Spondyloza szyjna objawy leczenie

Spondyloza szyjna
Choroba

 

Spondyloza szyjna jest częstą chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego. Uważa się, że rozwój spondylozy szyjnej jest związany ze związanymi z wiekiem zmianami w krążkach międzykręgowych. Klinicznie obserwuje się kilka objawów spondylozy szyjnej. Należą do nich: ból szyi i ramion, ból podpotyliczny i ból głowy, objawy korzeniowe i mielopatia spondylogenna odcinka szyjnego. W miarę degeneracji dysku wzrastają naprężenia mechaniczne i wzdłuż brzusznej części kanału kręgowego tworzą się osteofity.

Często w przebiegu spondylozy szyjnej dochodzi do zmian zwyrodnieniowych stawów międzywyrostkowych, przerostu więzadła żółtego i kostnienia więzadła podłużnego tylnego. Wszystko to może przyczynić się do uszkodzenia struktur wrażliwych na ból (np. nerwów, rdzenia kręgowego), co tworzy różne zespoły kliniczne. Zmiany spondylotyczne często obserwuje się u osób w starszej grupie wiekowej. Jednak tylko niewielki odsetek pacjentów z radiograficznymi objawami spondylozy szyjnej ma objawy.

Ból szyi może mieć wiele przyczyn. Ale w wielu przypadkach ból jest spowodowany starością. Podobnie jak inne kości w ciele, kości kręgosłupa z wiekiem ulegają degeneracji i powodują różne problemy w strukturze kręgosłupa. Jeśli ten uraz występuje w okolicy szyi, nazywa się to spondylozą szyjną.

Spondyloza szyjna jest bardzo powszechna. Ponad około 85% osób powyżej 60 roku życia cierpi na spondylozę szyjną. Ten stan często powoduje ból i sztywność szyi. Znajomość objawów, metod zapobiegania, leczenia i zapobiegania rozwojowi tej choroby poprawi, jakość życia ludzi.

 

Przyczyny spondylozy szyjnej

Kości i chrząstki w szyi są podatne na zużycie, co może prowadzić do rozwoju spondylozy szyjnej. Najbardziej prawdopodobne przyczyny rozwoju choroby:

Wyrośla, grudki kostne, kolce kostne (osteofity)

Te przyrosty kości są wynikiem tego, że organizm próbuje zwiększyć ilość tkanki kostnej w odpowiedzi na zwiększony stres w celu wzmocnienia kręgosłupa. Jednak dodatkowe formacje kostne mogą wywierać nacisk na struktury nerwowe wraz z powstawaniem objawów bólowych.

Degeneracja dysku

Pomiędzy kośćmi kręgosłupa znajdują się dyski, które są grubymi poduszkami, które pochłaniają wektory siły podczas podnoszenia, skręcania i innych czynności. Materiał wewnątrz tych dysków może z czasem wyschnąć. Prowadzi to do tego, że kościste powierzchnie kręgów zaczynają się stykać podczas ruchu, co może stać się źródłem bólu. 

Przepuklina dysku

Pęknięcia mogą tworzyć się w krążkach międzykręgowych, umożliwiając wyciek amortyzującego materiału krążka. Wybrzuszone krążki mogą wywierać ucisk na korzenie lub rdzeń kręgowy wraz z rozwojem pewnych objawów neurologicznych (ból, zaburzenia czucia, osłabienie mięśni).

Uraz

Jeśli pacjent miał urazy szyi, na przykład uraz kręgosłupa szyjnego podczas wypadku, przyspiesza to procesy zwyrodnieniowe.

Zesztywnienie więzadła

Ciasne więzadła łączące ze sobą kości kręgosłupa mogą z czasem stać się jeszcze bardziej sztywne, co wpływa na ruchomość segmentów ruchowych szyi.

Przeciążenie

Niektóre zawody lub hobby obejmują powtarzalne ruchy lub podnoszenie ciężarów.

Czynniki ryzyka

Największym czynnikiem ryzyka rozwoju spondylozy szyjnej jest starzenie się. Spondyloza szyjna jest zwykle związana ze zmianami inwolucyjnymi w stawach szyi. Przepuklina dysku, zwyrodnienia i narośla kostne (osteofity) – wszystko to wiąże się ze zmianami inwolucyjnymi w organizmie. Osteofity to wyrośla, grudki kostne. Powstają najczęściej w okolicy kręgosłupa oraz połączeń stawowych, tworzą się przede wszystkim w okolicy stawów dotkniętych chorobą zwyrodnieniową. Osteofity powodują dolegliwości bólowe oraz problemy ze sprawnym funkcjonowaniem.

