Osteoporoza u kobiet

Osteoporoza u kobiet jest przewlekłą chorobą, w której dochodzi do zniszczenia tkanki kostnej. Zmniejsza się gęstość kości, jej rzadka tkanka prowadzi do utraty walorów funkcjonalnych. Kości stają się kruche, a pacjentki z osteoporozą są narażeni na zwiększone ryzyko zwichnięć i złamań. Choroba postępuje u osób starszych, częściej diagnozowana jest u kobiet w wieku 60+ z powodu procesów hormonalnych zachodzących w okresie menopauzy.

Nie zawsze możliwe jest ustalenie dokładnych przyczyn osteoporoza u kobiet, ponieważ choroba objawia się już ciężkimi objawami. W medycynie zwyczajowo identyfikuje się czynniki ryzyka jej wystąpienia:

• Płeć kobieta;

• Wiek powyżej 65 lat;

• Początek menopauzy przed 45 rokiem życia;

• Bezpłodność;

• Niska gęstość mineralna tkanki kostnej;

• Genetyczne predyspozycje;

• Cukrzyca typu 1;

• Tyreotoksykoza to stan, w którym dochodzi do znacznego podwyższenia stężenia hormonów tarczycy T3 i T4;

• Złe nawyki (picie alkoholu, palenie);

• Niedobór lub nadmiar masy ciała;

• Siedzący tryb życia;

• Niedobór wapnia i witaminy D;

• Nadmierne spożycie kawy.

Osteoporoza u kobiet objawy

Przez długi czas osteoporozie nie towarzyszą objawy. W tym okresie proces można wykryć tylko za pomocą diagnostyki laboratoryjnej. Na tym polega podstępność choroby – gdy pojawiają się objawy, oznacza to, że wyczerpały się siły rezerwowe organizmu i nastąpiła dekompensacja stanu. Osteoporoza może rozwijać się latami, podczas których zawartość wapnia stopniowo spada, aż spada do poziomu krytycznego.

Pierwszymi oczywistymi objawami są następujące objawy kliniczne:

• Ból pleców. Ból ma charakter bolesny, nasila się po wysiłku, zmartwieniach iw spoczynku;

• Bolesność pleców podczas snu, która wpływa na nocny odpoczynek, osoba staje się zmęczona i rozdrażniona, nie wysypia się i nie czuje się uzupełniona po nocy;

• Chory porusza się mniej, ponieważ znaczne obciążenia powoduje ból;

• Na tle długiego pobytu w tej samej pozycji występuje dyskomfort;

• Niewielki spadek wzrostu, który występuje z powodu przemieszczenia struktur kręgosłupa i jego ogólnej deformacji.

• Częste złamania kości;

• Skrzywienie kręgosłupa - tzw. "garb";

• Oznaki niedoboru wapnia (łamliwe paznokcie, sucha skóra, skurcze itp.).

Rozpoznanie osteoporozy u kobiet

Rozpoznanie kliniczne osteoporozy obejmuje różne badania. Pozwala wykryć obecność choroby i zapobiec niepożądanym skutkom w przyszłości. Jednym z najłatwiejszych sposobów określenia stanu tkanki kostnej jest badanie rentgenowskie. Ale ta metoda jest najskuteczniejsza w wykrywaniu późnych objawów choroby, takich jak deformacje kręgów czy złamania kości.

Również w medycynie densytometria wykorzystywana jest do diagnozowania osteoporozy, która mierzy ilość składnika mineralnego w kościach, czyli wapnia. Może to być badanie ultrasonograficzne lub rentgenowskie. Ten ostatni rodzaj tej procedury pozwala na określenie gęstości tkanki kostnej oraz ilości zawartego w niej hydroksyapatytu. Dzięki niemu lekarze mogą dowiedzieć się, który obszar jest najbardziej narażony na złamania, a także określić wielkość utraty masy kostnej i skuteczność leczenia. Densytometria ultradźwiękowa umożliwia uzyskanie danych o stanie mechanicznym kości.

