Przejdź do treści
Choroba
Choroba Scheuermanna inna nazwa bolesna kifoza młodzieńcza lub kifoza młodzieńcza jest chorobą kręgosłupa, w której rozwijają się zmiany zwyrodnieniowe-dystroficzne kręgosłupa, którym towarzyszy deformacja. Choroba Scheuermanna charakteryzuje się pochyleniem i okresowym bólem pleców, bolesna kifoza młodzieńcza może być nazywana: młodzieńcza kifoza grzbietowa lub młodzieńcza deformacja kifotyczna. Kifoza młodzieńcza objawia się w wieku 8-16 lat z taką samą częstością u młodzieży obojga płci. Według statystyk na 1000 mieszkańców przypada 5-7 przypadków choroby Scheuermanna.
W chorobie Scheuermanna kąt kifozy piersiowej przekracza 40 stopni, osiągając niekiedy nawet 75. W efekcie plecy nastolatka optycznie zaokrąglają się, tworzy się garb. Dzięki terminowej korekcie tej choroby rokowanie jest korzystne, ale postęp choroby może spowodować poważne konsekwencje, a nawet doprowadzić do niepełnosprawności.
W wytycznych klinicznych choroba choroba Scheuermanna przebiega w trzech etapach:
Choroba Scheuermanna etap utajony
Zdiagnozowana w wieku 8–14 lat deformacja kręgosłupa na tym etapie jest prawie niezauważalna. Choroba przebiega bezobjawowo, tylko czasami dziecko może skarżyć się na lekki dyskomfort lub lekki ból po intensywnym wysiłku fizycznym. W niektórych przypadkach mogą pojawić się pierwsze oznaki ograniczonej ruchomości kręgosłupa: niemożność dotknięcia podłogi rękoma podczas pochylania się do przodu.
Choroba Scheuermanna etap wczesny
Wykrywa się go u młodzieży w wieku 15–20 lat. Na tym etapie pojawia się już pochylenie, pojawia się ból po umiarkowanym wysiłku fizycznym, przy długim przebywaniu w jednej pozycji, czasem pojawia się w spoczynku. Na tym etapie mogą tworzyć się przepukliny i wypukłości krążków międzykręgowych.
Choroba Scheuermanna etap późny
Częściej występuje u osób powyżej 20 roku życia. Na tym etapie dochodzi do znacznego zniekształcenia kręgosłupa (garb), a obraz kliniczny przedstawia prawie stały ból pleców i znaczne ograniczenie ruchomości (spondyloza). Obecność wypukłości i przepuklin krążków międzykręgowych, uciskających korzenie kręgosłupa, powoduje zaburzenia czucia, a nawet motoryki.
Wcześniej choroba Scheuermanna była związana z brakiem krążenia krwi w chrząstkach kręgowych. Ale w XX wieku teoria ta została obalona.
Pochylenie (kifoza piersiowa) występuje z powodu klinowatego odkształcenia trzonów kręgów, w wyniku czego jego przednia powierzchnia staje się niższa niż tylna. Kręgosłup odchyla się do tyłu. Kręgi są całkowicie skostniałe w wieku 23-25 lat. Do tego wieku nadal znajdują się w nich obszary tkanki chrzęstnej, które pod pewnymi czynnikami mogą „przecisnąć się” i zapaść, prowadząc do deformacji w kształcie klina.
Istnieje kilka głównych przyczyn Choroba Scheuermanna:
-
Genetyczne predyspozycje;
-
Urazy kręgosłupa w dzieciństwie, które mogą uszkodzić strefy wzrostu kości;
-
Zaburzenia równowagi hormonalnej w okresie dojrzewania, w wyniku których może dojść do zakłócenia przemiany chrząstki w tkankę kostną;
-
Zaburzenia metaboliczne (osteoporoza spowodowana niedoborem wapnia i witaminy D).
Na rozwój tej choroby wpływają następujące czynniki predysponujące:
-
Niezbilansowane żywienie pod względem mikroelementów (spożywanie niedostatecznej ilości warzyw, owoców, nabiału, wody);
-
Siedzący tryb życia;
-
Sporty wyczynowe (akrobatyka);
-
Niekontrolowane przyjmowanie niektórych leków;
-
Niedowaga (anoreksja).
Choroba Scheuermanna bolesna kifoza młodzieńcza objawy
W rzadkich przypadkach pierwszymi objawami rozwoju procesu chorobowego, które pojawiają się jeszcze przed pojawieniem się zewnętrznych objawów choroby lub objawów radiologicznych, mogą być bóle pleców między łopatkami, zmęczenie lub dyskomfort podczas długotrwałego siedzenia.
Jednak znacznie częściej choroba Scheuermanna jest diagnozowana, gdy rodzice zauważą u dziecka garbienie, skoliozę lub inne zaburzenia postawy i zgłoszą się do lekarza.
Choroba Scheuermanna zwykle postępuje bardzo wolno. Jednak z czasem, przy braku odpowiedniej terapii, kręgosłup staje się coraz sztywniejszy – pojawiają się trudności zarówno przy pochylaniu się do przodu, jak i przy prostowaniu pleców. W ostatnich etapach choroby Scheuermanna plecy nabierają zaokrąglonego kształtu, w okolicy kręgosłupa piersiowego tworzy się garb. Ponieważ klatka piersiowa jest również zdeformowana, możliwe są poważne trudności w oddychaniu i rozwój różnych zaburzeń serca. Wraz z rozwojem deformacji i sztywności kręgosłupa, zespół bólowy również staje się bardziej wyraźny, a w niektórych przypadkach sprawia pacjentowi poważne udręki nawet w nocy.
