Afonia, utrata głosu, bezgłos objawy leczenie

AFONIA, UTRATA GŁOSU, BEZGŁOS
Choroba

 

Afonia, utrata głosu, bezgłos niemożność mówienia normalnym głosem. Rozróżnij prawdziwą afonię (organiczną, krtaniową) i funkcjonalną, zwaną także histeryczną lub psychogenną. Prawdziwa afonia występuje w chorobach krtani, gdy prawdziwe struny głosowe nie zamykają się dobrze lub słabo wibrują z powodu procesów zapalnych w nich, z paraliżem, guzami, bliznami itp. Afonia z powodu paraliżu strun głosowych nazywana jest paraliżem. Afonia czynnościowa zwykle występuje po ostrym zapaleniu krtani u pacjentów z nerwicami.

Objaw „braku głosu” w tych przypadkach uparcie utrzymuje się, chociaż miejscowe zmiany w krtani zanikły. Czasami afonia czynnościowa pojawia się nagle pod wpływem podniecenia, przerażenia, szoku psychicznego. Afonia funkcjonalna charakteryzuje się brakiem obiektywnych zmian chorobowych w krtani, głośnym kaszlem podczas sondowania krtani wacikiem. W przypadku prawdziwej afonii konieczne jest leczenie choroby, która ją spowodowała. Leczenie afonii czynnościowej bywa trudne, zwłaszcza w nerwicach. Konieczna jest wytrwała sugestia pacjentom, aby mogli mówić głośno.

Możliwe przyczyny afonii, utraty głosu

  • Przeciążenie strun głosowych lub „zapalenie krtani nauczyciela”. Ciągłe napięcie aparatu głosowego nauczycieli, śpiewaków, spikerów prowadzi do tego, że struny głosowe tracą elastyczność, wibrację, a zatem ich zamykanie jest trudne. Głos znika. Ludzie mówią – urwał mu głos albo podarł gardło. Głos nie zawsze znika całkowicie, w większości przypadków pozostaje szept. Utracie głosu towarzyszy ból gardła, kaszel, uczucie guzka w gardle.

  • Zakaźne zapalenie krtani. Zdarza się ostry i przewlekły. Ostre zapalenie krtani jest konsekwencją infekcji wirusowej (grypa, SARS, szkarlatyna, krztusiec itp.). Utracie głosu towarzyszy ból gardła, kaszel (najpierw suchy, potem plwocina), wysoka gorączka, ból głowy. Ostre zapalenie krtani nie powinno być leczone samodzielnie, lepiej skonsultować się z lekarzem - zapalenie błony śluzowej krtani może prowadzić do zwężenia krtani, czyli do uduszenia. Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie krtani u małych dzieci.

  • Przewlekłe zapalenie krtani ma oczywiście charakter zakaźny. Rozwija się z powodu częstego ostrego zapalenia krtani, a także z powodu procesów zapalnych w gardle, zatokach przynosowych i nosie. W przypadku przewlekłego zapalenia krtani głos nie znika, ale szybko „siada”, staje się ochrypły. Pacjent ciągle kaszle, skarży się na wszystko, boli gardło. Stan zdrowia może być całkiem zadowalający.

  • Stres, nerwy. Tak, więc utrata głosu jest również możliwa z powodu stresu, z powodu niektórych zaburzeń neurologicznych.

  • Inne powody. Utrata głosu może być spowodowana niewydolnością serca, chorobami tarczycy, łagodnymi i złośliwymi nowotworami krtani, problemami z oddychaniem, złymi nawykami.

 Dlaczego afonia jest niebezpieczna?

Utrata głosu poważnie ogranicza osobę w komunikacji, wpływa na pracę, naukę i aktywność społeczną. W przyszłości może to prowadzić do zaburzeń nerwowych, przerodzić się w depresję, zwłaszcza przy psychogennym charakterze choroby.

W przypadku afonii krtani pacjenci doświadczają różnych objawów objawowych. Mają ból gardła, często kaszel i trudno im przełykać. Wszystko to prowadzi do obniżenia, jakości życia.

 

Objawy afonii

Afonia nie ma swoich wyraźnych znaków. Objawy afonii mogą wskazywać na choroby współistniejące lub urazy, które spowodowały utratę głosu.

Pacjent z afonią pochodzenia organicznego może jedynie szeptać. Głos milczy nawet z odruchem kaszlu, w stanie emocjonalnych reakcji. Ból gardła, trudności w oddychaniu, dławienie, zaburzenia połykania mogą być obecne w zależności od choroby podstawowej.

