Choroba Ménétriera

Choroba Ménétriera, zapalenie żołądka przerostowe, giant hypertrophic gastritis jest rodzajem chorób przewodu pokarmowego w obecności, których dochodzi do pogrubienia błony śluzowej żołądka, rozpoczyna się przemiana gruczołowa, fałdy osiągają grubość trzech centymetrów.

Do dziś nie udało się ustalić dokładnej przyczyny rozwoju tej choroby. Wśród przypuszczeń o czynnikach prowokujących wymienia się odżywianie, hipowitaminozę spowodowaną niedoborem dostarczanych witamin, przewlekłe zatrucie ołowiem, częste spożywanie napojów alkoholowych, choroby zakaźne, obciążenie genetyczne, obecność dysfunkcji neuroregulacyjnych. Ujawniono również przepuszczalność błony śluzowej żołądka pod wpływem alergenów. Według niektórych założeń głównymi mechanizmami są uszkodzenie błony śluzowej, nieprawidłowy jej rozwój, obecność nowotworów (łagodnych), wzrost alfa, który stymuluje wydzielanie śluzu, co zmniejsza udział kwasu solnego.

Według objawów klinicznych wielu autorów wyróżnia trzy warianty przebiegu choroby: dyspeptyczny, rzekomy, bezobjawowy. Częściej niż inne obserwuje się guz rzekomy typu choroby, charakteryzujący się bolesnym bólem w okolicy nadbrzusza, uczuciem ciężkości i pełności w jamie brzusznej, utratą masy ciała, utratą apetytu, zmęczeniem i osłabieniem. Mniej powszechne są dyspeptyczne i bezobjawowe typy choroby. Typ dyspeptyczny charakteryzuje się pojawieniem się odbijania, wymiotów i dyskinezy jelitowej. Wielu autorów zauważa, że ​​​​głównymi objawami tej choroby są niedokrwistość i hipoproteinemia. Rozwój hipoproteinemii wiąże się z dużą utratą białka w soku żołądkowym.