Schizofrenia objawy leczenie

Schizofrenia pierwsze objawy 

Choroby endogenne ze spektrum schizofrenicznego najczęściej rozwijają się na przestrzeni kilku lat, a czasem trwają przez całe życie. Jednak u wielu pacjentów szybki rozwój objawów może nastąpić dopiero w ciągu pierwszych pięciu lat od początku choroby, po czym następuje względne złagodzenie obrazu klinicznego, któremu towarzyszy readaptacja społeczna i zawodowa.

W okresie przed chorobowym większość pacjentów nie ma objawów związanych z manifestacją zaburzeń ze spektrum schizofrenii. W dzieciństwie, okresie dojrzewania i młodości osoba, u której może rozwinąć się ta choroba, nie różni się zbytnio od większości ludzi. Uwagę zwraca jedynie pewna izolacja, nieznaczne dziwactwa w zachowaniu i rzadziej trudności związane z nauką. Nie należy jednak z tego wyciągać wniosku, że każde wycofane dziecko, jak również każde dziecko z trudnościami w uczeniu się, z konieczności będzie cierpieć na zaburzenie ze spektrum schizofrenii. Dziś niestety nie da się przewidzieć, czy u takiego dziecka rozwinie się ta choroba, czy nie.

W okresie prodromalnym (inkubacji)   pojawiają się już pierwsze objawy schizofrenii, ale jak dotąd niewyraźnie wyrażone. Najczęstsze objawy choroby na tym poziomie to:

• Przewartościowane hobby (nastolatek lub młody człowiek zaczyna poświęcać dużo czasu na refleksje mistyczne i różne nauki filozoficzne, czasem dołącza do sekty lub fanatycznie „porzuca” religię);

• Epizodyczne zmiany w percepcji (elementarne iluzje, halucynacje);

• Zmniejszona zdolność do jakiejkolwiek aktywności (nauki, pracy, kreatywności);

• Zmiana cech osobowości (na przykład zamiast pracowitości i punktualności pojawiają się zaniedbania i roztargnienie);

• Osłabienie energii, inicjatywy, potrzeby komunikacji, pragnienia samotności;

• Dziwne zachowanie.

Okres prodromalny choroby może trwać od kilku tygodni do kilku lat (średnio od dwóch do trzech lat). Objawy choroby mogą się stopniowo zwiększać, w wyniku, czego krewni nie zawsze zwracają uwagę na zmiany stanu pacjenta.

Jeśli weźmiemy pod uwagę, że wielu nastolatków i młodych mężczyzn przechodzi wyraźny kryzys wieku („wiek przejściowy”, „kryzys dojrzewania”), charakteryzujący się nagłymi zmianami nastroju i „dziwnymi” zachowaniami, pragnieniem niezależności, niezależnością z wątpliwościami i nawet odrzucenie dotychczasowych autorytetów i negatywny stosunek do osób z najbliższego otoczenia, staje się jasne, dlaczego diagnoza chorób endogennych ze spektrum schizofrenicznego jest na tym etapie tak trudna.

W okresie wczesnych objawów schizofrenii należy jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza psychiatry. Często odpowiednie leczenie schizofrenii rozpoczyna się z dużym opóźnieniem, ponieważ ludzie szukają pomocy u niespecjalistów lub zwracają się do tak zwanych „tradycyjnych uzdrowicieli”, którzy nie mogą rozpoznać choroby na czas i rozpocząć niezbędnego leczenia.

Ogólne objawy schizofrenii

Oznaki schizofrenii:

• Naruszenie logicznych powiązań i sekwencji działań w planach społecznych i domowych. Na przykład pacjent nie dba o swoje ciało i przestrzeń osobistą, ponieważ nie widzi w tym sensu.

• Naruszenia funkcji werbalnych i nasycenie mowy. Pacjent zaczyna mówić bardzo wolno i monosylabami, nie jest w stanie udzielić szczegółowej odpowiedzi na pytanie.

• Osłabienie przejawów emocjonalnych, aż do ich całkowitego braku, niewyraźna mimika twarzy, szkliste spojrzenie, unikanie kontaktu wzrokowego.

