Bradylalia

BRADYLALIA, zwolnione tempo mówienia
Choroba

 

Bradylalia to stan w którym mowa spowalnia z powodu trudności w wymowie, niezdolności osoby do wydawania rozciętych dźwięków. Przy tej wadzie myślenie nie jest zaburzone, obserwuje się ogólny letarg, letarg i utratę sił.

Pacjenci mówią wolno, mogą robić długie pauzy między słowami, ponownie zadawać pytania, aby był czas na odpowiedź.

Bradylalia występuje jako samodzielna choroba, może być powikłaniem choroby psychicznej. Choroba rozwija się na tle uszkodzenia mózgu i wymaga pilnej obserwacji przez specjalistę, który zaleci leczenie.

Bradylalia istnieją różne przyczyny:

  • Obciążona dziedziczność;

  • Uszkodzenie mózgu dziecka podczas ciąży;

  • Różne nabyte choroby ośrodkowego układu nerwowego;

  • Dewiacje umysłowe, przeciwko którym występują problemy z konstrukcją słów;

  • Defekty w wychowaniu, które stopniowo prowadzą do nieprawidłowego kształtowania się mowy.

 

W przypadku bradylalii mowa jest powolna, ale połączona - pacjent mówi z trudem, może wyrazić swoje myśli. Często osoby z bradylalią odczuwają duży dyskomfort psychiczny, gdyż wielu unika kontaktu z nimi. Z tego powodu rozwija się monotonia głosu, pojawia się labilność emocjonalna, w rozmowie praktycznie nie ma intonacji.

Konwencjonalnie bradylalia dzieli się na dwa typy:

  • Bradylalia forma mówiona – w tym przypadku występują wszystkie objawy zaburzenia mowy, zaburzenia ze strony układu nerwowego są nieobecne lub łagodne. Osoba ma trudności z mówieniem: podczas wymawiania poszczególnych dźwięków lub słów. W rozmowie na temat niektórych słów mowa zwalnia, pojawiają się przerwy.

  • Bradylalia forma niemówiona - charakteryzująca się zaburzeniami układu nerwowego: mogą wystąpić skurcze mięśni, zaburzone są zdolności motoryczne. Występuje tendencja do zamrożenia, pacjent często powtarza niektóre słowa (konserwacja).

Jeśli dotknięty jest móżdżek, co zdarza się przy urazach porodowych, mówią o móżdżkowej postaci choroby. W takim przypadku pacjent będzie miał zaburzoną koordynację ruchów, słaby refleks, niemodulowaną mowę, charakteryzującą się brakiem intonacji i podtekstów. Taką diagnozę stawia neurolog podczas badania pacjenta.

Bradylalia możliwe przyczyny

Bradylalia dokładne przyczyny rozwoju nie są znane, istnieje związek między uszkodzeniem mózgu a powstawaniem problemów z mową. Czasami choroba pojawia się we wczesnym dzieciństwie, kiedy układ nerwowy przechodzi poważne zmiany.

Bradylalia przyczyny:

  • Obciążona dziedziczność;

  • Konflikt serologiczny;

  • Poważne zatrucie płodu podczas ciąży;

  • Skomplikowany poród;

  • Poważny uraz mózgu;

  • Różne nabyte choroby układu nerwowego;

  • Problemy wychowawcze.

Ta ostatnia kategoria jest uważana za jedną z najczęstszych w rodzinach, w których rodzice mają trudności z mową. Czasami bradylalia rozwija się nawet wtedy, gdy bliscy się jąkają. Dziecko, gdy dorasta, rozumie grozę problemu i zaczyna się komplikować. W tym przypadku zwolnione tempo mówienia rozwija się kompensująco na te słowa, które rozmówca wymawia z jąkaniem.

 

Bradylalia zwolnione tempo mówienia objawy

Bradylalia objawy można podzielić na dwie grupy: zaburzenia mowy i zaburzenia niemowy. Objawy mowy obejmują:

  • Powolna, jakby trudna mowa ustna;

  • Problemy z mentalnym tworzeniem słów i zdań;

  • Celowe rozciąganie dźwięków samogłosek;

  • Zwiększone odstępy między słowami, czasem między oddzielnymi częściami słowa;

  • Powolne czytanie, pisanie;

  • Trudności z odtworzeniem czytanego tekstu;

  • Monotonna narracja, pozbawiona emocjonalnego kolorytu;

  • Brak modulacji głosu podczas komunikacji głosowej;

  • Zeskanowana (fragmentaryczna) mowa.

Takie naruszenia przejawiają się w każdym rodzaju niezależnej mowy: dialogu, monologu, czytaniu, opowiadaniu, reprodukcji form poetyckich. Jednocześnie nie obserwuje się błędów ortograficznych, dzieci z bradylalia nie mają trudności w zapamiętywaniu zasad języka i ich zastosowaniu w praktyce.

Bradylalia niewerbalne oznaki obejmują:

  • Naruszenie umiejętności motorycznych i koordynacji;

  • Nienaturalny lub niewłaściwy wyraz twarzy;

  • Letarg;

  • Niezgrabność;

  • Długie „włączenie” w nowy rodzaj aktywności i trudne przeniesienie uwagi na inną czynność;

  • Problemy z realizacją poleceń i przydzielonych zadań;

  • Bezcelowe powtarzanie tych samych ruchów.

