Kryptomnezja

Kryptomnezja

 

Kryptomnezja to specyficzne zaburzenie pamięci, które polega na trudnościach z przyporządkowaniem źródła danej informacji. Osoba cierpiąca na kryptomnezję może nie pamiętać, skąd pochodzi dana informacja, czy to była rozmowa, czy sen. Takie osoby mogą nieświadomie przypisywać sobie myśli i pomysły innych, wierząc, że są one oryginalne.

Kryptomnezja objawia się w momencie, gdy osoba odzyskuje pewne wspomnienie, ale nie jest w stanie rozpoznać go jako własne. W efekcie, pacjent może mylnie przypisać sobie autorskie prawa do pewnych pomysłów, myśląc, że pochodzą one z jego głowy. Takie nieświadome "przypisanie" może objawiać się na różne sposoby, od tworzenia "nowych" pomysłów po nieumyślne zapożyczanie od innych.

Pojęcie "kryptomnezja" wprowadził profesor Theodore Flournoy po badaniach nad medium Heleną Smith. Stwierdził on, że jej opowieści o poprzednich wcieleniach czy kontaktach z kosmitami bazowały na zapomnianych źródłach, a nie na rzeczywistych doświadczeniach.

W przeciwieństwie do amnezji, gdzie osoba nie pamięta pewnych informacji ale jest świadoma ich źródła, w kryptomnezji pacjent jest przekonany, że sam jest źródłem tych informacji. Takie zaburzenie nie jest plagiatem, ponieważ osoba cierpiąca na kryptomnezję nie zdaje sobie sprawy z "kradzieży" pomysłu.

Osoba z kryptomnezją może mieć trudności z odróżnieniem snu od rzeczywistości, własnych myśli od tych, które zasłyszała czy przeczytała, a także wydarzeń z własnego życia od tych, które dotyczą innych osób. Jest to zaburzenie pamięci, które można porównać z doświadczeniem déjà vu, ale różni się od niego mechanizmem działania.

Zaburzenia pamięci, w tym kryptomnezja, są często spotykane wśród osób cierpiących na różne schorzenia neurologiczne i psychiatryczne. Statystyki wskazują, że nawet do 30% młodszych pacjentów i 70% osób starszych może doświadczać pewnych odchyleń w funkcjonowaniu pamięci. Intensywność tych zaburzeń może być różna, od drobnych problemów po poważne trudności, które wpływają na codzienne funkcjonowanie osoby. W młodszym wieku są one często przejściowe, natomiast u osób starszych mogą wynikać z trwałych zmian w mózgu.

Kryptomnezja przyczyny, czynniki ryzyka

Kryptomnezja, czyli nieświadome przypominanie sobie wcześniejszych doświadczeń jako nowych, może mieć różnorodne podłoże. Wśród głównych czynników wpływających na wystąpienie tego zjawiska wymienia się:

Stres i przewlekłe napięcie. Długotrwałe narażenie na stres, zarówno fizyczny, jak i emocjonalny, może prowadzić do osłabienia funkcji poznawczych, w tym pamięci. Wzmożony poziom lęku czy złe samopoczucie fizyczne również mogą być czynnikami ryzyka.

Przemęczenie. Nadmierny wysiłek fizyczny, intelektualny lub emocjonalny może prowadzić do problemów z pamięcią, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu niedostatek snu lub nieodpowiednia dieta.

Choroby somatyczne. Określone choroby fizyczne mogą prowadzić do ogólnego osłabienia organizmu, skupienia uwagi na dolegliwościach cielesnych i w rezultacie do problemów z pamięcią.

Problemy z krążeniem mózgowym. Skurcze naczyń mózgowych, udary czy inne choroby związane z wiekiem mogą wpływać na funkcje poznawcze. Osoby z nadciśnieniem tętniczym są szczególnie narażone.

Złe nawyki. Toksyczne zatrucia wątroby, niedobór witamin czy nadużywanie alkoholu i narkotyków mogą prowadzić do osłabienia funkcji poznawczych, w tym pamięci.

Uraz głowy. W wyniku urazu mózgu może dojść do zaburzeń pamięci, począwszy od problemów z zapamiętywaniem nowych informacji, a skończywszy na utracie całej dotychczasowej wiedzy.

