Akatyzja to zespół charakteryzujący się patologicznym niepokojem, w wyniku którego dana osoba odczuwa systematyczną potrzebę ruchu. Ten zespół powoduje dyskomfort, z powodu którego pacjent odczuwa nieodparte pragnienie ciągłego poruszania się. Jeśli nie można być w ruchu, człowiek zaczyna odczuwać silny i nie do pokonania niepokój, który może usunąć tylko wtedy, gdy znowu zacznie się poruszać.
Osoby cierpiące na akatyzję są bardzo wybredne, nie mogą długo przebywać w jednym miejscu. Muszą się ciągle poruszać, nawet jeśli ten ruch jest całkowicie bezużyteczny.
Diagnozę tej patologii przeprowadza się na podstawie danych klinicznych. Wybór metody leczenia jest bezpośrednio związany z nasileniem patologii i czasem jej wystąpienia.
Najczęściej akatyzja występuje jako efekt uboczny przyjmowania leków psychotropowych. W rzadszych przypadkach choroba jest spowodowana innymi przyczynami.
Akatyzja możliwe przyczyny:
-
Na tle przyjmowania leków psychotropowych. W większości przypadków zespół pojawia się w wyniku stosowania leków przeciwpsychotycznych, rzadziej leków przeciwdepresyjnych, uspokajających, atypowych leków przeciwpsychotycznych. Najczęściej patologia jest efektem ubocznym stosowania typowych leków przeciwpsychotycznych (haloperidol, pimozyd, droperidol), rzadziej - atypowych leków przeciwpsychotycznych (arypiprazol, olanzapina), leków przeciwdepresyjnych (mirtazapina), leków uspokajających (chloropromazyna). W literaturze istnieją wskazania na występowanie tego zespołu podczas odstawienia na tle nadużywania niektórych grup środków nasennych (na przykład barbituranów).
-
Z powodu zażywania narkotyków. Akatyzja to bardzo często zespół występujący u narkomanów. Akatyzję obserwuje się na tle zatrucia kokainą, uzależnienia od opium , nadużywania innych psychostymulantów ( amfetamin , metylofenidatu ). Rozwój zespołu akatyzmu wynika z wpływu tych substancji chemicznych na główne układy neuroprzekaźników w mózgu.
-
U alkoholików. Negatywny wpływ alkoholu na mózg u długotrwale alkoholików prowadzi do nieodwracalnych konsekwencji w zwojach podkorowych, co prowokuje wystąpienie tego zespołu.
-
U pacjentów z chorobą Parkinsona. Akatyzja u takich pacjentów nie jest rzadkością, ale do tej pory nie udało się ustalić, czy zespół ten pojawia się na tle choroby podstawowej, czy na tle leków stosowanych w leczeniu, które działają jako czynnik prowokujący.
Akatyzja objawy
Jeśli akatyzja rozwija się w formie klasycznej, charakteryzuje się obecnością lęku w połączeniu z nadpobudliwością. Na samym początku rozwoju patologii pacjentowi przeszkadzają zaburzenia motoryczne w nogach, z powodu których osoba nie może odpoczywać w pozycji stojącej, leżącej lub siedzącej. Tacy pacjenci są w ciągłym ruchu, czasem nawet zaznaczając czas w tym samym miejscu. Jeśli pacjent zajmuje pozycję poziomą, to ciągle zmienia pozycję ciała, jeśli siedzi, to ciągle kołysze nogami.
Z biegiem czasu patologia postępuje, dzięki czemu akatyzja rozprzestrzenia się z kończyn dolnych na górne. W przypadku braku odpowiedniego leczenia pacjent zaczyna wiercić się całym ciałem, poruszać się skokowo, w skrajnych przypadkach obserwuje się nawet mimowolne ruchy gałek ocznych.
Akatyzja sensoryczna objawia się obecnością nieprzyjemnych wrażeń w całym ciele. Komponent psychiczny wyraża się w nadmiernym niepokoju, niemożliwości, napięciu. Pacjenci twierdzą, że będąc w ruchu, staje się im znacznie łatwiej, ale gdy tylko się zatrzymają, niepokój i strach zaczynają narastać, co działa jak czynnik prowokujący do rozpoczęcia nowych ruchów.
Często akatyzja wywołuje zaburzenia snu. Zmiana patologiczna, która pojawia się przez długi czas bez odpowiedniego leczenia, powoduje znaczne zmiany w charakterze osoby. Tacy pacjenci stają się podejrzliwi, niespokojni, natrętni, nerwowi. Z czasem nierozpoznana patologia wywołuje szereg powikłań.
Akatyzja rozpoznanie
Nie jest łatwo zidentyfikować zespół akatyzmu na samym początku jego występowania. Pacjenci często ignorują pierwsze objawy patologii, powstrzymują objawy motoryczne i po prostu nie mogą wyrazić słowami wszystkich nieprzyjemnych wrażeń, ponieważ Po prostu nie rozumieją, co się z nimi dzieje. Czasami objawem patologii jest wyłącznie negatywne nastawienie pacjenta do nadchodzącego leczenia. Wszystkie metody badania - MRI, CT, EEG, REG mają charakter informacyjny tylko w zakresie diagnostyki różnicowej.
Psychiatra może postawić prawidłową diagnozę. W niektórych przypadkach lekarz może uciec się do rozmowy z krewnymi lub do osobistej obserwacji pacjenta bez jego wiedzy, ponieważ. pacjent może celowo ukrywać motoryczne objawy tak niebezpiecznej patologii.
Akatyzja leczenie
Podstawą odpowiedniej terapii jest dokładne ustalenie etiologii zespołu akatyzmu. Ponieważ zdecydowana większość przypadków ma charakter jatrogenny, istniejący schemat leczenia jest analizowany pod kątem obecności leków, które mogą być potencjalną przyczyną tego zjawiska. Dawki są zmniejszane lub leki te są zastępowane lekami o mniejszym potencjale pozapiramidowym. Prawie wszystkim pacjentom zaleca się przyjmowanie preparatów magnezowych, ośrodkowych leków przeciwcholinergicznych, beta-blokerów, leków GABAergicznych, blokerów 5-HT2, leków przeciwadrenergicznych i dopaminergicznych.
Akatyzja zapobieganie
Ze względu na to, że akatyzja jest głównie powikłaniem terapii lekowej, racjonalne stosowanie leków przeciwpsychotycznych i przeciwdepresyjnych, staranny dobór dawki i przygotowanie schematów leczenia skojarzonego z uwzględnieniem interakcji międzylekowych służą jako środki jej zapobiegania.