Zaburzenia afektywne (affective disorder) u dzieci lub dorosłych to grupa zaburzeń psychicznych, które nazywane są również zaburzeniami nastroju. Według ekspertów około 25% ludzi cierpi na zaburzenia afektywne, zwłaszcza w dużych miastach. Niestety nie każdy zdaje sobie sprawę ze swojego problemu, a osoba w takim stanie potrzebuje pomocy medycznej.
Najczęściej specjaliści spotykają się z trzema rodzajami zaburzeń afektywnych:
Depresja. Zaburzenie to charakteryzuje się uczuciem poważnego przygnębienia i beznadziejności. W przeciwieństwie do „złego nastroju”, który znika w krótkim czasie, depresji nie jest tak łatwo się pozbyć. W zaburzeniu depresyjnym zaburzenia występują na poziomie biochemicznym. W takich sytuacjach życie staje się dla człowieka prawdziwym sprawdzianem, a beznadziejność sytuacji skłania do myślenia o samobójstwie. Łagodniejszą formą depresji jest dystymia. Może niepokoić człowieka przez lata, uniemożliwiając mu pełne życie. Lekarze zdecydowanie zalecają każdemu, kto boryka się z depresją, skorzystanie z pomocy psychoterapeuty.
Choroba afektywna dwubiegunowa. To nic innego jak naprzemienne napady depresji i manii. W tym przypadku manię należy rozumieć, jako zbyt dużą aktywność i podwyższony nastrój. Często epizodom manii towarzyszy agresja, silna drażliwość, a czasem urojenia. Specjaliści wyróżniają kilka klasyfikacji choroby afektywnej dwubiegunowej. W tym przypadku wszystko zależy od czasu trwania etapów depresji i manii, a także od nasilenia objawów tych zaburzeń.
Zaburzenia lękowe. Niepokój, lęk i strach to cechy zaburzeń lękowych, które utrzymują człowieka w stanie ciągłego napięcia. W przypadku zaburzeń lękowych osoba stale oczekuje kłopotów. Czasami człowiek po prostu nie może znaleźć swojego miejsca i panikuje.