Choroba afektywna dwubiegunowa (dwubiegunowość, ChAD), zwana także zaburzeniem maniakalno-depresyjnym lub cyklofrenią to zaburzenie psychiczne objawiające się ciężkimi zaburzeniami afektywnymi (zaburzenia afektywne (nastroju) – grupa zaburzeń endogennych, w których okresowo występują zaburzenia nastroju, emocji i aktywności). Możliwa jest w chorobie przemiana depresji i manii (lub hipomanii), okresowe występowanie tylko depresji lub tylko manii, stanów mieszanych i pośrednich. Zmiany nastroju u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową są poważniejsze niż te, z którymi mamy do czynienia każdego dnia. W międzyczasie większość ludzi może prowadzić normalne życie, ale gdy objawy się nasilają, bez profesjonalnej pomocy z zewnątrz staje się to niemożliwe.
Zaburzenie afektywne dwubiegunowe jest złożoną chorobą psychiczną charakteryzującą się częstymi wahaniami nastroju, a także brakiem lub nadmiarem energii. Może to prowadzić do różnych niebezpiecznych konsekwencji. Dla dorosłych oznacza to spadek wydajności i wydajności pracy, au dzieci pogorszenie uczenia się.
Choroba dwubiegunowa jest nieuleczalna, ale wcale nie oznacza to, że leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej jest bezużyteczne, wręcz przeciwnie. Właściwie dobrana terapia pomaga kontrolować chorobę, unikać poważnych nawrotów i utrzymywać akceptowalny styl życia. W przypadku braku leczenia objawy nasilają się, naprzemienne stany hipomanii i depresji stają się częstsze, a same te stany stają się bardziej wyraźne. Jeśli nie podejmiesz leczenia, z czasem choroba może zrujnować życie pacjenta.
Jest to jedna z najczęstszych chorób psychicznych, według różnych źródeł, częstotliwość jej występowania wynosi od 1 do 2,6%.
Przyczyny choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych
Przyczyny choroby dwubiegunowej nie są jeszcze w pełni wyjaśnione, ale ustalono, że choroba rozwija się pod wpływem czynników wewnętrznych (dziedzicznych) i zewnętrznych (środowiskowych), przy czym ważniejsze są czynniki dziedziczne. Chociaż dotychczas nie ma wystarczających danych naukowych, niektórzy naukowcy nadal twierdzą, że choroba afektywna dwubiegunowa może być genetyczna. Oznacza to, że ryzyko choroby afektywnej dwubiegunowej jest wyższe u osób, których członkowie rodziny cierpieli lub cierpią na tę chorobę.
Jednak sytuacje stresujące też mogą być jedną z wielu przyczyn, które mogą prowadzić do choroby dwubiegunowej. Może to być rozwód lub rozpad związku, przemoc fizyczna, seksualna lub emocjonalna, poważne problemy finansowe i śmierć członka bliskiej rodziny. Uważa się, że objawy choroby afektywnej dwubiegunowej są spowodowane zmianami równowagi neuroprzekaźników w mózgu (w szczególności noradrenaliny, serotoniny i dopaminy).