Co szukasz ?

Brak menstruacji

Aktualizacja: 03/03/2021 - 20:26
Brak miesiączki

Brak miesiączki przyczyny długotrwałe skutki leczenie

OPIS CHOROBY

Nieprawidłowości miesiączkowania są częstym problemem u dziewcząt i kobiet w każdym wieku. Na jej rozwój wpływa wiele czynników takich jak np. stres, choroby zapalne, przewlekła patologia. Brak miesiączki to jeden z rodzajów zmian w cyklu miesiączkowym. To nie jest osobna choroba, ale objaw towarzyszący różnym zmianom w układzie rozrodczym.

Brak miesiączki jest naruszeniem cyklu miesiączkowego, w którym miesiączka jest nieobecna przez krótki lud długotrwały okres od sześciu miesięcy lub dłużej. Dlatego brak miesiączki należy odróżnić od zwykłego opóźnienia. Ale brak miesiączki podczas ciąży i laktacji to właśnie brak miesiączki, chociaż nie powinien budzić niepokoju.  Dotknięte są kobiety w wieku rozrodczym (15-45 lat). Wtórny brak miesiączki występuje u około 4–10% kobiet. To zaburzenie opiera się na mechanizmach anatomicznych, psychologicznych, biochemicznych, fizjologicznych, genetycznych.

Prawdziwym fizjologicznym brakiem miesiączki jest brak miesiączki z przyczyn fizjologicznych. Ten typ braku miesiączki jest normalny i oczekiwany. Miesiączki są nieobecne w dzieciństwie i do okresu dojrzewania. W czasie ciąży zachodzą zmiany hormonalne, w wyniku których cykliczne procesy prowadzące do miesiączki zostają chwilowo przerwane. Brak miesiączki „laktacyjny” (czyli brak miesiączki podczas karmienia piersią ) obserwuje się u 75% kobiet. Może trwać od 5 miesięcy do 2 lat. Organizm matki reaguje na stymulację receptorów gruczołu sutkowego wydzielając hormony hamujące czynność jajników. Wreszcie miesiączki kończą się wraz z nadejściem menopauzy .

 

Prawdziwy patologiczny brak miesiączki to brak miesiączki spowodowany jakąkolwiek chorobą. Rozróżniamy pierwotny i wtórny brak miesiączki. Jeśli miesiączka w okresie dojrzewania (do 16 lat) nie rozpoczęła się, wówczas taki brak miesiączki nazywa się pierwotnym. Jeśli miesiączka była kiedyś, a potem ustała, mówią o wtórnym braku miesiączki.

 

Pierwotny brak miesiączki jest zwykle spowodowany jedną z następujących przyczyn:

  • dziedziczność (anomalie chromosomalne);

  • nieprawidłowości wewnątrzmaciczne w rozwoju narządów płciowych;

  • zaburzenia hormonalne (zwiększona lub zmniejszona funkcja przysadki mózgowej);

  • zaburzenia odżywiania (fascynacja dziewcząt dietą), wyczerpująca aktywność fizyczna, stres, ciężkie choroby.

Najczęstsze przyczyny wtórnego braku miesiączki to:

  • anoreksja, staranie o odchudzanie, zwłaszcza prowadzona domowymi metodami, ponad miarę i bez nadzoru lekarza, bardzo często prowadzi do ustania miesiączki;

  • policystyczna choroba jajników ;

  • dysfunkcja jajników (wczesna menopauza). Menopauza (czyli ustanie miesiączki) jest uważana za przedwczesną, jeśli kobieta nie ma jeszcze 40 lat;

  • podwyższony poziom hormonu prolaktyny we krwi;

  • zmniejszona czynność tarczycy (niedoczynność tarczycy);

  • zatrucie metalami ciężkimi;

  • poważna choroba. W takim przypadku miesiączka jest zwykle przywracana jakiś czas po wyzdrowieniu.

Objawy braku miesiączki

Istnieją następujące główne objawy braku miesiączki:

  • anomalie lub opóźnienia w rozwoju drugorzędnych cech płciowych;

  • otyłość - u 40% kobiet;

  • zmiany skórne: przetłuszczanie się, trądzik, owłosienie na ciele;

  • objawy charakterystyczne dla dysfunkcji tarczycy, nadnerczy, przysadki mózgowej;

  • zaburzenia autonomiczne;

  • emocjonalna niestabilność.

