przemieszczenia i kompresji, które zaburzają funkcje połykania pokarmu przez pacjenta i cały proces trawienia.
Zespół kompresji w tej chorobie wyraża się w ucisku korzeni nerwowych w rdzeniu kręgowym lub w okolicy krążków międzykręgowych. Naruszenie zakończeń nerwowych objawia się silnym bólem w różnych częściach pleców i kończyn, w zaburzeniach neurologicznych. Postęp choroby może prowadzić do całkowitego unieruchomienia dotkniętych obszarów kręgosłupa pacjenta. Ze względu na nierównomierne rozłożenie obciążenia na ciele, wpływa to na cały układ mięśniowo-szkieletowy. U pacjentów w podeszłym wieku, na skutek skrzywienia odcinka szyjno-piersiowego, pojawia się garb starczy. Czasami choroba Forestiera występuje bez widocznych objawów. Można je wykryć podczas badania diagnostycznego pacjenta.
 

Choroba Forestiera, rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu rozpoznanie

Choroba Forestiera charakterystyczne jest, że liczba radiologicznie wykrytych obszarów kostnienia jest większa niż liczba zmian wykrywalnych klinicznie. Jednak zmiany rentgenowskie charakterystyczne dla choroby Forestiera mogą wystąpić dopiero po ponad 10 latach od początku choroby.

W początkowym okresie choroba Forestiera radiologicznie praktycznie nie różni się od banalnej spondylozy. Aby je rozróżnić, konieczne jest wykonanie prześwietlenia całego kręgosłupa. Jednoczesne wykrycie ognisk chorobowych w kilku odcinkach kręgosłupa przemawia za chorobą Forestiera. Bardziej pouczające jest zdjęcie rentgenowskie kręgosłupa w projekcji bocznej. Ujawnia, że ​​hiperostoza występuje nie tylko na poziomie krążków międzykręgowych, jak w spondylozie czy osteochondrozie, ale przede wszystkim na poziomie trzonów kręgów. Ogromne znaczenie ma prowadzenie badań rentgenowskich w dynamice. Ze spondylozą proces tworzenia kości zachowuje swój lokalny charakter i szybko się zatrzymuje. Samoistna hiperostoza szkieletu charakteryzuje się długim przebiegiem ze stałym wzrostem przyrostów kości. W późniejszym okresie choroba Forestiera charakteryzuje się radiologicznie masywnymi rozwarstwieniami kości, których grubość może sięgać 1,5 cm i pozostaje w przybliżeniu taka sama w redystrybucji jednego odcinka kręgosłupa. W okolicy klatki piersiowej takie rozwarstwienia są zwykle bardziej widoczne po prawej stronie. W okolicy szyjnej nie tworzą ciągłego paska, ale są zlokalizowane fragmentarycznie. Obszar lędźwiowy jest całkowicie zajęty, ale początkowo tworzenie kości jest bardziej widoczne w okolicach okołokręgosłupowych i po lewej stronie.

Diagnostykę laboratoryjną w chorobie Forestiera przeprowadza się w celu wykluczenia zapalnego charakteru wykrytych zmian chorobowych. W takim przypadku kliniczne badanie krwi zwykle mieści się w normie, czynnik reumatoidalny i białko C-reaktywne nie są wykrywane. Jednak dość często występuje wzrost poziomu cukru we krwi (hiperglikemia).

 

Choroba Forestiera, rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu leczenie

Samoistna hiperostoza szkieletu należy leczyć metodami zachowawczymi z zastosowaniem podejścia zintegrowanego. Całkowite wyeliminowanie choroby jest niemożliwe. Celem walki z samoistną hiperostozą szkieletu jest poprawa stanu pacjenta. Działania lecznicze mogą obejmować: terapia lekową; terapia laserową; hydroterapię; masaż; magnetoterapia; właściwą zbilansowaną dietę z wystarczającą ilością wapnia; fizjoterapię na rozciąganie i elastyczność kręgosłupa; noszenie gorsetu ortopedycznego odciążającego kręgosłup.