W celu rozpoznania osteoporozy można zlecić badania laboratoryjne z wykorzystaniem markerów biochemicznych. Pozwalają określić intensywność metabolizmu kostnego. W diagnostyce osteoporozy ważne są wskaźniki wapnia, fosforu, parathormonu, dezoksypirydonoliny i osteokalcyny. Na 12 godzin przed zabiegiem należy powstrzymać się od jedzenia.

Jak leczyć osteoporozę

Pierwszą rzeczą, która martwi pacjentów, jest to, który lekarz leczy osteoporozę. Przede wszystkim musisz skontaktować się z lekarzem, który wyda skierowanie do ortopedy traumatologa. Po badaniach specjalista może skierować pacjenta do innych lekarzy specjalistów: reumatologa, endokrynologa, fizjoterapeuty, gastroenterologa, ginekologa. Wynika to z faktu, że choroba rozwija się z wielu powodów i będzie ją leczył jakiś konkretny lekarz z wymienionych.

Środki terapeutyczne obejmują farmakoterapię i zmianę stylu życia.

U kobiet główną przyczyną choroby jest niedobór estrogenów, dlatego najczęściej stosuje się terapię hormonalną, która polega na przyjmowaniu żeńskich hormonów płciowych. Na tym etapie proces niszczenia tkanki kostnej zatrzymuje się. Następnie należy odbudować struktury kostne. Wymaga to bisfosfonianów w połączeniu z wapniem (w przypadku choroby jelit uniemożliwiającej jego wchłanianie przeprowadza się odpowiednie leczenie) oraz preparatów przywracających tkankę kostną. Aby złagodzić objawy, kurs leczenia może obejmować hormony gruczołów dokrewnych i środki wzmacniające na bazie witamin.

Zmiana stylu życia

• Odpowiednie odżywianie. Dietę należy układać z uwzględnieniem konieczności uzupełnienia niedoboru wapnia. Do prawidłowego wchłaniania potrzebna jest również witamina D. Ponadto w diecie powinny znaleźć się pokarmy bogate w estrogen roślinny (świeże zioła, soja itp.).

• Terapia ruchowa, która jest szczególnie przydatna na wczesnym etapie. Konieczne jest wzmocnienie mięśni nóg, pleców, obręczy barkowej, klatki piersiowej. Plan treningowy może obejmować ćwiczenia z umiarkowanymi ciężarami. Chodzenie ma pozytywny wpływ na wytrzymałość tkanki kostnej - 1-2 km dziennie.

• Całkowite odrzucenie złych nawyków - picia alkoholu, palenia tytoniu.

• Aspekty domowe. Aby zapobiec skrzywieniu kręgosłupa, należy zakupić twardy materac ortopedyczny i poduszkę. Dom powinien być tak wyposażony, aby ryzyko upadku i złamania było ograniczone do absolutnego minimum.

Osteoporoza u kobiet zapobieganie

Aby zapobiec chorobie, musisz przestrzegać prostych zaleceń:

• Zapewnić niewielką, ale regularną aktywność fizyczną;

• Dostosować poziom estrogenu w okresie menopauzy;

• Odmówić złych nawyków;

• Jeść pokarmy bogate w witaminę D i wapń (w okresie menopauzy dzienne zapotrzebowanie na nią wynosi 1200 mg, po niej - 1500 mg);

• Nie nadużywać kofeiny.

Ponadto raz na 1-2 lata konieczne jest poddanie się densytometrii. Densytometria jest rodzajem badania rentgenowskiego, które służy do oceny gęstości mineralnej kości. Jest jednym z podstawowych badań wykorzystywanych w diagnostyce osteoporozy. Pomaga lekarzowi ocenić ryzyko złamań kości, a w niektórych przypadkach rozstrzyga, czy należy rozpocząć leczenie osteoporozy (służy także do oceny skuteczności leczenia).