Opis zdjęcia chorób =>>  TWOJA CHOROBA

Ropne zapalenie migdałków objawy leczenie

Ropne zapalenie migdałków
Choroba

 

Ropne zapalenie migdałków jest ostrym schorzeniem infekcyjnym, z reguły o bakteryjnym pochodzeniu, charakteryzującym się uszkodzeniem struktury migdałków (często podniebiennych), powiększeniem regionalnych węzłów chłonnych oraz symptomami ogólnoustrojowego zatrucia (gorączka, dreszcze, ból głowy, bolesność mięśni, osłabienie).

Ropne zapalenie migdałków to gwałtowny stan zapalny w obrębie aparatu limfatycznego gardła, który rozwija się w wyniku przeniknięcia patogennych mikroorganizmów, głównie bakterii, rzadziej wirusów, do tkanki migdałków, atakując przede wszystkim ich miąższ. Choroba ta najczęściej dotyka migdałki. W około 70-80% przypadków przyczyną są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Obraz kliniczny odzwierciedla ogólne symptomy zatrucia oraz uszkodzenia limfatycznego pierścienia gardła. Niepodjęcie w porę właściwego leczenia etiotropowego zwiększa ryzyko powikłań takich jak: zapalenie okołogardłowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie wielostawowe.

Przyczyny ropnego bólu gardła:

Infekcje bakteryjne są głównym czynnikiem etiologicznym, rzadziej są to infekcje wirusowe lub grzybicze.

Paciorkowce. U dzieci i dorosłych w wieku szkolnym głównymi patogenami są paciorkowce grupy A (rzadziej C i G), związane z większością późnych powikłań.

Inne czynniki bakteryjne. Gronkowce (często prowadzące do ropnia okołomigdałkowego), Haemophilus influenzae, Moraxella, pneumokoki, Neisseria, Bacillus fusiformis, krętki (powodujące dławicę Simanovsky'ego-Vincenta).

Wirusy. Adenowirus (głównie u dzieci do 5 roku życia), wirusy opryszczki, Coxsackie, Epstein-Barra, cytomegalowirus. Wtórne zapalenia gardła mogą być spowodowane przez wirusy szkarlatyny czy odry.

Inne mikroorganizmy. Mykoplazmy, chlamydie, grzyby (stanowią rzadki czynnik etiologiczny około 2% przypadków).

Zakażenie najczęściej następuje podczas kontaktu z zarażonym pacjentem lub bezobjawowym nosicielem. Drobnoustroje przedostają się do organizmu przez górne drogi oddechowe, rzadziej przez spożycie czy kontakt z zanieczyszczonymi przedmiotami. Choroba rozwija się, gdy odporność organizmu jest osłabiona przez czynniki zewnętrzne (hipotermia, wilgotna pogoda, szkodliwe emisje), złe odżywianie, nadmierną konsumpcję zimnych pokarmów i napojów, współistniejące choroby (przewlekłe zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok, liszajec paciorkowcowy itp.) oraz predyspozycje genetyczne.

Ropne zapalenie migdałków rozwija się w wyniku osłabienia obronnych mechanizmów organizmu i intensywnej inwazji mikroorganizmów, potencjalnych sprawców choroby. W strukturach limfatycznych pierścienia gardłowego zachodzi chorobowy proces zapalny o charakterze zakaźno-alergicznym. Największą aktywność patogenną wykazują paciorkowce hemolizujące, odporne na fagocytozę przez układ immunologiczny człowieka, produkujące liczne egzotoksyny uszkadzające mięsień sercowy i tkankę nerkową, co może prowadzić do poważnych powikłań w ciągu 2-4 tygodni od infekcji.

Ropne zapalenie migdałków, jako stan chorobowy przechodzi przez kilka etapów, w tym ropny. W przypadku szybkiego rozpoczęcia odpowiedniej terapii, można zatrzymać proces na wczesnym etapie. Charakterystycznym objawem tej choroby jest dominujące uszkodzenie miąższu tkanki limfatycznej i jej pęcherzyków, z towarzyszącym naciekiem leukocytów, a czasami nawet martwicą.

