Co szukasz ?

Adenowirusy choroby

Ile trwa adenowirus u niemowlaka ? Adenowirus a koronawirus ? Adenowirusy objawy.  Adenowirusy jak długo zaraża ? Adenowirusy diagnostyka. Odpowiedzi znajdziesz na te i inne pytania odnośnie koronowirusów znajdziesz poniżej. 

Aktualizacja: 07/10/2020 - 12:44
adenowirusy

Objawy i leczenie zakażenia adenowirusem u dzieci i dorosłych

OPIS CHOROBY

Zakażenie adenowirusem u niemowlaków, dzieci jak i osób dorosłych jest rodzajem ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych, charakteryzującej się uszkodzeniem błon śluzowych górnych dróg oddechowych, oczu, jelit i tkanek limfatycznych. Ta choroba jest powodowana przez adenowirusa, po dostaniu się do organizmu przez błony śluzowe wirus rozprzestrzenia się na oskrzela, drogi oddechowe i jelito cienkie, gdzie dalej się namnaża w organizmie.

Szacuje się że zakażenie adenowirusem stanowi około 20% całkowitej liczby ostrych zakażeń układu oddechowego u ludzi. Największą podatność na zakażenie przez adenowirusy wykazują dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat. Uważa się, że w wieku przedszkolnym prawie wszystkie dzieci cierpią na jedną lub więcej infekcji adenowirusem.

Adenowirusy jak długo mogą zarażać organizm człowieka. Adenowirus zachowują zdolność do infekcji do 50 dni, a czasem dłużej są odporne na środowisko zewnętrzne, agresywne i bardzo zakaźne dla organizmu człowieka. Źródłem infekcji jest zwykle chory człowiek - w zasadzie wirus przenoszony jest przez unoszące się w powietrzu kropelki i drogi pokarmowe. Adenowirus wchodzi do środowiska zewnętrznego wraz z wydzielinami z nosa i oczu, plwociny, kału. 

Adenowirusy rozprzestrzeniają się od osób chorych, którzy wydzielają patogen ze śluzem nosowo-gardłowym i kałem. Stąd są dwie główne drogi, sposoby infekcji - we wczesnym okresie choroby - w powietrzu; późno - kałowo-jamy ustnej - w tym przypadku choroba przebiega jak infekcje jelitowe. Możliwa jest wodna droga infekcji człowieka, dlatego infekcja adenowirusowa jest często nazywana „chorobą basenu”.

Infekcja może również rozprzestrzeniać się przez zainfekowane obiekty - chusteczki do nosa, naczynia, zabawki, ręczniki i inne rzeczy, których używamy w życiu codziennym. Okres inkubacji wynosi średnio 5-7 dni.

Sporadyczne przypadki infekcji adenowirusem są rejestrowane przez cały rok kalendarzowy w zimnych porach roku zachorowalność ma charakter zwiększony i może nosić status epidemii.
Obecnie znanych jest około 50 serotypów wirusa rodziny Adenoviridae, które powodują choroby u niemowląt, dzieci, osób starszych, dorosłych.

Nosiciele wirusów, pacjenci z bezobjawowymi i usuniętymi postaciami choroby mogą być również źródłem infekcji adenowirusem. Odporność po zakażeniu jest specyficzna dla typu, dlatego możliwe są powtarzające się choroby wywołane przez inny serotyp wirusa.

Główne objawy, jakie może wywołać infekcja adenowirusem to:

  • katar dróg oddechowych ( zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;

  • zapalenie migdałków i gardła;

  • zapalenie krtani i tchawicy i oskrzeli);

  • zaczerwienienie i stan zapalny gardła i spojówek;

  • ostre zapalenie spojówek i zapalenie rogówki i spojówek;

  • biegunka. 

Przebieg zakażenia adenowirusem u niemowlaka dziecka dorosłego i osoby starszej może być łagodny, umiarkowany i ciężki; nieskomplikowane i skomplikowane.