Choroba Scheuermanna bolesna kifoza młodzieńcza rozpoznanie
Rozpoznanie choroby Scheuermanna obejmuje dokładny wywiad (dolegliwości, tryb życia, urazy, obecność choroby u najbliższych, czas i okoliczności wystąpienia pierwszych bólów itp.), a także szczegółowy wywiad badanie fizykalne - przeprowadza się zewnętrzne badanie pacjenta pod kątem obecności deformacji wzroku, określa się istniejące zaburzenia czynnościowe, za pomocą badania palpacyjnego ujawnia się bolesne obszary i strefy nieprawidłowego napięcia mięśni.
Aby wyjaśnić lub potwierdzić diagnozę, stosuje się instrumentalne metody diagnostyczne, z których głównym jest badanie rentgenowskie kręgosłupa. Pozwala dokładnie określić obecność klinowatej deformacji kręgów (choroba charakteryzuje się zmianą kształtu co najmniej trzech kręgów) oraz określić kąt odchylenia kręgosłupa od osi pionowej. Jednym z głównych objawów radiologicznych choroby jest guzki Schmorla, w której tkanka chrzęstna krążka międzykręgowego wystaje do trzonu kręgu położonego powyżej lub poniżej. Guzki są pewnego rodzaju wypustkami krążków międzykręgowych kręgosłupa, które uwierają, uciskają lub trwale wpływają na kręgi.
W przypadku konieczności przeprowadzenia głębszego badania lub przy nasilonych objawach neurologicznych zleca się wykonanie rezonansu magnetycznego kręgosłupa oraz elektroneuromiografii.
Na podstawie wyników tak kompleksowej diagnozy można zalecić leczenie, którego głównym celem jest zachowanie funkcjonalności kręgosłupa i zapobieganie rozwojowi niebezpiecznych powikłań.
Choroba Scheuermanna bolesna kifoza młodzieńcza leczenie
Leczenie choroby Scheuermanna można przeprowadzić na dwa sposoby - stosując zachowawcze metody leczenia i zabieg chirurgiczny. Wybór taktyki leczenia zależy od stopnia deformacji i nasilenia objawów klinicznych, częstości występowania procesów chorobowych, elastyczności kręgosłupa, a także wieku, płci i stanu ogólnego pacjenta.
Choroba Scheuermanna leczenie zachowawcze
Do najskuteczniejszych zachowawczych metod leczenia choroby Scheuermanna należą różnego rodzaju terapia manualna, masaż i terapia ruchowa.
Metody manualne służą normalizacji napięcia i poprawie ukrwienia mięśni i więzadeł otaczających kręgosłup.
Ćwiczenia fizjoterapeutyczne to umiarkowana aktywność fizyczna pod okiem wykwalifikowanego instruktora, która pozwala rozwinąć lub wzmocnić gorset mięśniowy podtrzymujący kręgosłup, a tym samym skorygować biomechanikę kręgosłupa. Ponadto łagodne sporty, takie jak pływanie, jazda na rowerze i spacery, są uważane za korzystne dla osób cierpiących na chorobę Scheuermanna. Jednocześnie bieganie, skakanie, uprawianie sportów związanych ze zwiększonymi obciążeniami osiowymi kręgosłupa są bezwzględnie przeciwwskazane, ponieważ tylko pogarszają rozwój choroby.
W celu wyeliminowania bólu można zastosować fizjoterapię. W niektórych przypadkach wskazane jest również noszenie gorsetu.
Należy pamiętać, że zachowawcze metody leczenia mogą pomóc jedynie we wczesnych stadiach choroby Scheuermanna-Mau. Dlatego wczesna diagnoza odgrywa ogromną rolę w powodzeniu zachowawczego leczenia tej choroby.
Choroba Scheuermanna leczenie chirurgiczne
Ponieważ operacja kręgosłupa zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem, operacja jest stosowana tylko w najbardziej ekstremalnych przypadkach.
Leczenie chirurgiczne jest wymagane w sytuacji, gdy kąt kifozy sięga 75 stopni. Ponadto wskazaniami do operacji są uporczywy ból, którego nie można kontrolować zachowawczymi metodami leczenia, a także naruszenie funkcji narządów klatki piersiowej.
Choroba Scheuermanna bolesna kifoza młodzieńcza zapobieganie rokowanie
Specyficzna profilaktyka choroby Scheuermanna nie została opracowana. Aby uniknąć konieczności badania objawów i leczenia młodzieńczej osteochondrozy, należy we właściwym czasie szukać pomocy (jeśli pojawi się najmniejszy dyskomfort w plecach), a także postępować zgodnie z prostymi zaleceniami:
-
Prowadzenie aktywnego trybu życia (codzienne ćwiczenia, pływanie, lekkoatletyka);
-
Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa w sporcie urazowym;
-
Zróżnicowana i zbilansowana dieta (wystarczające spożycie wody, warzyw, owoców);
-
Organizacja wygodnego miejsca pracy (tak, aby było mu wygodnie podczas pracy i nie musiało się garbić);
-
Śpiąc na materacu twardym lub półtwardym dopuszcza się podłożenie niskich rolek pod odcinek lędźwiowy i szyjny kręgosłupa w celu utrzymania krzywizn fizjologicznych w pozycji poziomej.
Zobacz zdjęcia chorób występujących na