Ekshibicjonizm to zaburzenie zachowania seksualnego charakteryzujące się silną chęcią ujawnienia swoich genitaliów nieznajomym. Ten stan jest uważany za zaburzenie parafilne, które odnosi się do nietypowych wzorców podniecenia seksualnego, którym towarzyszy klinicznie znaczący stres lub upośledzenie. Najczęstszy ekshibicjonizm wśród mężczyzn, kobiety są mniej powszechne. Istnieją dwa rodzaje zaburzeń: sadystyczne, – gdy ekshibicjonista czerpie satysfakcję ze strachu ofiary, oraz masochistyczne, – gdy satysfakcja pojawia się w wyniku agresywnej reakcji ofiary.
Czynniki ryzyka rozwoju ekshibicjonizmu obejmują:
-
Aspołeczne zaburzenie osobowości
-
Nadużywanie alkoholu
-
Zainteresowanie pedofilią
-
Wykorzystywanie seksualne i emocjonalne w dzieciństwie
-
Zaabsorbowanie seksualne w dzieciństwie
-
Zaburzenie deficytu uwagi lub nadpobudliwość
-
Poważny uraz mózgu
Niektóre osoby cierpiące na to zaburzenie angażują się również w inne perwersje seksualne i dlatego są uważane za hiperseksualne.
Ekshibicjoniści postrzegają reakcje swoich ofiar na ich zachowanie, jako formę zainteresowania seksualnego. Jednak ich zachowanie nie zawsze jest nieszkodliwe, a niektórzy ekshibicjoniści nadal popełniają przestępstwa seksualne, takie jak gwałt.
Ten stan zwykle zaczyna się objawiać w późnym okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. Podobnie jak inne preferencje seksualne, ekshibicjonistyczne preferencje i zachowania seksualne mogą się poprawiać z wiekiem.
Około jedna trzecia przestępstw seksualnych dotyczy ekshibicjonizmu.