Opis zdjęcia chorób =>>  TWOJA CHOROBA

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek objawy przyczyny leczenie

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek
Choroba

 

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek to długotrwałe, zapalne uszkodzenie tkanek nerek, które prowadzi do stopniowej utraty funkcji narządu. Nerki pełnią kluczową rolę w organizmie, ponieważ filtrowanie krwi pozwala na usuwanie nadmiaru płynu i zbędnych substancji, które następnie są wydalane z moczem. Zaburzenia funkcji nerek prowadzą do zakłóceń w procesie usuwania szkodliwych substancji, co może prowadzić do niebezpiecznych zmian w organizmie.

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek często jest wynikiem braku odpowiedniego leczenia ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz innych stanów zapalnych układu moczowego, takich jak zapalenie pęcherza moczowego czy kamica moczowa. Najczęściej chorobę tę diagnozuje się u kobiet, a wynika to z cech anatomicznych ich układu moczowego - cewka moczowa u kobiet jest krótsza i szersza niż u mężczyzn, co sprzyja penetracji bakterii do narządów układu moczowego.

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek przebieg choroby u mężczyzn oraz kobiet jest różny. U kobiet, bakterie najczęściej przedostają się do nerek w drodze wstępującej, co wynika z anatomicznych cech ich układu moczowego. Natomiast u mężczyzn, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek występuje hematogennie, a szczególnie często pojawia się u mężczyzn w wieku pięćdziesięciu lat, którzy chorują na choroby układu moczowo-płciowego, takie jak zapalenie gruczołu krokowego.

Rodzaje przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek można sklasyfikować na podstawie kilku wskaźników, w tym pochodzenia (co spowodowało chorobę), lokalizacji (czy choroba dotyczy jednej nerki czy obu), charakteru przebiegu (czy choroba towarzyszy innym niepożądanym stanom), formy przebiegu (jakie procesy zachodzą podczas stanu zapalnego) oraz stadium choroby (jak zaawansowany jest stan zapalny i jakie zmiany powoduje).

Pochodzenie choroby może być pierwotne, gdy rozwija się bez znaczących zaburzeń urodynamicznych, lub wtórne, gdy występuje na tle chorób uniemożliwiających normalny odpływ moczu, takich jak kamica moczowa, nieprawidłowości w układzie moczowym, zwężenie moczowodu lub cewki moczowej, refluks pęcherzowo-moczowodowy, powiększenie gruczołu krokowego, torbiele, guzy i nowotwory nerek i dróg moczowych.

Ze względu na lokalizację, choroba może być jednostronna, gdy rozwija się tylko w jednej nerce, lub obustronna, gdy wpływa na obie nerki.

Jeśli chodzi o charakter przebiegu, choroba może mieć naturę obturacyjną, któremu towarzyszy utrudniony odpływ moczu, lub nieobturacyjną, gdy odpływ moczu nie jest utrudniony. Może też mieć charakter wyrachowany, gdy występują kamienie nerkowe.

Kształt przepływu również odgrywa rolę w klasyfikacji choroby. Może to być nieżyt, czyli zapalenie tkanek nerek, ropny, czyli tworzenie się ropy w tkankach nerki, włóknisty, czyli zastąpienie tkanek nerek tkanką łączną, lub destrukcyjny, czyli zniszczenie i śmierć tkanek nerek.

Ostatecznie, chorobę można sklasyfikować według etapu jej przebiegu. Może być aktywna, gdy towarzyszą jej objawy i zmiany w badaniach moczu, utajona, gdy większość objawów choroby jest nieobecna, ale badania laboratoryjne wskazują na stan zapalny, lub w fazie remisji lub powrotu do zdrowia, gdy nie ma objawów choroby i wyniki badań laboratoryjnych są w normie.

 Przyczyny przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek to schorzenie polegające na zmianie funkcjonowania nerek, którą wywołuje obecność bakterii. Istnieje kilka czynników sprawczych, które mogą doprowadzić do tego stanu.

Do głównych przyczyn przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek zaliczamy Escherichia coli, gronkowca złocistego, paciorkowca oraz florę bakteryjną. Warto podkreślić, że ropne choroby zapalne również mogą stać się źródłem choroby.

Do chorób, które zwiększają ryzyko rozwoju przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, należą próchnica zębów, zapalenie płuc, czyraki oraz ogniska zapalne w narządach wewnętrznych. Istnieją trzy drogi, przez które patogen może dostać się do nerek. Są to: krwioobieg, drogi krążenia oraz uszkodzenie nabłonka dróg moczowych.

