Torbiel endometrialna nazywana torbiel czekoladowa to wydrążona formacja wrośnięta w strukturze jajnika, wypełniona płynną treścią w kolorze „czekoladowym”, czyli starą, skrzepłą krwią. Torbiele endometrioidalne odnoszą się do endometriozy narządów płciowych, która jest jedną z najczęstszych chorób współczesnej ginekologii. Torbiele endometrioidalne mogą osiągać różne rozmiary od 1,5 cm do 10 cm lub więcej. Również torbiele endometrioidalne mogą mieć charakter obustronny.
Istnieje wieloczynnikowa teoria rozwoju torbieli endometrioidalnej. U kobiet z genetyczną predyspozycją do tego procesu torbiele endometrioidalne mogą zacząć się rozwijać, gdy krew menstruacyjna dostanie się do jamy miednicy przez jajowody. W tym przypadku komórki endometrium (komórki na wewnętrznej powierzchni macicy) przyczepiają się do różnych narządów i tkanek, w tym jajnik, skąd następnie, pod wpływem żeńskich hormonów płciowych podczas cyklu menstruacyjnego, komórki te rosną i rozwijają się, powodując ciągłe przewlekłe zapalenie. Uruchamia to szereg mechanizmów biochemicznych, które uniemożliwiają zagnieżdżenie się jajeczka płodowego w jamie macicy, co prowadzi do niepłodności.
Lekarze nie wymieniają dokładnych przyczyn torbieli endometrioidalnych jajników. Istnieje wiele teorii, dlaczego pojawia się choroba. Zaczyna się rozwijać z powodu mutacji genetycznych, zaburzeń hormonalnych, zaburzeń rozwoju embrionalnego, zabiegów ginekologicznych i wstecznego refluksu krwi z endometrium do jamy brzusznej. Czynniki ryzyka rozwoju torbiel endometrialna, torbiel czekoladowa obejmują:
Choroby endokrynologiczne;
Ciągły stres i niepokój;
Nadwaga lub brak odpowiedniej wagi;
Ginekologiczne procesy zapalne;
Stany niedoboru odporności;
Interwencje chirurgiczne na narządach miednicy;
Trudny poród;
Długotrwałe stosowanie antykoncepcji wewnątrzmacicznej.
Wiele torbieli jajników jest funkcjonalnych, co oznacza, że w zasadzie nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Wystarczy je oglądać, aby nie powiększały się. Niektóre rodzaje torbieli mogą nawet zniknąć same: bez pomocy leków i operacji. Ale torbiel endometrioidalna nie zniknie i wymaga większej uwagi lekarzy.