Okres inkubacji adenowirusa trwa od 2 do 12 dni (zwykle 5-7 dni), po czym następuje okres manifestacji z widocznym początkiem objawów. Wczesnymi objawami u osób chorych są wzrost temperatury ciała do 38-39 ° C i łagodne objawy zatrucia (letarg, utrata apetytu, bóle mięśni i stawów ).

 

Wirus atakujący górne drogi oddechowe.

Nieżytowe zmiany w górnych drogach oddechowych występują jednocześnie z gorączką. Pojawia się widoczne wydzieliny z nosa, które następnie staje się śluzowo-ropne; występują trudności w oddychaniu przez nos. Łagodne przekrwienie i obrzęk błony śluzowej tylnej ściany gardła, zauważalna punktowa biaława płytka na migdałkach. W przypadku infekcji adenowirusem zachodzi reakcja z podżuchwowych i szyjnych węzłów chłonnych. W przypadku zapalenia krtani i tchawicy oskrzeli pojawia się chrypka , suchy kaszel , duszność, przekrwiona krtań.

Adenowirusowe zapalenie spojówek.

Adenowirusowe zapalenie spojówek i zapalenie rogówki są jednymi z najbardziej zakaźnych chorób oczu. Występujące zwykle w okresie letnio-jesiennym występują w postaci epidemii i dotykają pacjentów w szpitalach okulistycznych, klinikach, w dużych skupiskach i grupach dzieci i dorosłych lub członków tej samej rodziny. Choroba przebiega w różnych postaciach klinicznych (nieżytowych, pęcherzykowych, błoniastych i naciekających ze zmianami rogówki) i obejmuje mianowanie miejscowych środków przeciwwirusowych, hormonalnych i niesteroidowych. Zapalenie prowadzi do uszkodzenia gruczołów spojówkowych, tworząc warstwy lipidowe, wodne i mucynowe filmu łzowego i mętnienia w rogówce, powodując niestabilność łzy na powierzchni oka.

Zakażenie przenoszone jest przez unoszące się w powietrzu kropelki i przez kontakt. Okres inkubacji wynosi 7-8 dni. Objawy adenowirusowego zapalenie spojówek choroba zaczyna się od wzrostu temperatury ciała i ciężkiego zapalenia noso gardzieli. Krzywa temperatury zazwyczaj ma „wygląd dwóch garbów”, a druga fala jest połączona z pojawieniem się zapalenia spojówek. Występuje wzrost podżuchwowych węzłów chłonnych. Zapalenie spojówek zwykle zaczyna się najpierw na jednym, a po 2-3 dniach na drugim oku. Zapalenie spojówek może objawiać się w postaci nieżytowej, błoniastej i pęcherzykowej.

 

Postać jelitowa zakażenia adenowirusowego.

Jeśli infekcja adenowirusowa przebiega w postaci jelitowej, występują napadowe bóle w okolicy biodrowej i pępowinowej, gorączka, biegunka, wymioty, zapalenie węzłów chłonnych . Z silnym bólem infekcja adenowirusem przypomina ostre zapalenie wyrostka robaczkowego . Gorączka z zakażeniem adenowirusem trwa 1-2 tygodnie i może przypominać falę temperatura waha się. Objawy nieżytu nosa i zapalenia spojówek ustępują po 7-14 dniach, nieżyt górnych dróg oddechowych - po 14-21 dniach.

 

Rozpoznanie diagnostyka zakażenie adenowirusami.

Z powodu podobnych objawów infekcja adenowirusem jest często mylona z grypą. Jednak zaczerwienienie i obrzęk spojówki, dyskomfort i pieczenie, swędzące oczy, łzawienie mogą wskazywać na zakażenie organizmu adenowirusem.
Jeśli infekcja adenowirusowa przebiega w postaci jelitowej, występują napadowe bóle w okolicy biodrowej i pępowinowej, gorączka, biegunka i wymioty. Przy silnym bólu klinika choroby przypomina ostre zapalenie wyrostka robaczkowego.

