Atrezja pochwy jest chorobą w żeńskim układzie rozrodczym i jest to zwężenie lub zrośnięcie pochwy albo całkowity jej brak. Jednocześnie funkcjonowanie i budowa innych narządów żeńskiego układu rozrodczego i zewnętrznych narządów płciowych odbywa się bez odchyleń. Atrezja pochwy charakteryzuje się tym, że ściany pochwy porośnięte są tkanką włóknistą, która zatyka jamę, utrudniając odpływ krwi menstruacyjnej i znacznie komplikując życie seksualne.
Istnieją 2 główne typy atrezji pochwy: pierwotna lub wtórna atrezja pochwy. Jeśli chodzi o formę pierwotną, jest to wada wrodzona, natomiast forma wtórna kształtuje się w trakcie życia i jest uwarunkowana m.in. czynnikami zewnętrznymi. W zależności od umiejscowienia pieczęci atrezja dzieli się na górną, środkową i dolną. W zależności od stopnia przerostu pochwy atrezję można podzielić na całkowitą lub częściową. Atrezja przetokowa pochwy wynika z obecności dziury w jej przegrodzie. Ta choroba jest rzadka – dotyka mniej niż 1% kobiet.
Powikłania związane z atrezją pochwy obejmują rozwój infekcji wstępujących, zapalenie otrzewnej, posocznicę, zrosty i ponowne zjednoczenie ścian pochwy.
W przypadku powikłań infekcyjnych zakażona krew może zostać uwolniona do jamy brzusznej i prawdopodobnie rozwinie się zapalenie otrzewnej. W rzadkich przypadkach, jeśli atrezja pochwy jest również połączona z niedrożnością rurki, macica pęka i cała jej zawartość wycieka do jamy brzusznej.
Przy przeszacowanej atrezji pochwy podczas waginoplastyki prawdopodobne są przypadkowe urazy ścian macicy, odbytnicy lub pęcherza za pomocą narzędzi chirurgicznych.
Bardzo często powikłanie atrezji pochwy wyraża się w postaci zrostu ścian jamy i nadmiernego bliznowacenia błony śluzowej, co prowadzi do powstawania powtórnej atrezji.