Co szukasz ?

Choroba Bowena - zwana rakiem kolczystokomórkowym śródnaskórkowym in situ

Aktualizacja: 01/18/2021 - 21:43
Choroba Bowena

Choroba Bowena - rak kolczystokomórkowy śródnaskórkowy in situ

OPIS CHOROBY

Choroba Bowena (łac. morbus Bowen) – postać raka przedinwazyjnego (carcinoma in situ) skóry, zwana również rakiem śródnaskórkowym, jest chorobą charakteryzującą się pojedynczymi lub mnogimi nowotworami skóry. Rak w miejscu - Rak in situCIS (łac. carcinoma in situ, rak przedinwazyjny, rak 0 stopnia (określenie klinicznego zaawansowania)) rak przedinwazyjny, rak śródnabłonkowy lub rak w stadium 0  to nowotwór złośliwy w początkowych stadiach rozwoju, którego cechą jest nagromadzenie komórek zmienionych histologicznie bez inwazji na tkankę podstawową. Choroba Bowena  nie jest chorobą onkologiczną, zwykle odnosi się ją do stanów przedrakowych organizmu. Wynika to z faktu, że w chorobie Bowena nie dochodzi do rozrostu nowotworów w otaczających tkankach organizmu, typowego dla nowotworów złośliwych. W przypadku braku lub nieodpowiedniej terapii terapeutycznej choroba Bowena nieuchronnie zmienia się w bardziej niebezpieczną postać - inwazyjnego raka skóry, który charakteryzuje się przerzutami do narządów wewnętrznych i innych układów organizmu.

Przyczynom wystąpienia i rozwoju choroby Bowena często przypisuje się różne skutki rakotwórcze:

  • narażenie ludzkiego ciała na różne toksyczne chemikalia;

  • przedłużona ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe na skórze;

  • narażenie na promieniowanie.

 

Choroba Bowena zdjęcie
Choroba Bowena zdjęcie

 

Galeria zdjęć =>> Choroba Bowena

 

Prawdopodobieństwo wystąpienia raka śródnaskórkowego wzrasta, jeśli w organizmie występują przewlekłe postacie dermatoz, takie jak toczeń rumieniowaty, liszaj płaski lub przewlekłe choroby skóry innego pochodzenia. Obecność wirusa brodawczaka ludzkiego może również wywołać początek choroby Bowena.

Objawy choroby Bowena

Najczęściej, podobnie jak większość chorób nowotworowych czy przedrakowych, chorobę Bowena rozpoznaje się w starszej grupie wiekowej, w głównej grupie ryzyka znajdują się pacjenci powyżej 45. roku życia. 

Choroba jest zlokalizowana najczęściej na:

  • skórze głowy,

  • szyja,

  • w jamie ustnej,

  • kończyny górne i dolne,

  • na genitaliach (u mężczyzn).

Głównym objawem choroby Bowena jest widoczny narośl na skórze. Początkowo pojawia się tylko czerwonawa plamka, która nie ma wyraźnych granic. Następnie na jego miejscu rozwija się rosnąca płytka, czasami obserwuje się jej złuszczanie. Ponadto pojawiają się prawdziwe narośle brodawek, zmiany martwicze w najbliższych obszarach skóry, mogą pojawić się wrzody.

Jeśli choroba jest zlokalizowana u podstawy łożyska paznokcia, paznokieć z czasem zapada się.

W postaci barwnikowej nowotwór zmienia kolor na brązowy lub czarny, a nie czerwony (jak w przypadku innych postaci choroby Bowena).

Rozpoznanie choroby Bowena

Aby zdiagnozować raka śródnaskórkowego, pacjent jest badany przez onkologa (onkologa-urologa, jeśli dotyczy to napletka mężczyzny). Następnie przepisuje się biopsję tkanki do badania histologicznego. Jej wyniki, w przypadku obecności choroby, są identyczne ze zmianami w raku kolczystokomórkowym skóry, z tym wyjątkiem, że choroba Bowena jest zlokalizowana tylko w naskórku, bez rozprzestrzeniania się na inne tkanki.

Również podczas diagnozowania ważne jest, aby móc odróżnić chorobę Bowena od chorób o podobnych objawach. Obejmują one:

  • rogowacenie;

  • starcze brodawki;

  • toczeń gruźlicy;

Równocześnie z biopsją tkanki przeprowadza się kompleksowe badanie mające na celu identyfikację możliwej obecności chorób onkologicznych. W takim przypadku lekarz może przepisać następujące rodzaje badań:

  • MRI;

  • CT;

  • badania mające na celu identyfikację markerów nowotworowych we krwi.