 

Katalog chorób: Choroby układu kostno-stawowego
DECYZJE O LECZENIU MUSZĄ BYĆ PODEJMOWANE W POROZUMIENIU Z LEKARZEM. INFORMACJE ZAWARTE W PORTALU, PRZEZNACZONE SĄ TYLKO DO CELÓW ORIENTACYJNYCH I INFORMACYJNYCH. NAJNOWSZE INFORMACJE OD PRODUCENTÓW LEKÓW, ZNAJDUJĄ SIĘ W ULOTCE DOŁĄCZONEJ DO OPAKOWANIA. PAMIĘTAJCIE ŻADEN SERWIS INTERNETOWY LUB PORTAL NIGDY NIE ZASTĄPI WIZYTY U LEKARZA I KONSULTACJI ZE SPECJALISTĄ. W PRZYPADKU JAKICHKOLWIEK WĄTPLIWOŚCI W ZAKRESIE STOSOWANIA LEKU, SKONSULTUJ SIĘ Z LEKARZEM LUB FARMACEUTĄ. INFORMACJE ZAMIESZCZONE W SERWISIE NIE MOGĄ STANOWIĆ PODSTAWY DO PODEJMOWANIA DECYZJI O PRZEBIEGU LECZENIA. PORTAL WWW.MOJACHOROBA.PL  JEST ZBIOREM PRZYDATNYCH INFORMACJI ORAZ OPINII NA TEMAT CHORÓB RÓŻNEGO RODZAJU SCHORZEŃ I BÓLI RÓŻNEGO RODZAJU JAK RÓWNIEŻ OPINII I INFORMACJI NA TEMAT STOSOWANIA LEKÓW, SUPLEMENTÓW DIETY, WYROBÓW MEDYCZNYCH. WITRYNA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI, ZDJĘCIA KTÓRYCH PRZEGLĄDANIE JEST ZABRONIONE PRZEZ OSOBY PONIŻEJ 18 ROKU ŻYCIA. MATERIAŁY ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TYM PORTALU MEDYCZNYM, ZOSTAŁY ZACZERPNIĘTE Z INTERNETU  ALBO ZOSTAŁY WYSŁANE DO NAS PRZEZ UŻYTKOWNIKÓW. WSZYSTKIE MATERIAŁY SĄ DOSTARCZANE WYŁĄCZNIE W CELACH INFORMACYJNYCH, PRAWA DO MATERIAŁÓW NALEŻĄ DO ICH AUTORÓW I WYDAWCÓW. JEŻELI KTÓRYKOLWIEK  OBRAZ ( ZDJĘCIE, ZDJĘCIA ) JEST OBRAŹLIWY  LUB POSIADA  PRAWA AUTORSKIE, PROSIMY O WIADOMOŚCI E-MAIL KONTAKT ABY USUNĄĆ OBRAZ LUB TREŚĆ. ZMIEŃ COŚ W NASZYM INTERNECIE NA JESZCZE LEPSZE! JESTEŚMY BARDZO ZAINTERESOWANI POZNANIEM, W JAKI SPOSÓB KORZYSTASZ ZE STRON INTERNETOWYCH W TYM SERWISIE. JEŻELI SIĘ NA TO ZGODZISZ, ZACHOWAMY NA TWOIM KOMPUTERZE TZW. PLIK COOKIE, KTÓRY UMOŻLIWI ZBIERANIE PODSTAWOWYCH INFORMACJI O KLIKANIU Z TWOJEGO KOMPUTERA. JEŻELI SIĘ NA TO NIE ZGADZASZ, MOŻESZ W KAŻDEJ CHWILI ZMIENIĆ USTAWIENIA SWOJEJ PRZEGLĄDARKI. PRZECZYTAJ, JAK WYŁĄCZYĆ PLIKI COOKIE I NIE TYLKO PZRZECZYTAJ  POLITYKA PRYWATNOŚCI