Cysticerkoza, neurocysticerkoza, wągrzyca ośrodkowego układu nerwowego to choroba pasożytnicza, która pojawia się, gdy jaja tasiemca uzbrojonego (Tanenia solium) postać larwalną (wągra) dostaną się do przewodu pokarmowego człowieka. Wągry zlokalizowane są przede wszystkim w ośrodkowym układzie nerwowym i gałce ocznej. Objawy wągrzycy mózgu są różne w zależności od umiejscowienia i liczby wągrów, stadium rozwojowe pasożyta oraz żywiciela. Wągry T. solium zlokalizowane w przedziałach miąższowym i pozamiąższowym mózgu. Ogromne znaczenie ma neurocysticerkoza, będąca jedną z najczęstszych przyczyn padaczki nabytej na świecie. Występuje u około 2-4% populacji ogólnej, częściej u osób dorosłych, z równą częstością u mężczyzn i kobiet.
Neurocysticerkoza jest powszechna w Meksyku, Ameryce Środkowej i Południowej, Chinach, Afryce, Indiach i Nowej Gwinei. W krajach rozwiniętych większość przypadków występuje wśród imigrantów lub osób podróżujących do różnych części świata. Pojedyncze przypadki choroby opisano u rdzennych mieszkańców Stanów Zjednoczonych, Francji i Włoch, którzy nie podróżowali do stref endemicznych.
Cysticerkoza, neurocysticerkoza, wągrzyca ośrodkowego układu nerwowego czynnikiem sprawczym choroby są larwy tasiemca. Do zakażenia dochodzi podczas spożywania zanieczyszczonej żywności, brudnych rąk, niewłaściwie ugotowanego mięsa, a czasami także wody. Dostając się do organizmu, ma toksyczny wpływ na układ nerwowy, wywołuje proces zapalny w tkankach i błonie mózgu.