Uraz akustyczny przyczyny objawy leczenie

Uraz akustyczny

 

Uraz akustyczny uszkodzenie narządu słuchu spowodowane dźwiękami o nadmiernej sile lub czasie trwania. Częściej obserwuje się, gdy narząd słuchowy jest narażony na silny hałas (uraz wywołany hałasem).

Narażenie na dźwięk przekraczający próg ciśnienia i natężenia bólu (powyżej 120-130 dB) prowadzi do rozwoju ostrego uszkodzenia słuchu narządu słuchu. Przy wystarczająco długim (miesiące, lata) narażeniu na dźwięk o natężeniu 80-90 dB rozwija się przewlekły uraz dźwiękowy.

Ustalono, że odporność na ciśnienie akustyczne wrażliwych (włosowych) komórek ślimaka jest różna w zależności od skali tonów u góry ślimaka komórki odbierające niskie dźwięki są bardziej odporne, a komórki zlokalizowane u podstawy ślimaka ślimaki i odpowiadają za percepcję wysokich tonów są mniej odporne. Ślimak, zwany także kanałem spiralnym, jest elementem ucha wewnętrznego, a dokładniej częścią błędnika kostnego, kształtem przypominającą muszlę ślimaka winniczka (Helix pomatia). Wewnątrz kanału spiralnego znajduje się błoniasty przewód ślimakowy, a w nim narząd spiralny (narząd Cortiego), który stanowi właściwy narząd słuchu. Budują go bardzo czułe komórki zmysłowe (receptorowe), odbierające bodźce w postaci drgań mechanicznych i przekształcające je w impulsy nerwowe. Impulsy te za pośrednictwem nerwu przedsionkowo‐ślimakowego przekazywane są do mózgu, gdzie powstaje wrażenie słuchowe.

Dlatego dopuszczalne normy dla hałasu o niskiej częstotliwości wynoszą 90-100 dB, a dla hałasu o wysokiej częstotliwości jest to znacznie mniej - 75-85 dB.

Szkodliwe działanie dźwięku w pewnym stopniu zależy od indywidualnych i wiekowych cech danej osoby. W wyniku przewlekłego urazu akustycznego rozwija się powoli postępujący obustronny spadek ostrości słuchu (ubytek słuchu zawodowy).

Szczególną pozycję zajmuje ubytek słuchu, który obserwuje się u osób mających do czynienia z częstymi strzałami, gdzie odbywa się akcja dźwięku. Podczas detonacji (wybuchów) głównym efektem niszczącym jest wstrząs aerodynamiczny, który najpierw powoduje nieokresową zmianę ciśnienia, a następnie okresowe oscylacje (drgania i dźwięk).

 

Objawy ostrego uraz akustyczny

  • nagła utrata słuchu różnego stopnia (stan, w którym wszystkie dźwięki otoczenia „zanikają” natychmiast);

  • ból ucha;

  • nagłe uczucie dzwonienia w uszach;

  • możliwe zawroty głowy;

  • w przypadku pęknięcia błony, krew wypływa z ucha.

 

Uraz akustyczny o łagodnym stopniu charakteryzuje się stopniowym przywracaniem percepcji dźwięku do pierwotnego poziomu po 5-30 minutach. W stopniu umiarkowanym i ciężkim w ciągu pierwszych 2-3 godzin pacjent słyszy tylko głośne dźwięki lub krzyki. Następnie następuje stopniowy powrót percepcji dźwięku do poziomu ubytku słuchu o różnym nasileniu.

 

Objawy przewlekłego urazu akustycznego

  • hałas w uszach;

  • znaczne pogorszenie ostrości słuchu lub całkowita głuchota;

  • cofnięta forma błony (wykryta przez laryngologa).

 

Przyczyny urazu akustycznego

Ostre i przewlekłe (zawodowe) urazy akustyczne mają różne mechanizmy rozwoju. Krótkotrwały, nadmiernie silny dźwięk powoduje krwotok w perylimfie przedniej części błoniastego błędnika ślimaka - jednego ze składników ucha wewnętrznego. Równolegle dochodzi do przemieszczenia i obrzęku zewnętrznych i wewnętrznych komórek rzęskowych narządu Cortiego. Ten ostatni to końcowy aparat receptorowy, w którym wibracje perylimfy zamieniane są na impuls nerwowy przekazywany do ośrodkowego układu nerwowego. W niektórych przypadkach dochodzi do oderwania narządu Cortiego od głównej błony.