Z reguły nawet małe dzieci są świadome swojej wady, co dodatkowo pogłębia naruszenie. Maluchy starają się komunikować za pomocą gestów, wolą unikać aktywnej mowy, nie lubią poznawać się zarówno z rówieśnikami, jak i dorosłymi. Brak komunikacji werbalnej wpływa na stan psychiczny dzieci, co w przyszłości przy braku odpowiedniej pomocy może prowadzić do jąkania się i poważnych zaburzeń psycho-emocjonalnych.

 

Bradylalia zwolnione tempo mówienia rozpoznanie

Bradylalia w przypadku podejrzenia choroby wskazane jest kompleksowe badanie lekarskie i psychologiczne oraz logopedyczne. Bradylalia w diagnozie powinni uczestniczyć patolodzy mowy, neurolodzy, psycholodzy, otorynolaryngolodzy, audiologowie i inni wąscy specjaliści, jeśli to konieczne.

Bradylalia lista badań diagnostycznych obejmuje:

  • Ocena wypowiedzi ustnej i pisemnej, tempo czytania;

  • Testy neuropsychologiczne mające na celu analizę motoryki małej, funkcji twarzy i czuciowych, ogólnego rozwoju intelektualnego;

  • Badania fizjologiczne (MRI i PET mózgu, EEG i inne metody).

Dokonuje się również oceny stanu psychicznego dziecka, bada środowisko językowe, jego styl życia, nawyki, a zwłaszcza relacje w rodzinie i z rówieśnikami.

 

Bradylalia zwolnione tempo mówienia leczenie

Bradylalia wymaga kompleksowego leczenia. Neurolog przepisuje leki o działaniu tonizującym i regenerującym. Jest to konieczne do stymulacji układu nerwowego. Zgodnie ze wskazaniami zalecane są zabiegi fizjoterapeutyczne, w tym masaż. Konieczne jest wykonywanie ćwiczeń rozwijających koordynację. W przypadku umiejętności motorycznych przydatne są działania twórcze: rysowanie, modelowanie, koraliki, mozaika. Warto dać dziecku taniec, śpiew. Główną pracę wykonuje logopeda. Prowadzi zajęcia, których treść jest dostosowywana z uwzględnieniem zdiagnozowanej postaci bradilalii i związanych z nią rozpoznań. Na praktyki psychoterapeutyczne i trening autogenny, które są również niezbędne do poprawy tempa mowy, zgłaszają się do psychologa.

 

Bradylalia zwolnione tempo mówienia rokowanie zapobieganie

Bradylalia na ogół rokowanie jest korzystne, choć wiele zależy od indywidualnych cech dziecka, jego historii, środowiska, obecności chorób ogólnoustrojowych. Głównymi warunkami pomyślnego leczenia wyniku są systematyczne zajęcia i opieka domowa osób dorosłych. Bradylalia średni czas trwania leczenia wynosi od 6 do 12 miesięcy, ale nawet przy doskonałych wynikach w przyszłości konieczne będzie regularne prowadzenie zajęć logopedycznych, podczas gdy dziecko będzie musiało nauczyć się samodzielnie kontrolować tempo mowy, aż do pełnej automatyzacji .

Bradylalia chociaż nie ma konkretnych środków zapobiegawczych lekarze zalecają przyszłym i nowym rodzicom zmniejszenie ryzyka rozwoju choroby:

  • Zwracać uwagę na swoje zdrowie, zwłaszcza na etapie planowania ciąży i rodzenia dzieci;

  • Odmówić używania substancji oczywiście niebezpiecznych (nikotyna, alkohol, narkotyki);

  • Nie przyjmuj leków przeciwbakteryjnych, hormonalnych i innych leków ogólnoustrojowych jako samoleczenia;

  • Zwróć szczególną uwagę na bezpieczeństwo noworodka;

  • Chronić dzieci przed urazami czaszkowo-mózgowymi, stłuczeniami, upadkami;

  • Terminowo szczepić dzieci przed niebezpiecznymi infekcjami (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu);

  • Odpowiednio edukować przedszkolaki, poświęcając wystarczająco dużo czasu na kształtowanie prawidłowej mowy i rozwój umiejętności motorycznych;

  • Nie przeciążaj dzieci odpowiedzialnymi zadaniami, dużą ilością zadań intelektualnych w młodym wieku;

  • Utrzymać zdrowy mikroklimat w rodzinie;

  • Kontrolować komunikację dziecka z dorosłymi z wadami wymowy;

  • Przestać naśladować osoby, które mają jakiekolwiek zaburzenia mowy (seplenie, jąkanie, spowolnienie mowy, nawyk seplenienia i połykania końcówek).

Jeśli dziecko ma choroby ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia psychiczne, ogólne niedorozwój, rodzice muszą ściśle współpracować z lekarzami, logopedami i psychologami, aby zapewnić dziecku wszechstronną i adekwatną pomoc. Bardzo ważne jest, aby nie ignorować przepisanych leków, bez których w przypadku poważnych chorób terapia mowy będzie bezużyteczna.