 

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek objawy

Odmiedniczkowe zapalenie nerek to choroba, której objawy kliniczne mogą się różnić w zależności od przebiegu choroby. W ostrej postaci choroby, pacjent zazwyczaj nagląco doświadcza gorączki oraz bólu w okolicy lędźwiowej, który może promieniować do pachwiny i przedniej części uda. Wraz z tymi objawami, pacjent może odczuwać ból głowy oraz ogólne osłabienie, co jest związane z objawami zatrucia. Obrzęk oraz wzrost ciśnienia krwi to również możliwe objawy w przypadku ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

W analizie moczu pacjenta z ostrym odmiedniczkowym zapaleniem nerek obserwuje się wzrost poziomu leukocytów, co jest pierwszą oznaką początku ostrego procesu zapalnego. Mniej powszechne są erytrocyty, białko oraz cylindry. W ogólnym badaniu krwi, rejestruje się zmiany zapalne, w szczególności leukocytozę.

W przypadku przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, obserwuje się kombinację różnych objawów, których nasilenie zależy od stopnia ciężkości choroby.

W fazie aktywnego zapalenia zazwyczaj występuje zespół bólu, który jest charakterystyczny dla choroby. Ból o umiarkowanym nasileniu jest zlokalizowany w okolicy lędźwiowej oraz bocznych bokach brzucha. W pierwotnym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, zespół bólowy obserwuje się po obu stronach, a w wtórnym - po jednej. Ból nie zależy od pozycji ciała i może powodować mrowienie w okolicy lędźwiowej.

Zespół zatrucia, charakteryzujący się osłabieniem i wyziębieniem, jest częstym objawem choroby. Wieczorem może pojawić się gorączka, jednakże u większości pacjentów nie jest ona zbyt wysoka.

Obrzęki zwykle pojawiają się rano na twarzy, a zespół nadciśnienia tętniczego rozwija się średnio u 50-75% chorych, częściej w okresie zaostrzeń choroby.

Częste oddawanie moczu (częstomocz) oraz nocne oddawanie moczu (nokturia) są również objawami choroby. Niedokrwistość, która wynika z zahamowania produkcji czynnika erytropoetycznego w nerkach na skutek procesu zapalnego, może również wystąpić u pacjentów z przewlekłym odmiedniczkowym zapaleniem nerek.

W badaniach moczu pacjentów, zmiany mają charakter nietrwały i wyrażają się niskim ciężarem właściwym moczu przy braku zaostrzenia choroby, bakteriurii i leukocyturii w okresie zaostrzenia choroby.
Jeśli pojawią się wymienione objawy, zaleca się jak najszybsze przeprowadzenie badania w celu wykluczenia ostrego lub przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

W przypadku każdego nasilenia choroby, należy niezwłocznie skonsultować się z nefrologiem, aby uzyskać pomoc, ponieważ przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, szczególnie w przypadku częstych powikłań i braku leczenia przeciwnawrotowego, może prowadzić do licznych powikłań. Wśród nich najczęściej występują nadciśnienie tętnicze pochodzenia nerkowego oraz przewlekła niewydolność nerek.

 

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek rozpoznanie

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek można zdiagnozować na podstawie skarg pacjenta na konkretne objawy, takie jak tępy ból w dolnej części pleców, epizodyczna gorączka do 37-38°C, rzadziej - częste i bolesne oddawanie moczu oraz wielomocz (zwiększona produkcja moczu). Podstawą do dalszych badań mogą być również odchylenia w analizach podczas ogólnego badania lekarskiego.

W celu postawienia diagnozy lekarz przeprowadza wywiad, słucha skarg pacjenta oraz wykonuje badania laboratoryjne i instrumentalne.

Podczas badania lekarskiego lekarz przeprowadza badanie palpacyjne i stukanie w okolicy lędźwiowej. Ostry ból podczas tych manipulacji może wskazywać na zapalenie nerek.

W diagnostyce laboratoryjnej, ogólne badanie moczu może wykazać podwyższony poziom leukocytów, obecność bakterii w moczu, a rzadziej białka i krwi.

Wysiew moczu na mikroflorę z określeniem wrażliwości na leki przeciwbakteryjne pozwala dowiedzieć się, które bakterie spowodowały stan zapalny i przepisać odpowiednie leczenie.

Kliniczne badanie krwi wykazuje zmiany we krwi, w tym obecność procesu zapalnego.

Test Reberga (codzienna badanie moczu) pozwala ocenić zdolność filtracyjną nerek. Badanie jest zalecane u wszystkich pacjentów z podejrzeniem przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

 

Diagnostyka instrumentalna jest ważnym elementem w diagnostyce przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Badanie ultrasonograficzne (USG) pozwala na ocenę zmian w nerkach, takich jak zmniejszenie ich rozmiaru lub deformacje. Za pomocą ultradźwięków można również wykryć pośrednie oznaki trudnego odprowadzenia moczu. Dopplerografia natomiast pozwala na sprawdzenie, czy przepływ krwi w nerkach jest prawidłowy.

Badanie rentgenowskie z kontrastem (urografia) umożliwia ocenę stanu dróg moczowych oraz wykrycie utrudnionego oddawania moczu.

Jeśli leczenie nie przynosi ulgi, lekarz może zalecić dodatkowe badania, takie jak tomografię komputerową (CT).

