Wypadanie macicy objawy leczenie

Wypadanie macicy to stan charakteryzujący się jakimkolwiek przemieszczeniem macicy, które różni się od jej normalnego położenia. Niestety często diagnoza ta jest błędnie postawiona, ponieważ czasami to nie macica schodzi, ale ściany pochwy, za którymi ukryty jest pęcherz lub odbytnica.

Wypadanie macicy (wypadanie narządów miednicy) może wystąpić, gdy osłabiają się mięśnie i tkanka łączna dna miednicy kobiety. Jeśli te struktury nie są już w stanie utrzymać macicy, opada ona w dół. Czasami narząd schodzi do tego stopnia, że ​​częściowo lub całkowicie wychodzi z pochwy. Wypadanie macicy u kobiet można wykryć w każdym wieku, ale w ponad 50% przypadków patologia ta jest diagnozowana po 50 latach w związku z menopauzą.

Choroba wypadanie macicy zdjęcie:

Przyczyny wypadania macicy

Tradycyjnie rozwój wypadania narządów płciowych był związany z ciężką pracą fizyczną i podnoszeniem ciężarów, w którym następuje gwałtowny wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, „wypychając” macicę na zewnątrz. Naturalny proces starzenia i związany z wiekiem niedobór hormonów płciowych może również prowadzić do osłabienia struktur podporowych.

Proces patologiczny rozwija się na tle wad anatomicznych skupionych w dnie miednicy. Czynniki rozwoju procesu patologicznego:

• Dziedziczność. Udowodniono, że w przypadku choroby u bliskich krewnych prawdopodobieństwo jej wystąpienia wzrasta kilkukrotnie. Najczęściej dochodzi do wrodzonej słabości tkanki łącznej, która wpływa na inne układy organizmu, objawiająca się chorobami układu mięśniowo-szkieletowego, żylakami i hemoroidami. Jednak dziedziczność jest nadal predyspozycją, a nie zdaniem, ale to, co ją urzeczywistnia, to czynniki ryzyka, które zostaną omówione poniżej.

• Poród i ciąża. Być może główny czynnik, który prowadzi do zmian w składzie jakościowym aparatu podtrzymującego dno miednicy i jego częściowego uszkodzenia. Niestety, przy ciężkiej niewydolności tkanek, całkowite wypadnięcie macicy może rozwinąć się natychmiast po porodzie. Z drugiej strony, u większości rodzących wypadanie ustąpi całkowicie w ciągu pierwszego roku.

• Zwiększone obciążenia. I to nie tylko ciężka praca fizyczna, ale także przewlekłe zaparcia, choroby płuc, którym towarzyszy ciągły i ciężki kaszel, otyłość. Wszystkie te czynniki prowadzą do uszkodzenia aparatu więzadłowego narządów miednicy i ich wypadania.

• Wiek. Czynnik ten ma złożony wpływ na wszystkie wspierane struktury dna miednicy. Po pierwsze, wraz z wiekiem zmienia się tło hormonalne, a wraz z nim jakość tkanki łącznej (staje się luźniejsza i słabsza). U części pacjentek zmiany hormonalne prowadzą do deformacji i zmian w szyjce macicy, takich jak jej wydłużenie i przerost. Po drugie, zmniejsza się napięcie mięśni, w tym dna miednicy. W związku z tym raz otrzymane urazy aparatu więzadłowego są pozbawione oparcia i stają się oczywiste

• Wypadanie macicy jest standardowym zespołem u kobiet z nadwagą. Tak więc nadwaga powoduje dodatkowe obciążenie narządów wewnętrznych. Ponadto przewlekłe zaburzenia układu pokarmowego (zwłaszcza zaparcia) mogą powodować zmiany w prawidłowym położeniu macicy.

• Częstą przyczyną problemów z wypadaniem macicy jest zmniejszone napięcie mięśni. Proces ten najczęściej obserwuje się u kobiet w ciąży lub kobiet, które niedawno rodziły. Faktem jest, że podczas porodu na ciele występuje dość poważne obciążenie, a narządy miednicy są szczególnie silne. Jeśli optymalny ton zostanie utracony, mięśnie nie będą w stanie powstrzymać przesuwania się macicy w kierunku pochwy.

Zdjęcia   =>>  Choroby sromu 

Objawy wypadania macicy

Wypadanie ścian macicy charakteryzuje się następującymi objawami:

• Zmiany normalnym cyklu menstruacyjnym. Cykl menstruacyjny zaczyna się oddalać lub na odwrót następuje znacznie szybciej niż oczekiwano.