Inne możliwe czynniki powstania spondylozy szyjnej:

  • Uraz szyi

  • Podnoszenie ciężarów, które dodatkowo obciąża szyję

  • Trzymanie szyi w niewygodnej pozycji przez długi czas lub powtarzanie tych samych ruchów szyi przez cały dzień

  • Predyspozycje genetyczny

  • Nadwaga i brak ruchu

 

Spondyloza szyjna objawy

 Głównym objawem spondyloartrozy szyjnej jest ból w okolicach szyi. Powiązane znaki :

  • Dysfunkcja szyi, prowadząca do nieprawidłowej postawy i ułożenia głowy;

  • Ograniczenie ruchu w okolicy szyjnej;

  • Czasami trudno jest odwodzić i zginać bark, rzadziej obie ręce.

Inne objawy zmian zwyrodnieniowych to:

  • Obecność sztywności, która stopniowo staje się bardziej wyraźna;

  • Bóle głowy, głównie z tyłu głowy;

  • Pogorszenie wrażliwości;

  • Po długim pobycie w jednej pozycji ciała występuje wyraźny dyskomfort;

  • Pojawienie się chrupnięcia w kręgach;

  • Ból przy pochylaniu głowy.

Z naruszeniem krążenia krwi, po pewnym czasie odnotowuje się zaburzenia w ośrodkowym układzie nerwowym. Kiedy pęczki nerwów są ściśnięte, chód może być zaburzony.

Rzadszymi objawami są upośledzona koordynacja ruchów, pogorszenie kontroli nad pęcherzem lub jelitami. Jeśli pojawią się takie objawy, zaleca się konsultację z lekarzem i przeprowadzenie odpowiedniego leczenia spondylozy szyjnej.

 

Spondyloza szyjna diagnoza

Aby postawić diagnozę spondylozy szyjnej, należy najpierw przeprowadzić diagnostykę różnicową, aby wykluczyć inne choroby, które mają podobne objawy. Lekarz określa objawy, ich nasilenie, lokalizację, dowiaduje się, jak dawno temu pojawiły się objawy, zbierane są dane anamnestyczne.

Następnie przeprowadza się diagnozę neurologiczną:

  • Badanie siły odruchów;

  • Określenie siły mięśniowej;

  • Definicja deficytu sensorycznego;

  • Wyjaśnienie zakresu ruchu w okolicy szyjnej;

  • Analiza chodu w celu określenia możliwego uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Jeśli podejrzewa się rozpoznanie spondylozy szyjnej, zalecane są również dodatkowe badania:

  • Radiografia, której celem jest określenie możliwych chorób, zmian w strukturach kości;

  • Tomografia komputerowa regionu szyjnego, dzięki której można zobaczyć bardziej szczegółowe zmiany w określonym obszarze;

  • Rezonans magnetyczny, za jego pomocą można uzyskać obraz struktur nerwowych;

  • Mielogram, który pomaga uzyskać szczegółowe obrazy określonych obszarów kręgosłupa. Mielogram. Badanie przydatne w rozpoznawaniu rozrostowych chorób krwi, weryfikacji badań  krwi obwodowej, ocenie postępu zmian chorobowych i efektywności leczenia schorzeń szpiku kostnego.;

  • EMG służy do określenia funkcjonalności włókien nerwowych, przy użyciu tej metody określa się również przewodnictwo elektryczne nerwów, przewodzenie impulsów nerwowych do mięśni oraz szybkość i siłę tych sygnałów, które są wysyłane przez nerw.

 

Spondyloza szyjna leczenie

Głównym celem leczenia spondylozy szyjnej będzie zmniejszenie nasilenia bólu, zmniejszenie ryzyka systematycznych uszkodzeń, a także przywrócenie pełnoprawnego zwykłego trybu życia osoby. W większości przypadków skuteczne jest leczenie zachowawcze, która może zapobiegać operacji.

Główne metody leczenia to unieruchomienie szyi, leczenie zachowawcze, korekta stylu życia i fizjoterapia.

Unieruchomienie odbywa się poprzez noszenie miękkiego kołnierza lub sztywnej ortezy. Jest to skuteczna metoda leczenia zachowawczego w celu wyeliminowania zespołu bólowego, który jest wywoływany przez spondylozę lub radikulopatię szyjną.