Procesy starzenia się mózgu. Z wiekiem mózg ulega naturalnym zmianom regresywnym, takim jak zmniejszenie objętości tkanki czy spowolnienie metabolizmu. Może to prowadzić do osłabienia pamięci.

Zaburzenia psychiczne. Kryptomnezja może wystąpić w kontekście schizofrenii, demencji czy epilepsji.

Demencja. Zaburzenia pamięci są charakterystyczne dla demencji, która może mieć podłoże genetyczne lub być wynikiem powikłań podczas porodu.

Procesy pamięciowe zachodzą w specyficznych obszarach kory mózgowej, które otrzymują dane z różnych analizatorów sensorycznych. Określone obszary korowe są połączone z obszarami odpowiedzialnymi za mowę, co sprawia, że pamięć przechodzi na bardziej zaawansowany etap organizacji, stając się werbalno-logiczną. Za selektywność pamięci odpowiadają płaty czołowe, natomiast zdolność do zapamiętywania i odtwarzania danych jest zapewniana przez obszary pnia mózgu.

Zaburzenia pamięci towarzyszą dysfunkcjom poszczególnych części mózgu. Wraz ze spadkiem napięcia i uszkodzeniem rozproszonych ośrodków w pniu mózgu cierpią wszystkie procesy mnestyczne. Jeśli chorobowe zmiany lokalizują się w płacie czołowym, to ostrość zapamiętywania może ulec pogorszeniu.

Wyróżniamy dwa główne typy kryptomnezji:

Problemy z pamięcią. W tym przypadku pacjent prezentuje pomysł, który był już wcześniej przedstawiony, ale uważa go za oryginalny. Pomysł ten może należeć do innej osoby lub pacjent mógł go wygenerować w przeszłości, nie zdając sobie z tego sprawy. Psycholog Frederick Skinner w późnym wieku często narzekał na autoplagiat, wyrażając smutek z powodu powtarzania myśli, które wcześniej już wyraził.

Błąd autora. Najczęstszą formą plagiatu jest to, gdy pacjent uważa pomysły innej osoby za własne. Mimo że zdaje sobie sprawę, że pomysł ten pojawił się wcześniej, jednocześnie uważa się za jego źródło. Ten rodzaj kryptomnezji nazywany jest "błędem generacji".

Ciężkie zaburzenia pamięci o długotrwałym przebiegu i braku odpowiedniej terapii prowadzą do uszkodzenia skomplikowanych zdolności motorycznych. Stan ten charakteryzuje się ogólnym deficytem poznawczym. Na początku osoba może doświadczać trudności z czytaniem i pisaniem. W miarę postępu choroby pojawiają się problemy z orientacją w przestrzeni, co znacznie utrudnia codzienne funkcjonowanie pacjenta i negatywnie wpływa na jego życie społeczne. W zaawansowanym stadium choroby pacjent traci zdolność do mówienia oraz wykonywania podstawowych czynności codziennego życia, takich jak jedzenie czy higiena, wymagając stałej pomocy.

 

Kryptomnezja rozpoznanie

Rozpoznanie zaburzenia rozpoczyna się od zebrania wywiadu i nawiązania kontaktu z pacjentem. W trakcie rozmowy psychiatra oraz neurolog analizują poziom funkcji poznawczych oraz stopień ich upośledzenia. Ponadto, specjaliści gromadzą informacje dotyczące ewentualnych istniejących chorób oraz przebytych urazów mózgu. W celu zrozumienia źródła rozwoju kryptomnezji, pacjent zostaje skierowany na badania takie jak MRI, EEG, badanie dna oka oraz analizę płynu mózgowo-rdzeniowego.

Szczegółową diagnozę zaburzenia przeprowadza patopsycholog. Weryfikowane są różne rodzaje pamięci:

Pamięć mechaniczna. W tym przypadku stosowana jest technika zapamiętywania sylab oraz zestawu "10 słów". Badanie to pozwala ocenić niestabilność aktywności umysłowej oraz stopień wyczerpania. Wynik jest przedstawiany w formie krzywej. Na przykład, w przypadku chorób naczyniowych, krzywa ta może przybrać formę zygzaka, podczas gdy przy upośledzeniu umysłowym zazwyczaj będzie wykazywać wysoki poziom trudności.