• Uczucie ciała obcego w pochwie. Kobieta poczuje się, jakby jej pochwa była czymś wypełniona. Same odczucia mogą być trwałe lub okresowo zanikać.

• Bolesny stosunek. Uprawianie seksu z wypadaniem macicy może powodować zarówno ostry, jak i nie najcięższy ból. W każdym razie występuje dyskomfort.

• Bóle w podbrzuszu. Brzuch boli: niezbyt mocno, ale same ataki bólu będą stosunkowo długotrwałe.

• Bóle w dolnej części pleców i kości krzyżowej. Plecy również będą cierpieć z powodu wypadania macicy, dlatego w przypadku wystąpienia takiego objawu powinno również pojawić się podejrzenie wypadnięcia macicy.

• Problemy z oddawaniem moczu. Mogą manifestować się na zupełnie inne sposoby. Ktoś ma zbyt częstą potrzebę pójścia do toalety, podczas gdy ktoś zaczyna odczuwać ból podczas oddawania moczu.

• Stagnacja w narządach moczowych. Ten objaw prowadzi do poważniejszych powikłań, które charakteryzują się infekcją dolnych i górnych dróg moczowych.

• Niemożność utrzymania moczu. Problemy z oddawaniem moczu mogą powodować niekontrolowany przepływ moczu. Co więcej, może być spontaniczne, bez potrzeby oddania moczu lub ze wstępną chęcią natychmiastowej wizyty w toalecie.

• Problemy proktologiczne. Przy wypadaniu macicy występują u prawie jednej trzeciej pacjentek. Może to być zarówno nietrzymanie gazów i stolca, jak i zaparcia i zapalenie okrężnicy.

• Wypadanie macicy. Jeśli kobieta nie skonsultuje się z lekarzem na czas, aby wyleczyć wypadnięcie macicy, jej wypadanie może się rozpocząć. Macica zaczyna wystawać z pochwy. Jej zewnętrzna powierzchnia może być matowa lub błyszcząca, a powierzchnia będzie matowa i pokryta przetarciami. W rzeczywistości kobieta może samodzielnie wykryć takie wykształcenie, które najczęściej służy jako powód skontaktowania się z lekarzem.

Możliwe są również inne objawy kliniczne:
 

• nietrzymanie gazów i/lub stolca;

• zmniejszony popęd płciowy;

• skłonność do zaparć;

• niepełny ruch jelit;

• ekspansja, rozwarcie szczeliny narządów płciowych;

• żylaki narządów płciowych.

Klasyfikacja wypadanie macicy:
 

• I stopień - podczas wysiłku szyjka macicy nie dochodzi do wejścia do pochwy;

• II stopień - podczas wysiłku szyjka macicy dociera do wejścia do pochwy;

• III stopień - podczas wysiłku szyjka macicy wystaje poza pierścień sromu;

• IV stopień - wypadanie szyjki macicy i macicy (całkowite wypadanie).

Rodzaje wypadanie macicy zdjęcia:

Diagnostyka wypadania macicy

Diagnoza wypadania macicy nie budzi pytań specjalistów. Aby to zrobić, konieczne jest przeprowadzenie standardowego badania ginekologicznego, na podstawie którego ustala się etap wypadania i określa się odcinek pochwy zaangażowany w proces patologiczny. 

Najczęściej dochodzi do uszkodzenia wszystkich trzech części dna miednicy: przedniej, tylnej i wierzchołkowej. 

W sumie rozróżnia się cztery stopnie wypadania macicy: pierwszy (główny), gdy pacjentowi praktycznie nic nie przeszkadza, czwartemu stopniowi towarzyszy całkowite wypadnięcie narządów miednicy.  Badanie można uzupełnić o badanie per rectum, aby wykluczyć wypadanie odbytnicy. Jako metody instrumentalne wykonuje się ultradźwięki narządów miednicy, a czasem MRI.

Leczenie wypadania macicy

Metody leczenia zachowawczego stosuje się tylko we wczesnych stadiach choroby, a także wtedy, gdy niemożliwe jest przeprowadzenie leczenia chirurgicznego (w obecności ciężkich współistniejących patologii, w czasie ciąży, w przypadku niedawnego porodu itp.). Zabieg ma na celu wzmocnienie mięśni dna miednicy i obejmuje fizjoterapię, fizjoterapię mięśni dna miednicy. Jeśli to możliwe, pacjentka musi zmienić warunki życia i pracy, jeśli przyczyniły się one do rozwoju wypadania, a także leczyć choroby pozagenitalne, które wpływają na powstawanie przepukliny narządów płciowych.