Psychogenna forma afonii rozwija się nagle natychmiast po traumatycznym zdarzeniu lub następnego dnia po nim. Głos jest nieobecny, natomiast zachowana jest zdolność głośnego kaszlu, śmiechu, płaczu, a czasem głośnego krzyku. Pacjenci dodatkowo skarżą się na uczucie „piasku”, „grudek”, „nagromadzenia śluzu” w gardle. Możliwe ogólne osłabienie, drżenie ciała.

 

Afonia, utrata głosu, bezgłos diagnoza

Badanie pacjentów z afonią przeprowadzają foniatrzy,  logopedzi. Jeśli istnieje forma psychogenna, w pracę zaangażowany jest psychoterapeuta, ponieważ w tym przypadku najważniejsza jest eliminacja czynnika psychotraumatycznego.

Przeprowadzane jest ogólne badanie i badanie historii pacjenta. Aby wykryć infekcję, pobiera się wymaz z błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Aby wykluczyć guz, zaleca się MRI, CT, prześwietlenie i inne badania instrumentalne.

Inne metody diagnostyczne obejmują:

  • Laryngoskopia. Technika ta pozwala na wzrokową inspekcję strun głosowych i błon śluzowych. Pozwala określić obrzęk fałdów głosowych, obecność ciał obcych, nowotwory. 

  • Videostroboskopia krtani (badanie stroboskopowe). Służy do śledzenia wibracji strun głosowych. W przypadku tego zaburzenia nie występują ruchy kołysanki.

  • Badanie logopedyczne. Przeprowadzane jest ogólne badanie obwodowej części aparatu mowy i kompleksowe badanie mowy. Specjalista analizuje zmiany głosu podczas szeptu, śmiechu, kaszlu. Badane są cechy oddychania fonacyjnego.

  • Badanie psychologiczne. Przeprowadza się go w przypadku podejrzenia afonii psychogennej. Testy są przeprowadzane w celu określenia psychologicznego typu pacjenta, a także zidentyfikowania możliwych problemów i sytuacji, które mogłyby sprowokować naruszenie.

 

Afonia, utrata głosu, bezgłos leczenie

Leczenie afonii zależy od przyczyn tego zaburzenia. Można go warunkowo podzielić na terapię lekową i psychoterapeutyczną.

Jeśli przyczyną bezgłosu jest zapalenie krtani lub alergiczny obrzęk krtani, przeprowadza się inhalacje, zaleca się terapię przeciwhistaminową i przeciwbakteryjną. W takim przypadku ważne jest leczenie podstawowej choroby narządów, która spowodowała utratę głosu. W obecności ciał obcych usuwa się je pod kontrolą endoskopową.

Leczenie psychoterapeutycznej afonii jest przepisywane w przypadku postaci psychogennej. Sesje odbywają się z psychoterapeutą, których celem jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie sytuacji traumatycznej, która spowodowała utratę głosu.

Praca logopedyczna rozpoczyna się od wyznaczenia pełnego odpoczynku głosu. Przeprowadzany jest masaż wibracyjny, oddychanie i gimnastyka artykulacyjna. Kolejnym etapem jest wykorzystanie ćwiczeń fonacyjnych do udźwiękowienia miękkiego. Stosowane są specjalne symulatory komputerowe, wzmacniacze głosu i inne środki techniczne.

Dzięki formie spastycznej możliwe jest masowanie strefy kołnierza, co rozluźnia mięśnie krtani. Przy ich niedowładach bezpośredni efekt terapeutyczny na okolicę krtani nie daje żadnego rezultatu. W tym przypadku ważne jest wyeliminowanie przyczyny neurologicznej, ponieważ bezgłos porażenny jest tylko objawem, który jest częścią obrazu klinicznego innej choroby.

 

Afonia, utrata głosu, bezgłos zapobieganie rokowanie

Zapobieganie afonii to przede wszystkim zapobieganie przeziębieniom, a także terminowe leczenie już powstałych chorób somatycznych. Równie ważne jest unikanie nadmiernego rozciągania strun głosowych, jak w przypadku szeptu lub krzyku. 

Afonia, która powstała w wyniku procesu zapalnego, całkowicie znika po terapii lekowej. To samo dotyczy formy psychogennej, gdzie eliminacja czynnika traumatycznego i regularne sesje psychoterapeuty z pacjentem pomogą przywrócić głos.

W niektórych przypadkach przyczyną afonii są dość poważne choroby (na przykład rak krtani i guzy). Jeśli objawy zostaną zignorowane, doprowadzi to do całkowitej utraty głosu bez możliwości wyzdrowienia. Dlatego niezwykle ważna jest wczesna diagnoza, która pozwala dokładnie zidentyfikować przyczynę tego zaburzenia.