Nerwowy tik można nazwać niekontrolowanym, niepożądanym i powtarzalnym ruchem mięśni dowolnej części ciała. Tiki nerwowe występują częściej u dzieci niż u dorosłych. Szacuje się, ze około 25% dzieci ma regularne tiki nerwowe. Ponadto chłopcy cierpią na nie częściej niż dziewczynki. Na szczęście wiele dzieci wyrasta z tej przypadłości.
Skąd bierze się tik nerwowy u człowieka. Na to pytanie współczesna nauka nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Uważa się, że tiki nerwowe oka, kącika ust, twarzy wywołują przypadkowe impulsy elektryczne w mózgu. Ale skąd pochodzą i dlaczego są powtarzane, to jeszcze nie jest dokładnie ustalone.
Naukowcy sugerują, że tyki mogą być spowodowane reakcjami chemicznymi zachodzącymi w mózgu chorej osoby. Na procesy te wpływają aktywnie i negatywnie następujące procesy:
-
Naprężenia różnego pochodzenia, w tym związane z różnicami temperatur i różnicami w oświetleniu w miejscu przebywania danej osoby;
-
Różne infekcje osoby z tikami;
-
Różne związki chemiczne zawarte np. w lekach
-
Urazy głowy pacjenta z tikiem nerwowym;
-
Podłoże genetyczne chorego
-
Uszkodzenie istoty szarej spowodowane przez poważne choroby: guzy, choroby Huntingtona, choroby Creutzfeldta-Jakoba i inne;
-
Cukrzyca;
-
Zatrucie tlenkiem węgla;
-
Brak minerałów;
-
Branie narkotyków;
-
Palenie tytoniu;
-
Nadmierne picie alkoholu;
-
Stres związany z grami komputerowymi.
Objawami choroby związane z tikami są: drobne drganie mięśni twarzy lub szyi, charakterystyczny jest ruch stereotypiczny (Stereotypia – ciągłe powtarzanie bezcelowych lub rytualnych ruchów, postaw ciała,: szybkie i częste ), rozciąganie warg, szybkie mruganie, otwieranie ust, kiwanie głową, częste plucie, mimowolne płakanie łzawienie oczu, wzruszanie ramionami, pobudzenie, stres, we śnie tiki nie są obserwowane. W zależności od przyczyny, która wywołała rozwój nerwowego tiku, rozróżnia się następujące formy choroby: tiki neurotyczne występują najczęściej, powstają przeciwko stresom i silnym doświadczeniom emocjonalnym; tiki organiczne, nie są powszechne, powstają z powodu wcześniejszej poważnej choroby u pacjenta, na przykład zapalenia mózgu. Istnieją zlokalizowane tiki nerwowe, w których mimowolne drgania obserwuje się tylko w jednym mięśniu, a uogólnione wpływają na kilka stref (twarz, szyja, struny głosowe).
Objawy tików nerwowych na twarzy:
-
otwieranie jamy ustnej;
-
zbyt częste mruganie oczami lub okiem;
-
pocieranie brody;
-
plucie;
-
nadgryzanie lub pokazywanie języka;
-
zgrzytanie zębami i wiele więcej.
Objawy tików nerwowych głowy, szyi, okolic szyjnych:
-
szybkie obroty głowy;
-
mimowolny ruch ramion;
-
wyciąganie i skręt szyi;
-
drganie ramion;
Objawy tików nerwowych dotykającej tułowia:
-
szarpanie mięśni pośladkowych, samowolne ruszanie pośladkami;
-
drganie niektórych części ciała;
-
mimowolny ruch nóg lub nogi.
Objawy tików wokalnych:
-
kaszel;
-
chrapanie;
-
chrząkanie;
-
głośne przełykanie śliny;
-
ziewanie
Leczenie tików nerwowych
Pierwotne tiki nerwowe mogą zniknąć samoistnie, a terapia ma na celu jedynie przyspieszenie powrotu do zdrowia. Typowe działania obejmują:
-
Przestrzeganie codziennej rutyny, tworzenie komfortu psycho-emocjonalnego;
-
Komunikacja z psychoterapeutą;
-
Terapia lekowa
-
Leczenie wtórnych tików nerwowych polega na wyeliminowaniu przyczyny ich wystąpienia i wyleczeniu choroby podstawowej.