Terapię lekową prowadzi się w celu zwiększenia poziomu estrogenu we krwi. Pomaga wzmocnić więzadła i ujędrnić mięśnie. Przepisuje się specjalne ćwiczenia i masaż ginekologiczny macicy, aby poprawić krążenie krwi i wyeliminować zastoje krwi i obrzęki. W postępowaniu zachowawczym zaleca się stosowanie aplikatorów dopochwowych do stymulacji mięśni dna miednicy.

U starszych pacjentek, u których występuje duże ryzyko powikłań po operacji, stosuje się pessar (silikonowy lub plastikowy przyrząd, który wkłada się do pochwy w celu utrzymania narządów wewnętrznych miednicy małej w naturalnej pozycji).

Chirurgia pozostaje najtańszą metodą leczenia wypadania macicy, jednak odsetek nawrotów choroby po korekcji sięga 33-40%. Manipulację wykonuje się przez pochwę lub metodą laparoskopową (poprzez nakłucia w ścianie brzucha). W zaawansowanych przypadkach jest zabieg otwartej jamy.

Główne rodzaje interwencji chirurgicznych:

• operacje mające na celu wzmocnienie dna miednicy;

• operacje z wykorzystaniem różnych modyfikacji skracania i wzmacniania więzadeł okrągłych macicy i mocowania macicy za pomocą tych formacji;

• operacje mające na celu wzmocnienie aparatu mocującego macicy - więzadeł kardynalnych i krzyżowo-macicznych poprzez ich zszycie, transpozycję itp.;

• operacje z tak zwanym sztywnym mocowaniem wypadniętych narządów do ścian miednicy (do kości łonowych, do kości krzyżowej, więzadła krzyżowo-rdzeniowego itp.);

• operacje z użyciem protez syntetycznych w celu wzmocnienia aparatu więzadłowego i naprawy macicy;

• radykalne metody leczenia chirurgicznego (usunięcie macicy) stosuje się w najcięższych przypadkach, gdy inne metody nie prowadzą do pozytywnego wyniku.

W ostatnich latach coraz częściej zaczęto stosować skojarzone leczenie chirurgiczne, preferowane przez większość ginekologów. Zabiegi te obejmują wzmocnienie dna miednicy, operacje plastyczne ścian pochwy i unieruchomienie macicy, kikuta szyjnego lub kopuły pochwy.

Wybór metody leczenia jest zawsze indywidualny i zależy od stanu organizmu pacjenta, aktywności społecznej i życiowej, stopnia wypadania narządów płciowych oraz chorób współistniejących.

Aż 28-34% kobiet ma do czynienia z wypadaniem macicy. Dzieje się tak najczęściej podczas lub po menopauzie. Ale nawet młode kobiety nie są chronione przed wypadnięciem macicy, na przykład po ciąży.

Pomimo dużej liczby metod chirurgicznego leczenia wypadania, liczba nawrotów choroby pozostaje dość wysoka. Co trzecia kobieta spotyka się z powtarzającymi się przypadkami w ciągu 3 lat po operacji.

Powikłania wypadania macicy

Wśród nieprzyjemnych konsekwencji wypadania macicy są:
 

• chroniczny ból;

• bolesne odczucia podczas stosunku aż do całkowitego odrzucenia życia intymnego;

• problemy z poczęciem i urodzeniem dziecka;

• problemy urologiczne: stany zapalne, nietrzymanie moczu, trudności lub bolesne oddawanie moczu, wypadanie pęcherza moczowego, rozwój wodonercza, wodonercza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, kamica moczowa;

• problemy proktologiczne: wzdęcia, zapalenie jelita grubego, nietrzymanie gazów, zaparcia, hemoroidy, niewydolność zwieracza odbytu;

• żylaki miednicy, czyli zespół przekrwienia żylnego miednicy.

Powikłania pooperacyjne obejmują krwawienie, krwiaki pochwy i krocza, nadżerki ścian pochwy, powikłania ropno-septyczne, powstawanie przetok, zaburzenia oddawania moczu, powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica, zapalenie żył, zator tętnicy płucnej itp.).

 

Zapobieganie wypadaniu macicy 

Jako środek zapobiegawczy wypadaniu macicy oraz w początkowych stadiach jej wypadania zaleca się:

• ograniczyć aktywność fizyczną;

• utrzymywać wagę ciała w normie;

• nie dźwigać ciężarów;

• zminimalizować ryzyko infekcji dróg oddechowych;

• mieć pomoc medyczną dobrych lekarzy w okresie ciąży, porodu i rekonwalescencji.