Gdy stan człowieka zaczyna się poprawiać, obroża mocująca jest noszona tylko w okresie napięcia karku. Stopniowo czas noszenia maleje. Podczas noszenia sztywnych ortez ruch odcinka szyjnego jest ograniczony. Ale takie urządzenia zmniejszają napięcie mięśniowe i powodują sztywność odcinka szyjnego. Dlatego musisz dodatkowo wykonać specjalne ćwiczenia, aby zrekompensować te ruchy.

Leczenie zachowawcze przeprowadza się za pomocą następujących leków:

Niesteroidowe leki przeciwzapalne są podstawą leczenia farmakologicznego. Istnieje wyraźny efekt w eliminacji procesu zapalnego i bólu. Takie leki powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza, ponieważ istnieją przeciwwskazania.

Leki przeciwdepresyjne. Są przepisywane przez specjalistów, jeśli występują zespoły bólowe o przewlekłej etiologii.

Leki zwiotczające mięśnie. Leki te są skuteczne w przypadku skurczów mięśni w okolicy szyjnej.

W przypadku zbyt wyraźnego bólu pacjentowi można przepisać leki z grupy opioidów. Celowość ich stosowania określa wyłącznie specjalista, w zależności od nasilenia objawów, a także czy istnieją przeciwwskazania do przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Preparaty z grupy steroidów. Takie leki mają na celu zmniejszenie nasilenia bólu, poprawę aktywności ruchowej regionu szyjnego. Leki te powstrzymują dalszy postęp choroby. W przypadku objawów korzeniowych przepisuje się zastrzyki steroidowe.

Leki eliminujące ból o charakterze neuropatycznym. 

Inne metody radzenia sobie z spondylozą szyjną.

Inne metody leczenia obejmują modyfikację stylu życia. Obejmuje to trening metod relaksacji mięśni, kontrolę nad zmianami pozycji ciała podczas pracy. Taka korekta zapewni zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych i zapobiegnie nawrotom chorób w przyszłości.

Bardzo skutecznymi metodami leczenia są zabiegi fizjoterapeutyczne:

  • Metoda trakcji polega na mechanicznym rozciąganiu kręgów szyjnych za pomocą określonych urządzeń. Dzięki temu zwiększa się odległość między kręgami, zmniejsza się kompresja, poprawia się mikrokrążenie płynu wewnątrz kręgów;

  • Akupunktura;

  • Masaż;

  • Leczenie ultradźwiękami;

  • Elektroterapia;

  • Galwanotechnika;

  • Kąpiele ozokerytowi;

  • Elektroforeza;

  • Magnetoterapia.

Ćwiczenia terapeutyczne mają na celu pozbycie się bólu. Ponadto za pomocą tej metody można wzmocnić aparat mięśniowy odcinka szyjnego, poprawić rozciąganie, ruchomość i elastyczność stawów odcinka szyjnego i obręczy barkowej oraz odciążyć te działy.

W każdym przypadku wybierany jest zestaw ćwiczeń gimnastycznych. Można je łatwo wykonać w domu. Po takim leczeniu znaczna poprawa następuje w ciągu trzech tygodni. Ale to podlega systematycznym i regularnym zajęciom.

Środki terapeutyczne są przepisywane przez neuropatologów, ortopedów, kręgowców. Po zatrzymaniu procesu zapalnego lekarze przepisują chondroprotektory, które zapobiegają wysychaniu płynu międzykręgowego. Takie leczenie zastępcze może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.

 

Spondyloza szyjna zapobieganie rokowanie

Spondylozie szyjnej spowodowanej starzeniem się nie można zapobiec, ale można zmniejszyć ryzyko jej rozwoju, przestrzegając pewnych wskazówek.

  • Staraj się być w najlepszej pozycji fizycznej podczas stania, siedzenia i spania

  • Regularnie ćwicz Uprawiając sport, zawsze używaj odpowiedniego sprzętu sportowego.

  • Uważaj na uderzenia, urazy w szyję.

Spondyloza szyjna rokowanie jest zwykle korzystne. Spondyloza szyjna nie stanowi zagrożenia życia. Niemożliwe jest wyeliminowanie zmian zwyrodnieniowych, które już wystąpiły w kręgosłupie, jednak przy odpowiednim rozpoczęciu leczenia u większości pacjentów możliwe jest wyeliminowanie zespołu bólowego, zachowanie ruchomości szyi i zapobieganie rozwojowi powikłań neurologicznych. W późniejszych stadiach rokowanie nieco się pogarsza z powodu występowania procesów chorobowych, towarzyszących zmian w nerwach, mięśniach i innych strukturach.

 

Dodaj komentarz

Upload requirements

To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.

CAPTCHA obrazkowa
Wprowadź znaki widoczne na obrazku.