Parkinsonizm wtórny objawy leczenie

Parkinsonizm wtórny, parkinsonizm objawy

Parkinsonizm wtórny manifestuje się poprzez trzy główne objawy kliniczne: spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni i drżenie posturalne. Bradykinezja, czyli zmniejszenie ilości i szybkości ruchu, powoduje, że pacjenci stają się powolni, gestykulacja stopniowo zanika, mimika twarzy się wyczerpuje, a chodzenie przestaje towarzyszyć ruchom rąk. Sztywność mięśniowa objawia się stałym napięciem mięśni, które najpierw jest wykrywane podczas próby biernego poruszania kończynami, a następnie staje się zauważalne w kończynach, które są stale zgięte w łokciach i kolanach. Drżenie posturalne zwykle występuje w rękach i głowie, powodując niewielkie drżenie w spoczynku, które zanika podczas wykonywania czynności motorycznych. Z czasem te objawy prowadzą do znacznego unieruchomienia chorego, towarzysząc temu zaburzenia postawy, takie jak upośledzona koordynacja ruchów i zdolność utrzymywania określonej postawy. Pojawiają się również charakterystyczne zmiany osobowości i zaburzenia mnestyczne.

W przypadku parkinsonizmu wtórnego objawy manifestują się szybciej niż w chorobie Parkinsona i ich postęp jest przyspieszony. Objawy te są zwykle symetryczne, podczas gdy w chorobie Parkinsona pojawiają się po jednej stronie i dopiero po pewnym czasie nabierają charakteru obustronnego. Przy parkinsonizmie wtórnym objawy łączą się z innymi objawami uszkodzenia mózgu, takimi jak zespół piramidalny, ataksja móżdżkowa czy wczesne upośledzenie umysłowe. W anamnezie pacjentów zwykle wskazuje się na działanie jednego lub drugiego czynnika etiologicznego, takiego jak uraz mózgu, udar, przyjmowanie leków przeciwpsychotycznych czy zapalenie mózgu, które poprzedza wystąpienie zespołu Parkinsona. W leczeniu obserwuje się niewielką skuteczność leków dopaminergicznych, a eliminacja czynnika etiologicznego niekiedy przyczynia się do znacznego ustąpienia objawów parkinsonizmu.

Różne warianty etiologiczne parkinsonizmu charakteryzują się różnymi cechami klinicznymi. Na przykład parkinsonizm po zapaleniu mózgu charakteryzuje się silną sztywnością, obecnością wyraźnych objawów wegetatywnych, podczas gdy drżenie jest często nieobecne. W przypadku parkinsonizmu po niedotlenieniu występuje natomiast drżenie. Parkinsonizm naczyniowy towarzyszy zaburzeniom poznawczym i wczesnemu powstawaniu zaburzeń postawy, a drżenie jest wyrażone nieznacznie. W przypadku wtórnego parkinsonizmu w wodogłowiu dominuje triada Hakima  (ang. triade of Hakim), obejmująca otępienie, ataksję i nietrzymanie moczu, a z zwyrodnieniem korowo-podstawnym łączą się objawy korowe, takie jak apraksja, zaburzenie złożonych typów wrażliwości i zespół "obcej" kończyny. W przypadku otępienia z ciałami Lewy'ego parkinsonizm łączy się z upośledzeniem funkcji poznawczych i zaburzeniami psychicznymi, takimi jak psychoza czy zespół omamów.