 

Objawy ropnego zapalenia migdałków 

Ropne zapalenie migdałków często rozpoczyna się nagle, z wyraźnymi objawami ogólnymi od pierwszych dni: gorączką 38-40°C, nadmiernym poceniem się, bólami mięśni, problemami ze snem i apetytem, osłabieniem. Następnie pojawia się ból gardła, szczególnie nasilający się podczas połykania, często promieniujący do ucha. Węzły chłonne (kątowo-szczękowe, szyjne) stają się bolesne i powiększone. W badaniu gardła widać powiększone, zaczerwienione migdałki z widocznymi ropnymi wypryskami na powierzchni nabłonka.

U dzieci w wieku 5-10 lat ropne zapalenie migdałków może mieć ciężki przebieg z towarzyszącymi objawami neurologicznymi (silny ból głowy, nudności, wymioty, drgawki, omdlenia). Częste są też objawy dyspeptyczne (ból w nadbrzuszu, wzdęcia, luźne stolce), odmowa jedzenia, drażliwość, problemy ze snem, zmniejszenie ilości wydalanego moczu. Ból gardła może pojawić się 2-3 dni po wystąpieniu pierwszych objawów. Choroba trwa zwykle od 1 do 3 tygodni.

Bez terminowej wizyty u lekarza i odpowiedniego leczenia mogą pojawić się powikłania. Po 1-2 tygodniach możliwe są zapalenie przygardłowe i ropień zagardłowy, z trudnościami w otwieraniu ust i połykaniu, bólem gardła. W takich przypadkach wymagana jest pilna pomoc medyczna i możliwe otwarcie ropnia.

2-4 tygodnie po zachorowaniu mogą wystąpić późne powikłania, takie jak infekcyjno-alergiczne uszkodzenia serca (zapalenie mięśnia sercowego różnej etiologii, w tym reumatyczne) i stawów (reumatyczne zapalenie stawów), objawiające się bólem, sztywnością stawów, bólami serca, dusznością. Możliwe jest również uszkodzenie nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek), objawiające się ograniczoną produkcją moczu, obrzękami, wysokim ciśnieniem krwi i objawami niewydolności nerek.

Przy nawracającym zapaleniu migdałków rozwija się przewlekłe zapalenie migdałków z łagodnymi objawami, takimi jak przewlekła niska gorączka i dyskomfort w gardle.

 

Ropne zapalenie migdałków diagnostyka 

Dokładne badanie przez otolaryngologa, z udziałem specjalistów ( kardiologa, nefrologa, reumatologa ) oraz wykonanie badań laboratoryjnych są kluczowe do postawienia diagnozy. Faryngoskopia ujawnia powiększone, zaczerwienione migdałki z ropnymi wypryskami. Badanie krwi pokazuje zwiększoną liczbę leukocytów (w przypadku bakteryjnego zapalenia) lub leukopenię (w przypadku wirusowego).

Bakteriologiczne i wirusologiczne badania rozmazów z migdałków oraz techniki serologiczne pomagają w identyfikacji konkretnego patogenu. Diagnostyka różnicowa obejmuje choroby ucha, nosa i gardła, mononukleozę zakaźną, szkarlatynę, odrę, opryszczkę, choroby krwi i nowotwory.

 

Ropne zapalenie migdałków leczenie 

Cel leczenia to eliminacja procesu zapalnego, wpływ na czynnik wywołujący chorobę oraz zapobieganie powikłaniom.

Odpoczynek i dieta. Wskazany jest odpoczynek, ograniczenie aktywności fizycznej, duża ilość płynów i lekkostrawna dieta.

Leczenie etiotropowe. W przypadku bakteryjnego zapalenia stosuje się. Przy grzybiczym zapaleniu wyklucza się antybiotyki o szerokim spektrum działania, przepisując leki przeciwgrzybicze

Leczenie objawowe. Przeciwhistaminowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne, kuracja wzmacniająca (witaminy, immunomodulatory). Powikłania sercowo-naczyniowe i nerkowe wymagają specjalistycznego leczenia.

Terapia lokalna. Płukanie środkami antyseptycznymi, zabiegi fizjoterapeutyczne w okresie rekonwalescencji.

 

Ropne zapalenie migdałków rokowanie i zapobieganie 

Wczesne wykrycie i pełna terapia gwarantują powrót do zdrowia w ciągu 10-15 dni. Rozwój powikłań pogarsza rokowanie. Zapobieganie obejmuje unikanie infekcji kropelkowych, wzmocnienie organizmu przez hartowanie, ćwiczenia i zachowanie właściwego reżimu pracy i odpoczynku.