W większości przypadków choroba u dorosłych jest łagodna. U dzieci infekcja adenowirusowa ma swoje własne cechy. Ponieważ noworodki mają resztkową odporność na wirusa, ich choroba występuje w niskiej temperaturze, zapalenie spojówek jest rzadko obserwowane, a węzły chłonne nie zwiększają się.

Rozpoznanie infekcji adenowirusem jest zwykle dokonywane na podstawie danych klinicznych objawów jakie posiada chory: gorączka, katar dróg oddechowych, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, konsekwentny rozwój objawów.
 

Kiedy pojawią się pierwsze objawy choroby, zdecydowanie zaleca się konsultację z lekarzem rodzinnym. Nieefektywne leczenie infekcji wirusowej lub jego całkowity brak jest obarczony poważnymi powikłaniami, takimi jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zaostrzenie chorób przewlekłych, neurotoksyczność, zwężenie krtani, niedrożność oskrzeli. Przy ciężkiej postaci przebiegu choroby mogą rozwinąć się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

W zależności od postaci klinicznej zakażenia adenowirusem diagnozę różnicową przeprowadza się w przypadku grypy, grupy ARVI, zapalenia spojówek i zapalenia rogówki i spojówek o różnej etiologii (w tym błonicy), zapalenia płuc, gruźlicy.

Lekarz może zlecić badania laboratoryjne metody diagnostyczne do postawienia diagnozy:

  • ogólne badanie krwi, podwyższona liczba białych krwinek może być oznaką początkowego zapalenia płuc;

  • biochemiczne badania krwi zaburzenia biochemii krwi z zakażeniem adenowirusem - znak możliwych powikłań;

  • badanie plwociny, oddzielonych błon śluzowych pozwala zidentyfikować przyczynę zakażenia adenowirusem;

  • w jelitowej postaci choroby zakażenia wirusem analizuje się kał osoby chorej.

Leczenie zakażenia adenowirusami. 

Na dzień dzisiejszy nie ma skutecznych leków przeciwko infekcji adenowirusem. W leczeniu zakażenia wirusami, adenowirusami prowadzona jest terapia objawowa i syndromowa u chorych osób: inhalacja , przyjmowanie leków przeciwgorączkowych, przeciwkaszlowych i wykrztuśnych, witamin. W przypadku infekcji adenowirusem, obciążonej powikłaniami bakteryjnymi, przepisywane są antybiotyki.
 

Chorym zazwyczaj zaleca się obserwowanie objawów i ogólnego stanu zdrowia, leżenia w łóżku, a także przebywanie w izolowanym pokoju w domu lub mieszkaniu, ponieważ adenowirus łatwo rozprzestrzenia się wśród członków rodziny.  W ciężkich przypadkach stosuje się interferony i immunoglobuliny, które stymulują odpowiedź immunologiczną organizmu, a tym samym ułatwiają przebieg choroby. Antybiotyki zwykle nie są przepisywane - leki te działają tylko na infekcje bakteryjne i nie wpływają na wirusy. Hospitalizacja pacjenta jest zwykle wymagana tylko w przypadku powikłań lub gdy stan pacjenta powoduje poważne obawy o jego życie.

Środki zapobiegawcze są wspólne dla wszystkich ostrych infekcji wirusowych dróg oddechowych - aby uniknąć choroby wirusowej, należy:  

  • unikać kontaktu z chorym człowiekiem;

  • często wietrzyć mieszkanie lub pomieszczenia;

  • nie przechładzaj organizmu i nie przegrzewaj organizmu;

  • zachowywać higienę osobistą i domową;

  • prowadzenie dezynfekcji skóry rąk, swojego otoczenia i jak to możliwe noszenie maseczek jednorazowych lub wielokrotnego użytku.

OBJAWY
Ból gardła, Ból oka, Gorączka, Kaszel

Katalog chorób: Choroby zakaźne
Back to Top