Choroba Hoffy, choroba Hoffy-Kasterta, zespół Hoffy-Kasterta jest procesem chorobowym w tkance tłuszczowej stawu kolanowego. Proces zapalny rozpoczyna się w okolicy więzadeł skrzydłowych stawu kolanowego, więc choroba objawia się silnym bólem w okolicy kolana. W tkance tłuszczowej zaczynają rosnąć włókniste formacje, które powodują dyskomfort i blokują ruchomość stawu kolanowego. Ponieważ choroba Hoffy w swoich objawach przypomina uszkodzenie łąkotki (obecność fragmentu tkanki chrzęstnej w jamie stawowej), jej rozpoznanie jest bardzo skomplikowane. Tkanka tłuszczowa z reguły ulega zmianom w strefie fałdów skrzydłowych, co staje się przyczyną choroby. Zraziki tłuszczowe są uszkodzone, w wyniku, czego są szczypane - procesowi towarzyszy krwotok, a także stan zapalny. Tkanka włóknista, która powstaje w miejscu uszkodzonych komórek, częściowo zastępuje utracone fragmenty, ale nie pełni w pełni funkcji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Kolano jest największym i jednym z bardziej skomplikowanych biomechanicznie stawów. Tworzą go połączenia pomiędzy trzema kośćmi – udową, piszczelową oraz rzepką. Powierzchnie stawowe w zdrowym kolanie pokryte są chrząstką, która umożliwia swobodny ślizg podczas ruchów zginania i prostowania. Fizjologicznie kolano wypełnione jest niewielką ilość płynu, który jest produkowany przez wyścielającą staw błonę maziową. Płyn zmniejsza tarcie między powierzchniami stawowymi i odżywia chrząstkę. Za amortyzację odpowiadają łąkotki – przyśrodkowa oraz boczna. To dwa półksiężycowate twory, które strukturą przypominają gumę. Niezwykle ważnymi „częściami” kolana są więzadła – to wytrzymałe „pasy” łączące kości między sobą.
Wśród czynników, które powodują chorobę Hoffy stawów kolanowych, są:
-
Intensywna aktywność fizyczna związana z czynnościami zawodowymi. W tym przypadku występuje stałe działanie siłowe na stawy kolanowe w wyniku skakania, biegania, ostrych przysiadów. Na tle procesów fizycznych choroba rozwija się u sportowców, tancerzy baletowych, profesjonalnych biegaczy, akrobatów.
-
Stałe obciążenia stawów kolanowych o umiarkowanym charakterze. Kolana doświadczają tego rodzaju uderzeń podczas monotonnej pracy, na przykład podczas pracy w łóżkach.
-
Zmiana równowagi hormonalnej. Zwyrodnienie tkanki tłuszczowej może rozwinąć się u kobiet w okresie przedmenopauzalnym i menopauzalnym. W tym przypadku patogeneza związana jest z wpływem zmian hormonalnych na zdolność tkanek do samoregeneracji.
-
Urazy stawów kolanowych. Znaczny uraz urazowy może uszkodzić więzadła skrzydłowe i spowodować pęknięcie łąkotki, co prowadzi do krwawienia do tkanki tłuszczowej i stanu zapalnego.
Normalnie tkanka tłuszczowa w okolicy stawu kolanowego zapewnia stabilność stawu, zmniejsza tarcie między elementami kostnymi i chrzęstnymi oraz równomiernie rozkłada obciążenie na nogi. Przy ciągłym wysiłku fizycznym pojawienie się mikrouszkodzeń w tkance tłuszczowej jest nieuniknione. Powtarzające się krwotoki, ucisk między powierzchniami kości udowej i piszczelowej prowadzi do procesu zapalnego, niedotlenienia tkanek miękkich kolana i upośledzenia miejscowego ukrwienia.
Chociaż stan zapalny ma podłoże aseptyczne, niezmiennie towarzyszy mu gromadzenie się fibryny, hemosyderyny. Makrofagi rozpoczynają atak na własne komórki tłuszczowe organizmu w obszarze ogniska chorobowego. Efektem tych procesów jest zastępowanie elastycznej tkanki tłuszczowej gęstszą i grubszą tkanką łączną – rozwija się zwyrodnienie fałdów kolanowych.