Pamięć semantyczna. Testy polegają na powtarzaniu tekstów o różnym stopniu trudności. Niski wynik wskazuje na problemy z zapamiętywaniem bardziej złożonych form pamięci, które są powiązane z myśleniem abstrakcyjnym. Jeśli zdolność do mechanicznego zapamiętywania jest stosunkowo nienaruszona, ale pamięć semantyczna jest upośledzona, może to sugerować obecność upośledzenia umysłowego.

Pamięć pośrednia. Badana jest zdolność pacjenta do zapamiętywania informacji za pomocą symboli pośrednich. Do głównych narzędzi diagnostycznych należą piktogramy oraz metoda podwójnej stymulacji.

Pamięć symboliczna. Ten rodzaj badań jest przeprowadzany u dzieci o słabo rozwiniętej mowie oraz pacjentów z poważnymi zaburzeniami mowy. Wykorzystuje się zestawy obrazków przedstawiających różne obiekty, zwierzęta oraz ludzi. Technika ta pozwala ocenić zdolność danej osoby do zapamiętywania informacji i utrzymywania ich przez określony czas.

 

Kryptomnezja leczenie

Schemat leczenia kryptomnezji jest dostosowywany indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta, uwzględniając rodzaj choroby podstawowej. W przypadku osłabienia, ważne jest przywrócenie właściwego rytmu odpoczynku i pracy. Jeśli zaburzenie pamięci pojawiło się po zatruciu alkoholem, istotne jest przestrzeganie odpowiedniej diety. Osobom cierpiącym na nadciśnienie zaleca się utrzymywanie prawidłowego poziomu ciśnienia krwi. Typowe metody leczenia kryptomnezji obejmują:

Farmakoterapia. Wykorzystuje się różne leki, które pomagają w zwalczaniu podstawowej choroby. Ponadto, leki nootropowe mogą być stosowane w celu stymulacji procesów poznawczych, poprawy metabolizmu oraz krążenia krwi.

Psychoterapia. W procesie przywracania pamięci aktywnie wykorzystuje się techniki mnemoniczne, które ułatwiają proces zapamiętywania informacji i zwiększają pojemność pamięci. Wykorzystuje się różne narzędzia, takie jak technika Cykerońska czy rymy. Ponadto, korzysta się z żywych obrazów wizualnych i dźwiękowych, które pomagają w procesie przywracania pamięci.

Zdrowy styl życia. Osoby z zaburzeniami pamięci powinny regularnie wychodzić na zewnątrz, zapewniać sobie odpowiednią ilość snu (co najmniej 8 godzin dziennie), prowadzić aktywny tryb życia, w tym umiarkowany wysiłek fizyczny. Standardowe codzienne czynności pomagają w normalizacji krążenia krwi w mózgu, zapewniając stały dopływ nowych informacji, które należy przetworzyć, zrozumieć i zapamiętać. Osoby z kryptomnezją potrzebują stałej stymulacji umysłowej, dlatego zaleca się częstsze oglądanie filmów dokumentalnych, programów popularnonaukowych oraz czytanie wartościowych i edukacyjnych książek.

 

Kryptomnezja rokowanie zapobieganie

Zaburzenia pamięci mogą skutecznie reagować na leczenie, o ile nie występuje szybko postępująca choroba podstawowa, tak jak na przykład demencja starcza lub padaczka z ciągłymi napadami. Kluczową rolę w zapobieganiu kryptomnezji odgrywa dbanie o zdrowy styl życia. Warto zdecydować się na rezygnację z napojów alkoholowych oraz papierosów, regularnie uprawiać sport i niezwłocznie skonsultować się z specjalistami w przypadku zdiagnozowania zaburzeń somatycznych lub psychicznych. Równie istotne jest przestrzeganie regularnego harmonogramu odpoczynku i pracy. Zachęcamy również do czytania i rozwiązywania krzyżówek, aby mózg otrzymywał częstszą intelektualną stymulację.