Leczenie choroby Bowena

Leczenie choroby Bowena jest zalecane na podstawie obrazu klinicznego choroby. Najczęściej wiąże się to z chirurgicznym usunięciem formacji. 

Metody leczenia choroby Bowena:

Miejscowa chemioterapia. Podanie leku cytostatycznego bezpośrednio na nowotwór przyczynia się do zahamowania rozwoju komórek nowotworowych, zatrzymania wzrostu guza i jego degradacji. Lek ma postać maści, miejscowe stosowanie daje pożądany efekt terapeutyczny, ale zapobiega rozprzestrzenianiu się chemioterapii po całym organizmie, co znacznie zmniejsza toksyczne obciążenie zdrowych narządów i tkanek.

Kriodestrukcja. Pojedyncze ogniska patologii są wystawiane na działanie ciekłego azotu o temperaturze około -200 ° C. Szybkie zamrażanie powoduje natychmiastową martwicę tkanek, obumieranie komórek nowotworowych, zniszczenie układu naczyń włosowatych, który zaopatruje nowotwór w krew. Brak skutków ubocznych i bezpieczeństwo dla zdrowych układów i narządów pozwala w razie potrzeby na wielokrotne stosowanie kriodestrukcji.

Laseroterapia fotodynamiczna. Wysoce skuteczna metoda niszczenia różnego rodzaju nowotworów, w tym zlokalizowanych na skórze. Przed zabiegiem do organizmu pacjenta wstrzykuje się specjalną substancję, która jest wrażliwa na światło i ma zdolność kumulacji w tkankach nowotworowych. Następnie patologiczne ognisko jest traktowane precyzyjną wiązką laserową. Wysoka temperatura wytworzona w tkankach przyczynia się do śmierci komórek rakowych.

Elektrokoagulacja. Stosuje się ten sam mechanizm wypalania patologicznego ogniska za pomocą wysokiej temperatury, ale zamiast lasera stosuje się prąd o wysokiej częstotliwości. Jest podawany na neoplazję za pomocą specjalnych elektrod. Metoda pozwala na zniszczenie ogniska raka przy minimalnej utracie krwi.

Radioterapia. Jeśli powyższe metody były bezsilne wobec rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego, pacjentowi poddaje się sesje radioterapii. Ekspozycja na promieniowanie na nietypowych tkankach pozwala im zaburzyć strukturę ich DNA, w wyniku czego stają się niezdolne do dalszego podziału. W ten sposób proces raka ustaje. 

Operacja. Chirurgiczne wycięcie guza następuje w granicach zdrowej tkanki. Wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. W większości przypadków operacja pozwala całkowicie wyeliminować ognisko raka i zapobiec przerzutom.

 

=>>  Zdjęcia Choroba Bowena

 

Zapobieganie chorobie Bowena

Choroba Bowena atakuje górną warstwę skóry, co oznacza:

  • Ważne jest, aby unikać długotrwałego przebywania na słońcu i wycieczek do solarium.

  • Musisz używać specjalnych kremów, które chronią przed poparzeniami słonecznymi. Produkty muszą być specjalnie oznakowane ze współczynnikiem ochrony co najmniej 30 SPF.

Środki ostrożności:

  • wykluczyć bezpośredni kontakt z czynnikami rakotwórczymi, niebezpiecznymi chemikaliami;

  • niezwłocznie (po pojawieniu się pierwszych objawów) zasięgnąć porady dermatologa, lekarza rodzinnego.

Udowodniono, że terminowa wizyta u lekarza może uratować życie. Jeśli na skórze pojawiła się nowa formacja pigmentowa, znamię zmieniło swój rozmiar, kolor, kształt, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą lub lekarzem rodzinnym.

Klasyfikacja ICD-10: D04 - Rak in situ skóry
D04.0 - Skóra wargi
Nie obejmuje: czerwień wargowa (D00.0)
D04.1 - Skóra powieki łącznie z kątem oka
D04.2 - Skóra małżowiny usznej i przewodu słuchowego zewnętrznego
D04.3 - Skóra innych i nieokreślonych części twarzy
D04.4 - Skóra owłosiona głowy i szyi
D04.5 - Skóra tułowia:
Części odbytu:
- brzeg
- skóra
Skóra sutka
Skóra okolicy odbytu
Nie obejmuje: odbyt BNO (D01.3)
skóra narządów płciowych (D07.-)
D04.6 - Skóra kończyny górnej łącznie z barkiem
D04.7 - Skóra kończyny dolnej łącznie z biodrem
D04.8 - Skóra o innym umiejscowieniu
D04.9 - Skóra, nie określona
Literatura: http://onkologia-online.pl/icd10/index/1420,rak_in_situ_skory

OBJAWY
Narośl na skórze

Katalog chorób: Choroby skóry
Back to Top