W przypadku wystąpienia przewlekłego urazu akustycznego pierwszorzędne znaczenie ma długotrwałe działanie dźwięków, które powodują odpowiednie zmiany fizykochemiczne w narządzie słuchu. Wraz ze zmęczeniem ostrość słuchu spada, ale po odpoczynku wraca do normy. Jednak długotrwałe i powtarzające się zmęczenie może powodować zmiany zwyrodnieniowe całego neuronu obwodowego analizatora słuchowego - samych elementów neuronabłonkowych, włókien nerwowych i komórek zwojowych. W ciężkich przypadkach obserwuje się atrofię całego narządu Cortiego.

 

Diagnostyka uszkodzenia ucha

Diagnoza urazu akustycznego opiera się na:

  • dane anamnestyczne;

  • otoskopia;

  • audiometria mowy;

  • audiometria progu tonalnego.

Diagnostykę różnicową ostrego urazu akustycznego przeprowadza się z nagłym (ostrym) niedosłuchem odbiorczym.

 

Leczenie urazu akustycznego

Zalecenia lekarskie i długość okresu rekonwalescencji zależą od głębokości zmiany. Po lekkim urazie percepcja dźwięku zostaje przywrócona w ciągu od 5 do 30 minut. Po doznaniu urazu o umiarkowanym i umiarkowanym stopniu pacjent w ciągu pierwszych dwóch lub trzech godzin jest w stanie odbierać tylko dźwięki o zwiększonej głośności. Wtedy możliwy jest stopniowy powrót słuchu. Aby zapobiec powikłaniom i zapobiec rozwojowi ubytku słuchu, konieczna jest konsultacja ze specjalistą. Wskazania: całkowity odpoczynek, przyjmowanie witamin z grupy B, leków zawierających wapń i brom. Jeśli utrata słuchu rozwinie się w wyniku ostrej akurazy, należy ją leczyć analogicznie do przewlekłego urazu. Pamiętaj, im szybciej rozpocznie się terapia, tym większa szansa na całkowite wyleczenie!

Główne zalecenia zawarte w programie terapeutycznym leczenia acutraumy:

  • zmiana zawodu lub miejsca zamieszkania. Konieczne jest całkowite wyeliminowanie źródła szkodliwego wpływu dźwięku;

  • przyjmowanie leków o wielu nootropach, które poprawiają percepcję dźwięku i inne funkcje poznawcze, aktywując pracę mózgu;

  • przyjmowanie witamin z grupy B, które tonizują pracę nerwu słuchowego, przyczyniając się do poprawy metabolizmu ośrodkowego układu nerwowego;

  • aparat słuchowy. Wzmacniacze i indywidualnie dobrane aparaty słuchowe mogą przywrócić jakość słyszenia do normalnego poziomu, nawet przy ciężkim ubytku słuchu.

 

Powikłania urazu akustycznego

Najczęstszym powikłaniem urazu akustycznego jest głuchota. Głównymi przyczynami całkowitego ubytku słuchu są późne rozpoznanie i leczenie. Jego rozwój ułatwia nieprzestrzeganie zaleceń laryngologa i odmowa zmiany zawodu w początkowych stadiach przewlekłego uszkodzenia akustycznego. Stałe narażenie na hałas prowadzi do zaburzeń ogólnoustrojowych: nadciśnienia tętniczego, dystonii neurokrążeniowej, zespołów asteno-nerwicowych i angiospastycznych. Każde uszkodzenie akustyczne aparatu włosowego narządu Cortiego zmniejsza jego odporność na czynniki zakaźne, zatrucie ogólnoustrojowe i działanie leków ototoksycznych.

 

Zapobieganie urazom akustycznym

Zapobieganie przewlekłym urazom akustycznym ma na celu zmniejszenie wpływu silnego hałasu na uszkodzone ucho wewnętrzne. W tym celu zaleca się wykorzystanie wszelkich możliwości produkcyjnych w celu zwiększenia izolacyjności akustycznej ścian i sufitów.

Dodatkowo osoba powinna stosować środki ochrony fizycznej: nosić słuchawki, zatyczki do uszu.

Zanim dostaniesz pracę w produkcji, w której hałas otoczenia jest stale podwyższony, musisz zdać test zmęczenia ucha.

Jeśli podczas diagnozy normalny słuch powraca bardzo powoli, to osoba jest uważana za bardzo podatną na głośne dźwięki i nie powinna pracować w takiej produkcji.

 

Co szukasz ?

ZOBACZ ZDJĘCIA CHORÓB SKÓRNYCH NA ...