Ponieważ przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek może mieć swoje podłoże w innych chorobach, takich jak kamica moczowa, guzy lub wady rozwojowe nerek i innych narządów układu moczowego, może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych badań, takich jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny (MRI), w celu zidentyfikowania przyczyn choroby.

W diagnostyce różnicowej można również wykorzystać biopsję nerki (pobranie materiału przez nakłucie).

 

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek leczenie

Leczenie przewlekłego zapalenia miedniczek nerkowych skupia się na eliminacji patogenów, takich jak Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, enterokoki oraz beztlenowe bakterie. Na podstawie uzyskanych wyników badań, w fazie ostrej urolog podaje pacjentowi indywidualny program antybiotykowy, który powinien być zrealizowany do końca, z myślą o przywróceniu prawidłowego odpływu moczu i poprawie krążenia nerkowego.

Po upływie od 3 do 5 dni obserwuje się poprawę stanu pacjenta: spadek temperatury, poprawa wyników badań moczu i krwi. Zwykle terapia antybiotykowa trwa od 5 do 7 tygodni. Przerwanie jej przed czasem może prowadzić do rozwoju oporności patogenu na stosowane leki, co może komplikować dalszą terapię, a choroba może przejść do fazy przewlekłej.

Dodatkowo do antybiotyków, pacjentom zaleca się:

• Terapię infuzyjną, w celu złagodzenia symptomów zatrucia: gorączka, ból głowy, ból stawów i mięśni, nudności oraz odruchy wymiotne;

• Terapię immunostymulującą, by ulepszyć krążenie krwi w nerkach;

• Zbilansowaną dietę.

 

Przewlekłe zapalenie miedniczek nerkowych jest leczone tą samą metodologią, co ostre, lecz nie jest możliwe jego całkowite wyeliminowanie, ze względu na zmiany strukturalne w tkankach nerek. Proces leczenia może trwać rok lub dłużej, z okresami remisji przeplatanych z okresami zaostrzenia. W czasie remisji zaleca się przyjmowanie wywarów z ziół leczniczych, takich jak napar z lipy, napar z szałwii, nagietka, rumianku, mącznicy lekarskiej, borówki brusznicy, liści brzozy i innych.

Terapia jest uznawana za skuteczną, jeżeli:

• Odpływ moczu wraca do normy;

• Temperatura ciała obniża się do wartości standardowych;

• Obrzęk ustępuje;

• Wyniki badań moczu i krwi są prawidłowe;

• Ciśnienie krwi stabilizuje się.

 

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek zapobieganie rokowanie

W przypadku ukrytego, przewlekłego typu zapalenia, pacjenci zachowują zdolność do pracy przez długi okres. W innych formach, zdolność do wykonywania pracy jest często istotnie ograniczona lub nawet całkowicie tracona. Czas, w którym rozwija się przewlekła niewydolność nerek, jest zmienny i zależy od formy klinicznej przewlekłego zapalenia miedniczek nerkowych, częstotliwości zaostrzeń, a także od stopnia dysfunkcji nerek. Zgon pacjenta może nastąpić na skutek mocznicy, ostrych zaburzeń krążenia mózgowego (krwotoczny i niedokrwienny udar mózgu), lub niewydolności serca.

Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek zapobieganie polega na odpowiednim i skutecznym leczeniu ostrego zakażenia dróg moczowych (zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie miedniczek nerkowych), neutralizacji ognisk infekcji (przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie zatok, zapalenie pęcherzyka żółciowego etc.), eliminacji miejscowych problemów z urodynamiką (usunięcie kamieni, naprawa zwężeń etc.) oraz korekcie immunologicznej.

 

Pytania i odpowiedzi

Który lekarz leczy odmiedniczkowe zapalenie nerek?

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest leczone przez nefrologa w przypadku nieskomplikowanych postaci, natomiast w przypadku powikłań zajmuje się tym urolog.

Czy zawsze występuje ból nerek podczas rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek?

Często nawet nasilenie przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek przebiega bezobjawowo i bez bólu. Ból nerek nie zawsze jest obecny przez długi czas. Dlatego skupianie się jedynie na odczuwalnych dolegliwościach nie jest wystarczające. W przypadku zmiany stanu zdrowia należy zwrócić uwagę na inne objawy odmiedniczkowego zapalenia nerek i jak najszybciej skonsultować się z odpowiednim specjalistą (terapeutą, urologiem lub nefrologiem).

Jakie badanie jest konieczne do wykrycia odmiedniczkowego zapalenia nerek?

W przypadku podejrzenia odmiedniczkowego zapalenia nerek przeprowadza się badanie przesiewowe, które obejmuje ogólną analizę moczu (dodatkowo może być wykonane badanie moczu metodą Nechiporenko, umożliwiające szczegółową ocenę liczby leukocytów w polu widzenia). Ważne jest jednak, aby nie angażować się w samodiagnozę. Ostateczne postawienie diagnozy opiera się na ocenie kompleksu objawów klinicznych i dodatkowych danych z badań, które dokonuje lekarz.