Cykl bezowulacyjny, anowulacja objawy leczenie

Cykl bezowulacyjny
Choroba

 

Cykl bezowulacyjny inna nazwa anowulacja to cykl menstruacyjny, podczas którego nie dochodzi do owulacji i dlatego nie można zajść w ciążę. Liczba cykli w roku zależy od czasu ich trwania, który zwykle waha się od 21 do 35 dni. W ciągu roku kalendarzowego, przy regularnym cyklu, kobieta doświadcza średnio około 13 miesiączek. Niektóre z tych cykli są bezowulacyjne i jest to całkowicie normalne. Cykl bezowulacyjny może być powodem, dla którego kobieta nie zajdzie w ciążę przy pierwszej próbie. W miarę zbliżania się menopauzy cykle bezowulacyjne występują częściej. Wynika to ze zmian hormonalnych. 

 

Zwykle cykl ma dwie fazy. W pierwszym powstaje komórka jajowa i wytwarzany jest estrogen, w drugim powstaje ciałko żółte, które wytwarza progesteron. Między dwiema fazami następuje owulacja.

Jeśli miesiączka się rozpoczęła, ale podczas drugiej fazy ciałko żółte się nie utworzyło, cykl nazywa się bezowulacyjnym. W takim przypadku dochodzi do wzrostu endometrium.

Przyczyny cyklu bezowulacyjnego obejmują ogólne problemy zdrowotne, choroby układu moczowo-płciowego oraz zaburzenia fizjologiczne. W większości przypadków eliminacja przyczyn fizjologicznych przywraca cykl dwufazowy.

Lekarze identyfikują następujące czynniki, które mogą zakłócić normalny przebieg cyklu miesiączkowego:

  • Zmiany poziomu hormonów z powodu wieku, nadmiaru estrogenu itp.;

  • Ciąża i laktacja;

  • Zmiana klimatu;

  • Podwyższony poziom hormonu prolaktyny;

  • Zmniejszona produkcja FSH, LH;

  • Dysfunkcja jajników, nadnerczy i/lub tarczycy;

  • Procesy zapalne w narządach miednicy;

  • Stres, problemy z jedzeniem;

  • Zatrucie, hipowitaminoza;

  • Dziedziczność, genetyka;

  • Nieprawidłowy rozwój układu rozrodczego.

Ogólne złe samopoczucie może również prowadzić do zakłócenia cyklu.

 

Cykl bezowulacyjny objawy

Cykl bezowulacyjny może występować regularnie lub naprzemiennie z normalnym cyklem. W drugim przypadku cechami wyróżniającymi są zmiana charakteru wydzielin i czas trwania cykli.

Czasami naruszenie cyklu przebiega bezobjawowo i jest wykrywany tylko podczas badania:

  • Podczas badania ultrasonograficznego układu moczowo-płciowego;

  • Podczas wykonywania badania krwi na hormony przysadki i progesteronu (wykonane półtora dnia przed początkiem owulacji).

Możliwe są również następujące objawy :

  • Ciągłe bóle ciągnące w podbrzuszu, w dni, w których miesiączka powinna być, ale tak nie jest;

  • Zmiana czasu cyklu;

  • Odchylenie na podstawowym wykresie temperatury.

Jeśli brak jajeczkowania jest związany z zaburzeniami hormonalnymi, objawy mogą wyglądać następująco :

  • Zmiana masy ciała, zwykle wzrost;

  • Zwiększona wrażliwość piersi;

  • Nawracający ból pleców;

  • Męskie włosy wzór

  • Wzrost błony śluzowej macicy;

  • Brak zmian w poziomie progesteronu i hormonów przysadki (w fazach cyklu zmiany są prawidłowe).

W przypadku zaburzeń układu hormonalnego możliwe są jednocześnie następujące konsekwencje i objawy :

  • Brak regularnych miesiączek, a w rezultacie niepłodność (brak miesiączki);

  • Silny ból w podbrzuszu podczas menstruacji (bolesne miesiączkowanie);

  • Ciężkie miesiączki, które powodują anemię (krwotok miesiączkowy, który pojawia się, gdy poziom estrogenu wzrasta)

  • Krwawienie między cyklami.

Cykl bezowulacyjny bardzo często prowadzi do niepłodności i wymaga profesjonalnego nadzoru kompetentnego specjalisty. Kobiety planujące ciążę, leczenie jest obowiązkowe.

Jeśli ciąża nie jest planowana, ale zdiagnozowano brak jajeczkowania, konieczne jest leczenie, aby zapobiec powikłaniom (ryzyko rozwoju guzów w klatce piersiowej, macicy lub jajnikach), wyeliminować zaburzenia hormonalne i dobrać odpowiedni środek antykoncepcyjny dla każdego konkretnego przypadku.

 

Cykl bezowulacyjny rozpoznanie

Do diagnozy zwykle przepisuje się dynamiczne ultradźwięki. Badanie przeprowadza się kilka razy w ciągu jednego cyklu, aby ocenić rozwój pęcherzyka dominującego. Zaleca się również regularny pomiar temperatury ciała: normalny cykl menstruacyjny charakteryzuje się wzrostem jego wskaźników podczas owulacji. Ponadto kobieta musi oddać krew, aby określić poziom hormonów w różnych fazach. W niektórych przypadkach dokładna diagnoza może wymagać łyżeczkowania jamy macicy.

 

Cykl bezowulacyjny leczenie

Leczenie cyklu bezowulacyjnego ma na celu wyeliminowanie przyczyn, które spowodowały ustanie owulacji. Jeśli pacjent ma procesy zapalne w jajnikach i jajowodach, przede wszystkim przeprowadza się kompleksowe leczenie choroby, która spowodowała stan zapalny. Jeśli cykl bezowulacyjny ma charakter hormonalny, wówczas kobiecie można zalecić terapię hormonalną mającą na celu stymulację owulacji.

 

Cykl bezowulacyjny zapobieganie rokowanie

Przy odpowiednio zaplanowanym i przeprowadzonym leczeniu cyklu bezowulacyjnego ciąża występuje u około 30-40% kobiet. Jeśli nie jest możliwe zajście w ciążę, kobietom zaleca się skorzystanie z technologii wspomaganego rozrodu w ramach programu IVF. Jeśli pacjentka nie posiada własnych dojrzałych komórek jajowych, przeprowadza się sztuczne zapłodnienie komórką jajową dawczyni, po czym zarodek wszczepia się do jamy macicy. Możliwe jest wykorzystanie zarodka dawcy.

W celu zapobiegania cyklowi bezowulacyjnemu należy zwracać większą uwagę na zdrowie dorastających dziewcząt, dobre odżywianie, racjonalny tryb aktywności i odpoczynku, terminowe leczenie chorób narządów płciowych i pozagenitalnych; zapobieganie infekcjom.

 

Katalog chorób