• Gwałtowny spadek poziomu koncentracji, pacjent nie jest w stanie się skoncentrować.

• Anhedonia to całkowita utrata zainteresowania dawnymi hobby. Jest uważany za wczesny objaw schizofrenii. Anhedonia (z greckiego: an – „bez”, hedone – „przyjemność”) – to termin oznaczający w psychiatrii stan, w którym pacjent skarży się na obniżoną zdolność lub nawet niemożność odczuwania: przyjemności (zarówno zmysłowej, cielesnej, jak i emocjonalnej, intelektualnej czy duchowej) i radości.

• Stany afektywne. Absolutna nieadekwatność reakcji na różne sytuacje. Śmiać się z czyjegoś smutku lub łez bez powodu.

Pozytywne objawy schizofrenii

Halucynoza

Może objawiać się werbalnie, wizualnie lub na poziomie doznań.

Pacjent zaczyna widzieć, słyszeć lub odczuwać zjawiska, które w rzeczywistości nie istnieją. Na przykład może rozglądać się, słuchać nieistniejących dźwięków, zatykać uszy lub rozmawiać z kimś w pustym pokoju. W początkowych stadiach zaburzenia halucynacje nie pojawiają się tak często, jednak wraz z przebiegiem choroby stan się pogarsza.

Obsesyjne myśli i pomysły

Pacjent nie jest w stanie oddzielić istniejącej rzeczywistości od swojej chorej fikcji, co prowadzi do pojawienia się destrukcyjnych myśli, z którymi nie jest w stanie sobie poradzić. Na przykład może mocno wierzyć, że ma spotkanie z Napoleonem. Co więcej, pozostaje absolutnie uparty w swoim przekonaniu i bardzo agresywnie reaguje na próby odwieść go od otoczenia.

Naruszenia funkcji logiki i myślenia

Nierównowaga neuronalna prowadzi do niezdolności do logicznego myślenia i budowania powiązań między zdarzeniami, regułami czy zjawiskami. Schizofrenik przestaje, więc rozumieć, dlaczego np. nie powinno się iść na czerwone światło sygnalizacji świetlnej czy spać na torach kolejowych.

Pobudzenie psychoruchowe

Przejawia się mieszanymi, chaotycznymi, czasem destrukcyjnymi ruchami, niemożnością zapanowania nad własnym ciałem, a także funkcją mowy. Chory na schizofrenię może tłuc meble, walić głową w ścianę, wykrzykiwać niespójne zdania i nie zauważać lub nie być świadomym dziwactw swojego zachowania.

Zachwycanie się

Skupiska urojeń obejmują stany takie jak urojenia prześladowania lub urojenia ukrytego negatywnego wpływu. Innymi słowy, człowiek wierzy, że oddziałuje na niego jakieś urządzenie, fale, promieniowanie lub środki chemiczne, które są rozpylane w powietrze w szkodliwym celu. Istnieje również złudzenie postawy, gdy osobie wydaje się, że wszyscy wokół spiskowali przeciwko niemu, a on jest w centrum spisku, a wszyscy wokół źle go traktują, źle o nim myślą, jego myśli stają się znane innym, jakby nadawane jak radio. Często pacjentowi wydaje się, że potrafi czytać w myślach innych ludzi i zna treść egoistycznych planów innych. Osoba mówi to wszystko bezkrytycznie i nie można go przekonać. Jest absolutnie pewien swojej słuszności, która jest negatywna.

Brak woli

Indolencja oznacza, że ​​pacjent nie jest w stanie wykonać znanej mu czynności lub w ogóle nie może zacząć niczego robić. Codzienne czynności, takie jak mycie twarzy, mogą stanowić trudności nie do pokonania.

Zaburzenia snu u pacjentów ze schizofrenią mogą wskazywać na początek zaostrzenia choroby. Sen staje się niespokojny, bezproduktywny, senność w ciągu dnia męczy. Problem ten dotyczy szczególnie pacjentów ze współistniejącą depresją i lękiem.