Diagnoza braku menstruacji

Aby postawić diagnozę, wykonuje się badanie ginekologiczne pochwy. Jako dodatkowe badanie stosuje się również diagnostykę ultrasonograficzną. W niektórych przypadkach może być wymagane badanie poziomu hormonów płciowych we krwi pacjenta, medyczne poradnictwo genetyczne, MRI. Zgodnie ze wskazaniami, aby wykluczyć inne patologie, stosuje się badania rentgenowskie, biochemiczne i kliniczne krwi.

Metody leczenia braku miesiączki

Leczenie braku miesiączki długotrwałej i krótkotrwałej zależy od przyczyny. W zależności od zidentyfikowanej przyczyny braku miesiączki przeprowadza się leczenie chirurgiczne lub farmakologiczne.

Terapia ma na celu wyeliminowanie czynników wywołujących brak krwawienia miesiączkowego. Leczenie pierwotnego braku miesiączki spowodowanego zespołem Turnera obejmuje terapię hormonalną trwającą całe życie. Opóźnienia w rozwoju fizycznym wymagają stymulacji funkcji menstruacyjnych. W tym celu pacjentom przepisuje się zbilansowaną dietę, która pozwala im uzyskać masę mięśniową i tłuszczową. Normalizacji diety towarzyszy leczenie hormonalne. Odbywa się pod okiem dwóch lekarzy - ginekologa i endokrynologa. Eliminacja anatomicznych przyczyn braku miesiączki odbywa się podczas operacji. Lekarze stwarzają warunki do normalnego odpływu krwi menstruacyjnej z jamy macicy przez drogi rodne.

Wtórny brak miesiączki wymaga innego podejścia do leczenia. Lekarze analizują styl życia pacjenta i sugerują środki, aby go poprawić. Tak więc utrata 10 kg masy ciała staje się krytyczna dla prawidłowego cyklu hormonalnego jajników. Podobnie masa ciała pacjenta, która nie przekracza 50 kg, wpływa na pracę gonad. Normalizacja cyklu odbywa się poprzez przepisywanie środków antykoncepcyjnych dziewczętom bez składników estrogenowych. Uzupełnieniem doustnego przyjmowania tych leków jest ograniczenie aktywności fizycznej oraz przestrzeganie harmonogramu snu i odpoczynku.

Rozwój powikłań zależy bezpośrednio od postaci patologii. Przy odpowiednim, wysokiej jakości leczeniu można całkowicie pozbyć się tego problemu. Jeśli proces terapeutyczny nie rozpocznie się na czas, mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Długotrwały brak miesiączki skutki.

  • Osteoporoza to zwiększona łamliwość kości. Wynika to z długotrwałej niewłaściwej produkcji estrogenu.

  • Niepłodność lub nawracające poronienia. Występuje z powodu zaburzeń owulacji. W takim przypadku pacjenci często muszą uciekać się do stosowania metod zapłodnienia pozaustrojowego.

Dlatego nawet przy niewielkich zmianach cyklu miesiączkowego ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jakie odżywianie jest potrzebne w przypadku braku miesiączki?

Źródła witaminy E (orzechy, ryby, zioła, suszone owoce), estrogen (rośliny strączkowe, otręby, morele), kwas foliowy (szparagi, kapusta, soczewica, papaja) powinny być obecne w diecie pacjentek leczonych na tle miesiączkowym nieprawidłowości. Dodatkowo dziewczęta mogą przyjmować olej rybny. Przydadzą się produkty mleczne, grzyby, żółtka jaj.

Czy istnieją środki zapobiegawcze zapobiegające brakowi miesiączki?

Pacjenci z obciążoną historią rodzinną powinni przestrzegać kilku prostych wskazówek: unikać nadmiernego wysiłku fizycznego, stresujących sytuacji, konfliktów zawodowych lub osobistych. Zróżnicowana dieta, dobry ośmiogodzinny sen i regularny odpoczynek pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia choroby. Równie ważnym środkiem profilaktycznym pozostają regularne wizyty u ginekologa.

Kto jest zagrożony możliwym rozwojem braku miesiączki?

Patologię rozpoznaje się u kobiet w wieku 17-45 lat. Ponad połowa przypadków nieprawidłowości miesiączkowania występuje u pacjentek z niedowagą lub nadwagą. Wielotorbielowatość jajników pozostaje istotnym czynnikiem ryzyka.

Katalog chorób: Choroby kobiece
Back to Top